Praktyczna nauka języka łotewskiego C1
Informacje ogólne
| Kod przedmiotu: | 3020-BB2PLO |
| Kod Erasmus / ISCED: |
09.104
|
| Nazwa przedmiotu: | Praktyczna nauka języka łotewskiego C1 |
| Jednostka: | Katedra Językoznawstwa Ogólnego, Migowego i Bałtystyki |
| Grupy: | |
| Punkty ECTS i inne: |
(brak)
|
| Język prowadzenia: | łotewski |
| Rodzaj przedmiotu: | obowiązkowe |
| Wymagania (lista przedmiotów): | Praktyczna nauka języka łotewskiego B2+ 3020-BB1PLO |
| Założenia (lista przedmiotów): | Praktyczna nauka języka łotewskiego B2+ 3020-BB1PLO |
| Założenia (opisowo): | W miarę swobodne rozumienie tekstów pisanych i mówionych w języku łotewskim. Znajomość języka łotewskiego na poziomie C1. |
| Tryb prowadzenia: | w sali |
| Skrócony opis: |
Kurs języka łotewskiego dla studentów filologii bałtyckiej rozpoczynających naukę na poziomie B2. Poziom biegłości po zakończeniu kursu: C1 według skali Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego (Common European Framework of Reference for Languages: Learning, teaching, assessment) |
| Pełny opis: |
Kurs ma za zadanie: a) kształtować umiejętność biegłego słuchania i czytania ze zrozumieniem skomplikowanych tekstów niespecjalistycznych w języku ogólnym (artykułów prasowych, tekstów o tematyce kulturalnej i popularnonaukowych); b) poszerzać i wzbogacać zasób leksykalny (czynny i bierny) uczestników zajęć z różnych dziedzin życia (m.in. społeczno-politycznego, ekonomiczno-prawniczego); c) utrwalać praktyczną znajomość form gramatycznych, kształtować umiejętność poprawnego użycia trudniejszych form gramatycznych, zapoznać z nowymi zasadami ortografii i interpunkcji (złożenia, wielowyrazowe nazwy urzędów i instytucji). d) kształtować umiejętność rozumienia skomplikowanych wyrażeń (związki frazeologiczne, metafory, przysłowia) e) ćwiczenie umiejętności swobodnego mówienia i pisania na podane wcześniej tematy. Nacisk kładzie się na tworzenie tekstu pisanego według określonych wymagań (temat, forma, cel, styl – dobór właściwej leksyki, logiczność argumentacji i zwięzłość kompozycji). Studenci uczą się redagowania tekstu pod względem językowym, stylistycznym i ortograficznym. Wygłaszają własny tekst po uprzednim przygotowaniu (np. komentarz do wydarzeń kulturalnych). Jedną z form zajęć jest pogadanka, podczas której kursanci nabywają umiejętności formułowania i wyrażania własnej opinii na różne tematy współczesnego życia (dyskusja na aktualne tematy społeczne, kulturalne i polityczne – Łotwa, Polska, świat). |
| Literatura: |
Nītiņa, D. Palīgā! Mācībgrāmata pieaugušajiem. 4. līmenis. Rīga: LVAVP, 2004. Cīrule, L. Palīgā! Darba burtnīca. 4. līmenis. Rīga: LVAVP, 2004. Nau, N. Palīgā! Komunikatīvā gramatika. Rīga: LVAVP, 2002. Nau, N., Vaivade, V. Palīgā! Komunikatīvās gramatikas vingrinājumi. 