Uniwersytet Warszawski - Centralny System Uwierzytelniania
Strona główna

Historia urbanistyki

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 1900-6AHUR
Kod Erasmus / ISCED: 02.9 Kod klasyfikacyjny przedmiotu składa się z trzech do pięciu cyfr, przy czym trzy pierwsze oznaczają klasyfikację dziedziny wg. Listy kodów dziedzin obowiązującej w programie Socrates/Erasmus, czwarta (dotąd na ogół 0) – ewentualne uszczegółowienie informacji o dyscyplinie, piąta – stopień zaawansowania przedmiotu ustalony na podstawie roku studiów, dla którego przedmiot jest przeznaczony. / (0739) Architektura i budownictwo (inne) Kod ISCED - Międzynarodowa Standardowa Klasyfikacja Kształcenia (International Standard Classification of Education) została opracowana przez UNESCO.
Nazwa przedmiotu: Historia urbanistyki
Jednostka: Wydział Geografii i Studiów Regionalnych
Grupy:
Punkty ECTS i inne: (brak) Podstawowe informacje o zasadach przyporządkowania punktów ECTS:
  • roczny wymiar godzinowy nakładu pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się dla danego etapu studiów wynosi 1500-1800 h, co odpowiada 60 ECTS;
  • tygodniowy wymiar godzinowy nakładu pracy studenta wynosi 45 h;
  • 1 punkt ECTS odpowiada 25-30 godzinom pracy studenta potrzebnej do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się;
  • tygodniowy nakład pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się pozwala uzyskać 1,5 ECTS;
  • nakład pracy potrzebny do zaliczenia przedmiotu, któremu przypisano 3 ECTS, stanowi 10% semestralnego obciążenia studenta.

zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Założenia (opisowo):

Wykład przeznaczony jest dla studentów, którzy znają podstawy historii w tym historii sztuki na poziomie oceny co najmniej dobrej absolwenta szkoły średniej.

Tryb prowadzenia:

w sali

Skrócony opis:

Wykład z wykorzystaniem technik multimedialnych oraz elementami konwersatorium.

Pełny opis:

1. Starożytność: Mezopotamia i Egipt

1) Biblijny obraz miasta

2) Starożytna Mezopotamia: miasta wczesnohistoryczne, babilońskie, asyryjskie, perskie.

3) Egipt starożytny - epoka Starego i Średniego Państwa; okres Nowego Państwa, czasy Echnatona, Ramzesów, okres ptolemejski.

2. Starożytność: Grecja, Rzym i Bizancjum

1) Okres archaiczny (okręg mykeński, minojski i trojański);

2) Hippodamos z Miletu

3) Okres klasyczny (Akropol ateński) i hellenistyczny (Pergamon)

4) Rzym starożytny; traktat Witruwiusza; castrum;

5) Okres wczesnochrześcijański;

6) Konstantynopol

3. Średniowiecze

1) Okres preromański, Karpacka Troja

2) Miasta w okresie wczesnego średniowiecza

2) Lokacja miast;

4) Jerozolima i wyprawy krzyżowe,

5) Siedmiogród i miasta obronne

6) Miasta islamu

4. Renesans, manieryzm i barok:

1) Upadek Konstantynopola;

2) Renesansowe przebudowy miast na obszarze Italii

4) Koncepcje miasta idealnego;

5) Przebudowa wzgórza kapitolińskiego przez Michała Anioła

6) Architektura okresu pełnego baroku (Paryż, Rzym, Turyn)

7) Stolice imperialne i wielkie rezydencje barokowe;

5. XVIII w. i XIX w.:

Wielkie projekty urbanistyczne

Miasta nowe (Waszyngton, Petersburg)

Miasta przebudowane (Paryż, Londyn, Wiedeń)

Teorie miasta idealnego C.Ledoux

6. Rewolucja przemysłowa

1) Miasto przemysłowe T. Garniera i miasto liniowe A. Sorii

2) Idea miasta - ogrodu E. Howarda i jej kontynuatorzy

3) D. Burnham, ruch City Beautiful Movement, F. Olmsted

4) Barcelona i Łódź

7. Karta Ateńska i modernizm

1) Od Bauhausu do Le Corbusiera

2) Futuryści i konstruktywiści

3) Frank Lloyd Wright i Broadacre City

4) Nowe miasta XX wieku

8. Współczesność

1) Problem rozlewania się miast

2) Ekologia, Nowy Urbanizm, Miasta dla ludzi

Literatura:

