Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Niedokształcenie mowy u osób z autyzmem 3007-L1B1NM-A
Wykład (WYK) Semestr letni 2019/20

Informacje o zajęciach (wspólne dla wszystkich grup)

Liczba godzin: 15
Limit miejsc: 36
Literatura:

1. Błeszyński J., 2011, Autyzm a niepełnosprawność intelektualna i opóźnienie w rozwoju. Skala Oceny Zachowań Autystycznych, Gdańsk.

2. Bobkiewicz – Lewartowska, L.,2005, Autyzm dziecięcy. Zagadnienia diagnozy i terapii, Kraków.

3. Cieszyńska, Jagoda, 2011, Wczesna diagnoza i terapia zaburzeń autystycznych, Kraków.

4. Komender J., Jagielska G., Bryńska A., Autyzm i Zespół Aspergera, Warszawa 2009.

5. Lipski, W., 2015, Standard postępowania logopedycznego w przypadku autyzmu, [w:] Logopedia. Standardy postępowania logopedycznego. Podręcznik akademicki, Lublin.

6. Pisula, E., 2000, Autyzm u dzieci. Diagnoza, klasyfikacja, etiologia, Warszawa.

7. Pisula, E., 2012, Autyzm, przyczyny, symptomy, terapia, Gdańsk.

8. Pisula, E. 2010, Małe dziecko z autyzmem, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Sopot.

9. Pisula, E. 2012, Autyzm. Od badań mózgu do praktyki psychologicznej, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Sopot.

10. Pietras T., Witusik A., Gałecki P., 2010, Autyzm – epidemiologia, diagnoza i terapia, Wydawnictwo Continuo, Wrocław.

11. Piszczek, M., 2013, Autyści. Jak odbierają i rozumieją świat. Kilka uwag o wychowaniu i terapii, Kompendium, Warszawa.

12. Markiewicz, K., 2004, Możliwości komunikacyjne dzieci autystycznych, Lublin.

13. Sadowska E., 2011, Zaburzenia komunikacji w autyzmie – podstawowe trudności diagnozy i terapii logopedycznej, [w:] Poradnik Językowy, 9(688).

14. Suchowierska, M., Ostaszewski P., Bąbel, P., 2012, Terapia behawioralna dzieci z autyzmem, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Sopot.

15. Winczura, B., 2008, Dziecko z autyzmem. Terapia deficytów poznawczych a teoria umysłu, Kraków.

Literatura uzupełniająca:

Wskazana przez prowadzącego na zajęciach.

Efekty uczenia się:

WIEDZA

Student:

- rozpoznaje, definiuje i opisuje językowo-komunikacyjne, psychospołeczne i logopedyczne metodologie badań

- wymienia kryteria klasyfikacji zaburzeń i opóźnień akwizycji systemu językowego i rozwoju mowy

- zna terminologię logopedyczną oraz lingwistyczną, psychologiczną i medyczną stosowaną w logopedii

- rozpoznaje i opisuje zaburzenia mowy: afazję, dyzartrię, niedokształcenie mowy w związku ze zróżnicowanymi przyczynami: niedosłuchem, mózgowym uszkodzeniem i/lub dysfunkcją, upośledzeniem umysłowym, autyzmem

- opisuje metody wspomagające rozwój psychoruchowy, w tym metody komunikacji wspomagającej i alternatywnej (AAC)

- definiuje upośledzenie umysłowe, zaburzenia zachowania, zaburzenia osobowości, zaburzenia nastroju, zaburzenia nerwicowe, zaburzenia odżywiania się itd.; zna i rozróżnia badania psychiatryczne i neuropsychologiczne

- wie, jak przebiega organizacja pracy logopedy w różnych typach placówek, a także zna podstawowe narzędzia diagnostyczne i pomoce terapeutyczne

UMIEJĘTNOŚCI

Student:

- wykorzystuje wiedzę teoretyczną i metodologiczną w zakresie językowo-komunikacyjnym i logopedycznym w planowaniu własnej pracy badawczej

- wykorzystuje w podejmowanych zadaniach terapeutyczno-logopedycznych wiedzę w zakresie norm i standardów zachowań językowokomunikacyjnych, komunikacji językowej, wspomagającej i alternatywnej (AAC)

- interpretuje objawy zachowań pacjenta oraz wyniki medycznych badań laboratoryjnych i aparaturowych stosowanych w diagnostyce medycznej

- potrafi pracować w zespole; współpracuje z lekarzem, psychologiem i pedagogiem w zakresie stawiania diagnozy oraz planowania i weryfikowania terapii logopedycznej

- umie zaplanować postępowanie diagnostyczne oraz profilaktyczne i potrafi podjąć stosowne działania terapeutyczne w przypadku różnych zaburzeń mowy i języka

- umie dobierać i stosować właściwe metody i narzędzia w podejmowanych zadaniach terapeutyczno-logopedycznych, posługiwać się wyspecjalizowaną aparaturą badawczą i zaawansowanymi technikami informacyjno-komunikacyjnymi (ICT) w celu pozyskiwania lub analizy danych

KOMPETENCJE SPOŁECZNE

Student:

- docenia wartość wiedzy, wypracowanej w różnych współpracujących ze sobą dziedzinach naukowych, stosowanej w logopedii, w tym w naukach medycznych i społecznych

- ma świadomość przepisów określających prawa pacjenta; respektuje prawa pacjenta

- wykorzystuje wiedzę o zaburzeniach systemu językowego i mowy oraz wiedzę o etiologii zaburzeń i dysfunkcji mowy do planowania terapii logopedycznej, sprawowania opieki logopedycznej i prowadzenia terapii logopedycznej

- rozumie znaczenie wiedzy i umiejętności z dziedziny lingwistyki w prowadzeniu badań logopedycznych oraz w postępowaniu diagnostyczno-terapeutycznym

- zdaje sobie sprawę, że jako logopeda jest współodpowiedzialny za stan języka ojczystego, dlatego posługuje się językiem zgodnie z zasadami etykiety językowej i dostosowuje dobór środków językowych do sytuacji oraz możliwości i statusu odbiorcy

Metody i kryteria oceniania:

Zaliczenie egzaminu testowego, obecność na zajęciach (dopuszczalna 1 niebecność)

Zakres tematów:

W1-W2 Informacja dotycząca tematyki zajęć, zasad zaliczenia wykładu. Wstępne informacje dotyczące autyzmu i ASD – trudności definicyjne, etiologia i objawy.

W2 Diagnozowanie zaburzeń ze spektrum autyzmu.

W3-W4 Komunikacja osób z autyzmem – cechy charakterystyczne, podstawowe deficyty.

W5 Kompleksowe terapie autyzmu.

W6 Podstawowe trudności diagnozy i terapii logopedycznej osób z autyzmem.

W7 Zaliczenie wykładu.

Metody dydaktyczne:

Przekaz ustny, prezentacje, pokaz filmów

Grupy zajęciowe

zobacz na planie zajęć

Grupa Termin(y) Prowadzący Miejsca Akcje
1 każdy piątek, 13:15 - 14:45, sala 4
Elżbieta Sadowska 31/36 szczegóły
Wszystkie zajęcia odbywają się w budynku:
Budynek Wydziału Polonistyki
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.