1. un 2. burtnīca. Rīga: LVAVP, 2003. Klēvere-Velhli, I., Naua, N. Latviešu valoda studentiem. Rīga: LVA, 2012. Naua, N. Latviešu valoda studentiem. Skolotāja grāmata. Rīga: LVA, 2012. Šalme, A., Ūdris, P. Dialogs. Darba burtnīca. Rīga: SI, 1994. Šalme, A., Ūdris, P. Dialogs. Skolotāja grāmata. Rīga: SI, 1994. Šalme, A., Ūdris, P. Dialogs. Skolēna grāmata. Rīga: SI, 1994. Skujiņa, V. Latviešu valoda lietišķajos rakstos. Rīga: Zvaigzne ABC, 2014. Poļu īpašvārdu pareizrakstība un pareizruna latviešu valodā. Sast. V. Staltmane. Rīga: Zinātne, 1998. Rubīna, A. Latviešu valodas rokasgrāmata. Rīga: Zvaigzne ABC Ceplīte, B., Ceplītis, L. Latviešu valodas praktiskā gramatika. Rīga: Zvaigzne, 1991. http://www.sazinastilts.lv/ , http://www.ailab.lv/ , http://www.tezaurs.lv/, http://www.valoda.lv/ http://visc.gov.lv/valval/programma.shtml Latviešu-poļu vārdnīca, Rīga: Zvaigzne ABC, 2011; Latviešu valodas vārdnīca, Rīga: Avots, 1987; „Svešvārdu vārdnīca”: „Latviešu valodas pareizrakstības vārdnīca” ; „Latviešu valodas slenga vārdnīca”; „Valodniecības pamatterminu skaidrojošā vārdnīca” ; Cipulis, D. Latvijas vēsture. Notikumi. Hronoloģija. Vēsturiskas personas. Jēdzieni. Latvijas vēsture Palīgā. Rīga: LVAVA, 2005; Taurēns, J. Latvijas vēstures pamatjautājumi. Valsts konstitucionālie principi. Rīga: Naturalizācijas pārvalde, 1996. Skangale, L. Latvijas Valsts svētku un atceres dienas. Rīga: Zvaigzne ABC, 2002. |
| Efekty uczenia się: |
Po ukończeniu kursu student: (WIEDZA I UMIEJĘTNOŚCI) – rozumie dłuższą wypowiedź, nadążając za bardziej skomplikowaną argumentacj; - rozumie informacje telewizyjne, rozumie filmy, w których używany jest język nie tylko literacki, utwory prozy oraz poezji łotewskiej; - czyta ze zrozumieniem dotyczące aktualnych problemów artykuły-komentarze w czasopismach oraz na portalach internetowych; - potrafi napisać jasny i precyzyjny tekst, jak również argumentować różne poglądy; - płynnie i bez przygotowania porozumiewa się z rodzimymi użytkownikami języka łotewskiego, aktywnie uczestniczy w dyskusji dotyczącej znanych mu problemów, uzasadniając i broniąc swojego zdania; - wypowiadając się w języku łotewskim, na ogół poprawnie stosuje właściwe temu językowi zasady intonacji oraz akcentuacji; (POSTAWY) – dba o kulturę wypowiedzi (zwłaszcza o jej jasność i przejrzystość); – aktywnie uczestniczy w zajęciach, wykazuje systematyczność i samodzielność w poszukiwaniu tematów i zagadnień szczególnie go interesujących; - ma nawyk ustawicznego uzupełniania wiedzy o wydarzeniach kraju języka, którego się uczy. |
| Metody i kryteria oceniania: |
Student zobowiązany jest do regularnego uczęszczania na zajęcia (dopuszcza się 2 nieobecności w semestrze) i uzyskania zaliczeń semestralnych (za semestr zimowy najpóźniej do końca sesji poprawkowej semestru zimowego, a za semestr letni przed wyznaczonym terminem egzaminu pisemnego). Ocenie podlegają: a) bieżące przygotowanie do zajęć oraz aktywność na zajęciach; b) prace pisemne (wypracowanie na zadany temat, tekst argumentacyjny, recenzja) i ustne (komentarz do wydarzeń); c) pisemny test gramatyczny (na zakończenie semestru zimowego); d) egzamin (pisemny i ustny w semestrze letnim). W części pisemnej egzaminu sprawdza się umiejętność poprawnego użycia form gramatycznych, wybrane zagadnienia z ortografii, umiejętność zachowania się w konkretnych sytuacjach komunikacyjnych oraz tworzenie tekstu argumentacyjnego na dany temat. W części ustnej sprawdza się rozumienie dłuższego tekstu publicystycznego i wypowiedź na jego temat (umiejętność wyboru informacji istotnych, prezentacja zjawisk analogicznych do opisanych w tekście, prezentacja własnych doświadczeń w tym względzie). |
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.