(in Polish) Komunikacja międzykulturowa
General data
| Course ID: | 3401-SD1-KMd |
| Erasmus code / ISCED: | (unknown) / (unknown) |
| Course title: | (unknown) |
| Name in Polish: | Komunikacja międzykulturowa |
| Organizational unit: | Institute of Social Prevention and Resocialisation |
| Course groups: |
Courses in Institute of Social Prevention and Resocialization |
| ECTS credit allocation (and other scores): |
2.00
|
| Language: | Polish |
| Type of course: | obligatory courses |
| Mode: | Classroom |
| Short description: |
(in Polish) Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z podstawowymi założeniami komunikacji międzykulturowej i jej znaczenia w projektowaniu społecznym. Uczestnicy poznają definicje i poziomy kultury, mechanizmy komunikacji, różnice międzykulturowe, stereotypy i uprzedzenia, a także wpływ języka i komunikacji niewerbalnej na wzajemne zrozumienie. Omawiane są typologie kultur organizacyjnych (m.in. Hofstede), kultury wysokiego i niskiego kontekstu oraz przykłady komunikacji międzykulturowej w Polsce. Zajęcia rozwijają kompetencje empatii i pokory kulturowej (cultural humility), umiejętność diagnozowania barier komunikacyjnych i projektowania etycznych działań partycypacyjnych w środowiskach zróżnicowanych kulturowo. |
| Full description: |
(in Polish) Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z podstawowymi założeniami i praktycznymi zastosowaniami wiedzy na temat komunikacji międzykulturowej oraz podniesienie umiejętności niezbędnych do skutecznego i etycznego funkcjonowania w zróżnicowanym kulturowo środowisku społecznym. W trakcie zajęć Studenci zapoznają się z teoretycznymi podstawami komunikacji międzykulturowej, nabędą kompetencje diagnozowania i interpretowania różnic kulturowych oraz nauczą się stosować zasady empatii i pokory kulturowej (cultural humility) w praktyce projektowania społecznego i pracy z grupami o odmiennych wartościach, językach i normach. Przedmiot integruje wiedzę z zakresu socjologii, antropologii, psychologii i komunikowania z praktycznymi metodami projektowymi, kładąc nacisk na analizę rzeczywistych sytuacji komunikacyjnych, badanie barier i potencjałów międzykulturowych oraz rozwój refleksyjnego podejścia do własnych postaw i tożsamości kulturowych |
| Bibliography: |
(in Polish) Boski P., Kulturowe ramy zachowań społecznych. Podręcznik psychologii międzykulturowej, Warszawa 2010 Golka M., Komunikowanie międzykulturowe. Przypomnienie głównych tez. DOI: 10.23734/mcs.2016.1.041.052 Griffin E., Podstawy komunikacji społecznej, Gdańsk 2003 Hall, E., Bezgłośny język, Warszawa 1987 Matsumoto D., Juang L., Psychologia międzykulturowa, Gdańsk 2007 Mikułowski Pomorski J., Jak narody porozumiewają się ze sobą w komunikacji międzykulturowej i komunikowaniu medialnym, Universitas, Kraków 2007 Morreale S.P., Spitzberg B.H., Barge J.K., Komunikacja między ludźmi. Motywacja, wiedza i umiejętności, Warszawa 2007 Price W.F., Crapo R.H., Psychologia w badaniach międzykulturowych. Czy ludzie wszędzie są tacy sami?, Gdynia 2003 Reynolds S., Valentine D., Komunikacja międzykulturowa, Warszawa 2009 Szopski M., Komunikowanie międzykulturowe, Warszawa 2005 Tyszka A. Kopcki A. Korporowicz L., Komunikacja międzykulturowa, zderzenia i spotkania, Warszawa 1996 Wierzbicka A., Słowa klucze. Różne języki-różne kultury, Warszawa 2007 Wilczewski M., Badania nad komunikacją międzykulturową: Dotychczasowe paradygmaty i perspektywy badawcze, Zeszyty Prasoznawcze Kraków 2017, T. 60, nr 3 (231), s. 540–566 materiały własne |
| Learning outcomes: |
