Word and utterance

Celem zajęć jest zapoznanie studentów z wybranymi zagadnieniami dotyczącymi budowy wypowiedzi oraz jednostek leksykalnych, a także usystematyzowanie i pogłębienie wiedzy na ten temat. Poruszone zostaną zagadnienia istotne zwłaszcza z punktu widzenia pracy zawodowej przyszłego logopedy. Podczas ćwiczeń studenci będą samodzielnie analizowali wypowiedź, dzielili ją na mniejsze segmenty, w tym jednostki leksykalne oraz morfemy, a także określali prymarne i sekundarne funkcje tych elementów.

Podczas zajęć jest studenci zapoznają się z wybranymi zagadnieniami dotyczącymi budowy wypowiedzi oraz jednostek leksykalnych, a także systematyzują i pogłębiają wiedzę na ten temat. Szczególny nacisk zostanie położony na takie zagadnienia, jak intonacja wypowiedzi w języku polskim, struktura tematyczno-rematyczna wypowiedzi, właściwości konotacyjne jednostek leksykalnych, oddziaływania składniowe, dyskusyjne zagadnienia dotyczące kategorii gramatycznych polszczyzny, analiza i synteza morfologiczna leksemów, słowotwórstwo jako sposób poszerzania słownictwa, granice morfologiczne wewnątrz wyrazów.

Zagadnienia te będą przedmiotem dyskusji podczas konwersatorium; studenci będą również samodzielnie analizowali wypowiedź, dzielili ją na mniejsze segmenty, w tym jednostki leksykalne oraz morfemy, a także określali prymarne i sekundarne funkcje tych elementów.

Bartmiński J., Nowosad-Bakalarczyk M., 2010, Prozodia, fonetyka, fonologia, Lublin.

Bednarek A., Grochowski M., 1993, Zadania z semantyki językoznawczej, Toruń (rozdział poświęcony strukturze tematyczno-rematycznej wypowiedzi).

Bogusławski A., 1959, O zasadach analizy morfologicznej, „Biuletyn PTJ", nr 18, s. 87-95.

Bogusławski A., 2010, Dwa studia z teorii fleksji, Warszawa (wybrane rozdziały).

Dukiewicz L., 1978, Intonacja wypowiedzi polskich, Wrocław.

GWJP 1998: Gramatyka współczesnego języka polskiego. Morfologia, pod red. R. Grzegorczykowej, R. Laskowskiego, H. Wróbla, Warszawa.

K. Kowalik, 1997, Struktura morfonologiczna współczesnej polszczyzny, Kraków.

Słowo i wypowiedź I. Ćwiczenia do nauki o języku polskim, 2010, pod red. P. Sobotki i Z. Zaron, Warszawa.

Wróbel H., 2001, Gramatyka języka polskiego, Kraków.

Zaron Z., 2009, Problemy składni funkcjonalnej, Warszawa (rozdziały poświęcone strukturze wypowiedzi, oddziaływaniom składniowym, konotacji oraz różnicom między strukturami prostymi i złożonymi).

Wiedza

• Rozpoznaje, opisuje i klasyfikuje jednostki gramatyczne i leksykalno-semantyczne języka polskiego .

• Rozpoznaje, definiuje i opisuje normy i standardy językowokomunikacyjne.

• Zna terminologię lingwistyczną stosowaną w logopedii.

Umiejętności

• Opisuje system języka polskiego i wykorzystać tę umiejętność w diagnozie logopedycznej.

• Wykorzystuje w podejmowanych zadaniach terapeutyczno-logopedycznych wiedzę w zakresie norm i standardów zachowań językowokomunikacyjnych.

Kompetencje społeczne

• Docenia wartość wiedzy, wypracowanej w różnych współpracujących ze sobą dziedzinach naukowych, stosowanej w logopedii.

• Nawiązuje empatyczny kontakt z pacjentem, przejawia pozytywną postawę w stosunku do osób przewlekle chorych; ma umiejętność rozumienia sytuacji emocjonalno-społecznej pacjenta i jego rodziny.

EP - egzamin pisemny

KO - kontrola obecności (dopuszczalne są 2 nieusprawiedliwione nieobecności)

OA - ocena aktywności

Proj - projekt

Dopuszczalne są dwie nieobecności w semestrze. Powyżej tej liczby (z wyłączeniem przypadków bezzwłocznie udokumentowanych, np. zwolnieniem lekarskim) – nie ma możliwości zaliczenia zajęć. Usprawiedliwione nadprogramowe nieobecności muszą zostać odrobione w sposób wskazany przez osobę prowadzącą zajęcia.

Niedopuszczalne jest korzystanie z systemów SI podczas zaliczenia.

Podział punktów ECTS (2,5)

uczestniczenie w zajęciach 1 ECTS (30 h)

przygotowanie do zajęć: 0,5 ECTS (15 h)

przygotowanie do zaliczenia: 1 ECTS (30 h)