Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Analiza lingwistyczna i retoryczna

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 3502-JIS-1 Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Analiza lingwistyczna i retoryczna
Jednostka: Instytut Lingwistyki Stosowanej
Grupy: Fak. ćwiczenia 30 h (semestr zimowy)
Punkty ECTS i inne: (brak)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Założenia (opisowo):

Znajomość języka polskiego na poziomie C1 lub C2

Tryb prowadzenia:

zdalnie

Skrócony opis:

Program zajęć obejmuje wybrane zagadnienia z dziedziny

semantyki i pragmatyki językoznawczej, lingwistyki

tekstu, analizy dyskursu oraz retoryki.

Pełny opis:

Program zajęć obejmuje wybrane zagadnienia z dziedziny semantyki i pragmatyki językoznawczej (presupozycja, implikatura, ironia, metafora, metonimia); lingwistyki tekstu (spójność lokalna i globalna tekstu, dynamika informacyjna tekstu); analizy dyskursu (gatunki, rejestry, wielogłosowość); retoryki (inwencja, kompozycja, elokucja, rozpoznawanie argumentów, rozpoznawanie technik erystycznych).

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

Ćwiczenia – 30 godz.

Przygotowanie do zajęć, wykonywanie zadań domowych – 20 godz.

Przygotowanie do sprawdzianu końcowego – 10 godzin.

Razem 60 godz. = 2 punkty ECTS

Literatura:

BARŁOWSKA M., BUDZYŃSKA-DACA A., ZAŁĘSKA M. (red.), 2012. Ćwiczenia z retoryki. Warszawa: PWN.

BRALCZYK J., 2004. Język na sprzedaż. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

DOBRZYŃSKA T. 2012. Od słowa do sensu. Studia o metaforze. Warszawa: IBL PAN Wydawnictwo.

DUSZAK A., N. FAIRCLOUGH (red.), 2008. Krytyczna analiza dyskursu. Interdyscyplinarne podejście do komunikacji społecznej. Kraków: Universitas.

DUSZAK A., G. KOWALSKI (red.), 2013. Systemowo-funkcjonalna analiza dyskursu. Kraków: UNIVERSITAS.

FOUCAULT M., 2002. Porządek dyskursu. Tłum. M. Kozłowski. Warszawa : słowo/obraz/terytoria.

GRUSZCZYŃSKI W., BRALCZYK J. (red.), 2002. Słownik gramatyki języka polskiego. Warszawa: WSiP.

GRZEGORCZYKOWA R., 2001. Wprowadzenie do semantyki językoznawczej. Warszawa: PWN.

KOCHAN M., 2005. Pojedynek na słowa. Techniki erystyczne w publicznych sporach. Kraków: Wydawnictwo ZNAK.

LAKOFF G., M. JOHNSON, 1988. Metafory w naszym życiu. Tłum. Tomasz P. Krzeszowski. Warszawa: PIW.

LISOWSKA-MAGDZIARZ Małgorzata, 2006. Analiza tekstu w dyskursie medialnym. Przewodnik dla studentów. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

MARCJANIK M. (red.), 2006. Retoryka codzienności. Zwyczaje językowe wspóczesnych Polaków. Warszawa: Wydawnictwo TRIO.

PUZYNINA J., 1992. Język wartości. Warszawa: PWN.

SZYMANEK K., K. A. WIECZOREK, A. S. WÓJCIK, 2004. Sztuka argumentacji. Ćwiczenia w badaniu argumentów. Warszawa: PWN.

SZYMANEK K., 2012. Sztuka argumentacji. Słownik terminologiczny. Warszawa: PWN.

TABAKOWSKA E. (red.), 2001. Kognitywne podstawy języka i językoznawstwa. Kraków: Universitas.

WARCHAŁA J., 2003. Kategoria potoczności w języku. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.

WASILEWSKI J., A. NITA (red.), 2012. Instrukcja obsługi tekstów. Metody retoryki. Sopot : Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

WODAK R., 2008. „Dyskurs populistyczny: retoryka wykluczenia a gatunki języka pisanego“. W: A. Duszak, N. Fairclough (red.): 185-213.

WODAK R., M. KRZYŻANOWSKI (red.), 2011. Jakościowa analiza dyskursu w naukach społecznych. Warszawa: Łośgraf. Tłum. D. Przepiórkowska.

WOJTAK M., 2004.Gatunki prasowe. Lublin: Wydawnictwo UMCS.

Efekty uczenia się:

K_W01 Student ma wiedzę o specyfice przedmiotowej i metodologicznej językoznawstwa, analizy dyskursu i retoryki.

K_W07 Student zna metody wypracowane przez językoznawstwo, analizę dyskursu i retorykę, pozwalające analizować zjawiska komunikacji indywidualnej i społecznej.

K_U01 Wykorzystując różne źródła student potrafi wyszukiwać, selekcjonować, analizować, oceniać i integrować informacje dotyczące języka, komunikacji i dyskursywnych aspektów życia społecznego i formułować na tej podstawie krytyczne sądy.

K_U05 Student potrafi wykorzystywać dorobek językoznawstwa, analizy dyskursu i retoryki w celu krytycznej analizy wytworów kultury. Umie rozpoznawać środki, które budują ich znaczenia i oddziaływanie społeczne.

K_U07 Student posiada umiejętność argumentacji z wykorzystaniem własnych poglądów oraz opinii różnych aktorów społecznych. Potrafi formułować wnioski oraz syntetyczne podsumowania.

K_U08 Student potrafi krytycznie analizować język debat publicznych pod kątem stosowanych w nich strategii perswazyjnych i manipulacyjnych.

K_U15 Student umie identyfikować i analizować dyskursy, których funkcją jest bądź kreowanie, bądź neutralizacja konfliktów.

K_K08 Student umie uczestniczyć w przygotowaniu projektów dotyczących komunikacji i dyskursów społecznych i potrafi przewidywać społeczne skutki swoich działań.

Metody i kryteria oceniania:

METODY OCENIANIA

• Warunkiem wstępnym uzyskania zaliczenia jest obecność na zajęciach. Dopuszczalne są dwie nieusprawiedliwione nieobecności w semestrze.

• Zaliczenie na podstawie sprawdzianu pisemnego zawierającego pytania otwarte. Pytania te będą sprawdzać znajomość pojęć wprowadzonych na zajęciach, umiejętność ich zdefiniowania oraz zastosowania do analizy wybranego tekstu (90 pkt.). Oceniana będzie także umiejętność zbudowania spójnej i poprawnej językowo wypowiedzi pisemnej (10 pkt.).

SKALA OCEN:

100% – 91% bdb

90% – 81% db +

80% – 71% db

70% – 61% dst +

60% – 50% dst

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.