(in Polish) Po ukończeniu przedmiotu osoba biorąca udział w zajęciach w sferze wiedzy: zna i rozumie podstawowe definicje kultury oraz różne poziomy jej funkcjonowania, zna modele i mechanizmy komunikowania się, a także specyfikę komunikacji międzykulturowej posiada wiedzę o psychologicznych uwarunkowaniach komunikacji międzykulturowej, zna zależność między wartościami i normami kulturowymi a procesem komunikowania się; zna podstawowe kultury i typologie kultur organizacyjnych oraz potrafi scharakteryzować ich poziomy, funkcje i wpływ na relacje w wielokulturowym środowisku; ma wiedzę o specyfice komunikacji międzykulturowej w kontekście lokalnym, zna etyczne i praktyczne zasady komunikacji w projektowaniu społecznym. w sferze umiejętności: potrafi analizować proces komunikacji między przedstawicielami różnych kultur, identyfikować bariery i czynniki ułatwiające porozumienie; potrafi interpretować komunikaty werbalne i niewerbalne w kontekście kulturowym, rozpoznawać różnice w stylach komunikacji; potrafi dostosować własne zachowania komunikacyjne do odmiennych kontekstów kulturowych oraz formułować przekazy zrozumiałe dla różnych grup odbiorców; umie (na podstawowym poziomie) projektować i uzasadniać działania komunikacyjne lub interwencje społeczne z uwzględnieniem różnorodności kulturowej, zasad partycypacji i inkluzji. w sferze kompetencji społecznych: jest świadoma złożoności różnic kulturowych i ich wpływu na komunikację interpersonalną; okazuje szacunek dla odmiennych wartości i sposobów komunikowania się; wykazuje postawę otwartości, empatii i pokory kulturowej w kontaktach z przedstawicielami różnych grup społecznych i etnicznych; potrafi współdziałać w zespole z osobami o odmiennych doświadczeniach kulturowych. |
| Assessment methods and assessment criteria: |
(in Polish) obecność na zajęciach 0,3 przygotowanie prezentacji na zajęcia w grupach na temat wybranej kultury 0,2 test na zakończenie zajęć 0,5 |
Classes in period "Summer semester 2025/26" (in progress)
| Time span: | 2026-02-16 - 2026-06-07 |
 
MO TU W CW
CW
TH FR |
| Type of class: |
Classes, 15 hours, 42 places
|
|
| Coordinators: | Katarzyna Rychlicka-Maraszek | |
| Group instructors: | Katarzyna Rychlicka-Maraszek | |
| Students list: | (inaccessible to you) | |
| Credit: |
Course -
Grading
Classes - Grading |
|
| Type of course: | obligatory courses |
|
| Mode: | Classroom |
|
| Short description: |
(in Polish) Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z podstawowymi założeniami komunikacji międzykulturowej i jej znaczenia w projektowaniu społecznym. Uczestnicy poznają definicje i poziomy kultury, mechanizmy komunikacji, różnice międzykulturowe, stereotypy i uprzedzenia, a także wpływ języka i komunikacji niewerbalnej na wzajemne zrozumienie. Omawiane są typologie kultur organizacyjnych (m.in. Hofstede), kultury wysokiego i niskiego kontekstu oraz przykłady komunikacji międzykulturowej w Polsce. Zajęcia rozwijają kompetencje empatii i pokory kulturowej (cultural humility), umiejętność diagnozowania barier komunikacyjnych i projektowania etycznych działań partycypacyjnych w środowiskach zróżnicowanych kulturowo. |
|
| Full description: |
(in Polish) Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z podstawowymi założeniami i praktycznymi zastosowaniami wiedzy na temat komunikacji międzykulturowej oraz podniesienie umiejętności niezbędnych do skutecznego i etycznego funkcjonowania w zróżnicowanym kulturowo środowisku społecznym. W trakcie zajęć Studenci zapoznają się z teoretycznymi podstawami komunikacji międzykulturowej, nabędą kompetencje diagnozowania i interpretowania różnic kulturowych oraz nauczą się stosować zasady empatii i pokory kulturowej (cultural humility) w praktyce projektowania społecznego i pracy z grupami o odmiennych wartościach, językach i normach. Przedmiot integruje wiedzę z zakresu socjologii, antropologii, psychologii i komunikowania z praktycznymi metodami projektowymi, kładąc nacisk na analizę rzeczywistych sytuacji komunikacyjnych, badanie barier i potencjałów międzykulturowych oraz rozwój refleksyjnego podejścia do własnych postaw i tożsamości kulturowych. |