• • Wprowadzenie do historii budowy miast. Ludzie i środowisko. W. Ostrowski; OWPW W-wa 2001;

• Urbanistyka tom I i II Tołwiński T. Wyd. ZBM PW W-wa 1934;

• Pałace starożytnego orientu. E. Niemczyk, OW Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 1995;

• Pokusa miejsca. Przeszłość i przyszłość miast, J. Rykwert, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków 2013;

• Idea miasta. Antropologia formy miasta w Rzymie, w Italii i w świecie starożytnym, J. Rykwert, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków 2016;

• O czynniku kompozycji w planowaniu przestrzeni. A. Böhm, Wydawnictwo Politechniki Krakowskiej, Kraków 2016;

• Zarys historii budowy miast w Polsce do połowy XIXw., W. Kalinowski, WUMK, Toruń 1966;

• Zabytki urbanistyki i architektury w Polsce, t.1 Miasta historyczne, pod red. W. Kalinowskiego, Arkady, Warszawa 1986;

• Uczyć się od Las Vegas, R. Venturi, D. Scott Brown, S. Izenour, Karakter, Kraków 2013;

• Cykl skryptów: Architekci wczesnego renesansu włoskiego, Wybitni włoscy architekci pełnego renesansu, Architekci włoscy okresu manieryzmu i baroku, Architekci włoscy okresu neoklasycyzmu, A. Czapska, Wydawnictwo Politechniki Warszawskiej, Warszawa 1986;

• Architektura świata. Islam od Bagdadu do Kordoby; H. Stierlin Muza S.A W-wa 1998;

• Architektura świata. Egipt od czasów prehistorycznych do rzymskich; D. Wildung Muza S.A W-wa 1997;

• Sztuka świata t.1 i kolejne, W. Dobrowolski et al., wyd. pol. zespół A. Lewicka-Morawska et al., pod kier. P. Trzeciaka; Arkady, Warszawa 1990;

• Sztuka cenniejsza niż złoto. J. Białostocki; PWN W-wa 2001.

Efekty uczenia się:

WIEDZA

Student, który zaliczył przedmiot, posiada niezbędną wiedzę tzw. faktograficzną i przekrojową, dzięki której:

1. Zna podstawowe zespoły urbanistyczne i zasady ich kształtowania

2. Zna podstawowe koncepcje urbanistyczne historyczne(od antyku do współczesności)

UMIEJĘTNOŚCI

Student, który zaliczył przedmiot, umie skutecznie stosować nabytą wiedzę do rozwiązywania problemów praktycznych, czyli :

1. Rozumie i potrafi wskazać podobieństwa i różnice w podstawowych urbanistycznych założeniach historycznych.

3. Posiada kwalifikacje, aby wskazać podstawowe elementy kompozycyjne i ich znaczenie jako składowe poszczególnych zespołów i wnętrz urbanistycznych

KOMPETENCJE SPOŁECZNE

Student uczy się odpowiedzialności za innych i za dobro wspólne; poznaje składniki odpowiedzialności za społeczne skutki wykonywania swojego zawodu, odnosząc się m.in. do ochrony dziedzictwa kulturowego

1. Rozpoznaje zespoły urbanistyczne i obiekty architektoniczne wchodzące w ich skład, potrafi określić okres ich powstania i podstawowe zasady kształtowania i kompozycji.

2. Zauważa ciągłość procesów historycznych w otaczającym środowisku urbanistycznym; rozumie ich następstwo i znaczenie oraz konieczność uwzględniania tej problematyki w analizach przestrzennych i urbanistycznych.

ich następstwo i znaczenie.

Metody i kryteria oceniania:

Zajęcia zaliczone zostają na podstawie egzaminu końcowego pisemnego w postaci testu złożonego z około 32 pytań, w większości wielokrotnego wyboru. Za każde pytanie można zdobyć maksymalnie 5 punktów. Test zalicza zwykła większość (50% + jeden punkt) co daje minimum 81 niezbędnych punktów.

Dodatkowe 12 punktów, ułatwiające zaliczenie, można uzyskać na podstawie notatek, zawierających wskazane przez prowadzącego schematy urbanistyczne prezentowane na wykładach. Punkty te jako dodatkowe nie podnoszą sumy minimalnej punktów, niezbędnych do zaliczenia.

Praktyki zawodowe:

Brak.

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.
Krakowskie Przedmieście 26/28
00-927 Warszawa
tel: +48 22 55 20 000 https://uw.edu.pl/
kontakt deklaracja dostępności USOSweb 6.8.0.0-1 (2022-08-01)