|
| Bibliography: |
(in Polish) Boski P., Kulturowe ramy zachowań społecznych. Podręcznik psychologii międzykulturowej, Warszawa 2010 Golka M., Komunikowanie międzykulturowe. Przypomnienie głównych tez. DOI: 10.23734/mcs.2016.1.041.052 Griffin E., Podstawy komunikacji społecznej, Gdańsk 2003 Hall, E., Bezgłośny język, Warszawa 1987 Matsumoto D., Juang L., Psychologia międzykulturowa, Gdańsk 2007 Mikułowski Pomorski J., Jak narody porozumiewają się ze sobą w komunikacji międzykulturowej i komunikowaniu medialnym, Universitas, Kraków 2007 Morreale S.P., Spitzberg B.H., Barge J.K., Komunikacja między ludźmi. Motywacja, wiedza i umiejętności, Warszawa 2007 Price W.F., Crapo R.H., Psychologia w badaniach międzykulturowych. Czy ludzie wszędzie są tacy sami?, Gdynia 2003 Reynolds S., Valentine D., Komunikacja międzykulturowa, Warszawa 2009 Szopski M., Komunikowanie międzykulturowe, Warszawa 2005 Tyszka A. Kopcki A. Korporowicz L., Komunikacja międzykulturowa, zderzenia i spotkania, Warszawa 1996 Wierzbicka A., Słowa klucze. Różne języki-różne kultury, Warszawa 2007 Wilczewski M., Badania nad komunikacją międzykulturową: Dotychczasowe paradygmaty i perspektywy badawcze, Zeszyty Prasoznawcze Kraków 2017, T. 60, nr 3 (231), s. 540–566 materiały własne |
|
| Notes: |
(in Polish) Zakres tematów: Komunikacja międzykulturowa i jej specyfika co jest kultura: definicje kultury, poziomy kultury (widoczne vs ukryte), pojęcia: etniczność, naród, subkultura, tożsamość komunikacja: definicja, cechy, modele komunikowania się komunikacja międzykulturowa: istota, elementy, warunki; pojęcia: kompetencja międzykulturowa, cultural humility (pokora kulturowa”), „przekład” międzykulturowy czynniki ułatwiające i utrudniające komunikację międzykulturową Psychologiczne uwarunkowania komunikacji międzykulturowej różnice międzykulturowe: teorie i podejścia mechanizmy wytwarzania stereotypów i uprzedzeń, atrybucja, lęk wartości i normy kulturowe a proces komunikacji międzykulturowej „słowa-klucze”: psycholingwistyczne kody dostępu do kultur Komunikacja werbalna i niewerbalna; język w kontekście kulturowym jak język kształtuje percepcję; różnice w stylach komunikacji (wysoki vs niski kontekst, bezpośredniość, stosunek do czasu). różnice w percepcji i interpretacji komunikatów niewerbalne znaczenia i ich pułapki w komunikacji międzykulturowej Typologie i charakterystyka wybranych kultur organizacyjnych specyfika, poziomy, funkcje kultur organizacyjnych kultury organizacyjne wg Hofstede: dystans władzy, indywidualizm–kolektywizm, unikanie niepewności, męskość–kobiecość, orientacja długoterminowa, pobłażliwość–restrykcyjność kontekst międzykulturowy w pracy międzynarodowych zespołów Kultury wysokiego i niskiego kontekstu: specyfika, przykłady kultury niskokontekstowe: kraje europejskie, USA, Kanada kultury wysokiego kontekstu: kultury azjatyckie na przykładzie Chin i Japonii Komunikacja międzykulturowa na własnym podwórku: Romowie i inne grupy etniczne w Polsce Praktyczny wymiar komunikacji międzykulturowej i jej znaczenie w projektowaniu społecznym kompetencja międzykulturowa a empatia kulturowa i cultural humility (pokora kulturowa) w praktyce social design; etyka pracy z wielokulturowymi społecznościami partycypacja, inkluzja, dekolonizacja praktyk projektowych, metody partycypacyjne w pracy międzykulturowej |
|
Copyright by University of Warsaw.
