Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Literatura nowołacińska 3006-LNŁ
Konwersatorium (KON) Rok akademicki 2019/20

Informacje o zajęciach (wspólne dla wszystkich grup)

Liczba godzin: 60
Limit miejsc: 15
Zaliczenie: Egzamin
Literatura:

1. semestr:

Stefan Zabłocki, „Literatura nowołacińska: Średniowiecze-Renesans-Barok", red. nauk. Piotr Urbański, Warszawa 2010

Dzieje literatur europejskich, pod red. W. Floryana, t.1, Warszawa 1977

E. Auerbach, Mimesis. Rzeczywistość przedstawiona w literaturze Zachodu, przeł. i wstęp Z. Żabicki, Warszawa 2005

Antologia poezji polsko-łacińskiej 1470–1543, oprac. A. Jelicz, Szczecin 1985.

A. Borowski, Renesans, Warszawa 1992.

Dzieje literatur europejskich, pod red. W. Floryana, t.1 – 3, Warszawa 1977 –1990.

J. Pelc, Jan Kochanowski. Szczyt renesansu w literaturze polskiej, Warszawa 1980 i nast. wyd.

J. Pelc, Europejskość i polskość literatury naszego renesansu, Warszawa 1984.

Lektury polonistyczne. Seria I: Średniowiecze – Renesans – Barok, t. 1-4, Kraków 1996-2001.

J. Ziomek, Renesans, Warszawa 1973 i nast. wyd.

Słownik literatury staropolskiej. (Średniowiecze, renesans, barok), red. T. Michałowska, Wrocław 1990 i nast. wyd. (wybrane hasła)

2. semestr:

Jerzy Axer, "Latinitas" jako składnik polskiej tożsamości kulturowej, w: Tradycje antyczne w kulturze europejskiej - perspektywa polska, Warszawa 1995. "Eseje i studia", t. 1.

Jerzy Axer, "Latinitas" w historii i pamięci historycznej Europy Środkowo-Wschodniej. Paradoksy ciągłości i nieciągłości, w: Symbioza kultur słowiańskich i niesłowiańskich w Europie Środkowej, pod red. M. Bobrownickiej, Kraków 1996.

Jan Budzyński, Horacjanizm w liryce polsko-łacińskiej renesansu i baroku, Wrocław 1985.

Maciej Kazimierz Sarbiewski i jego epoka. Próba syntezy, pod red. J. Z. Lichańskiego, Pułtusk 2006.

Barbara Milewska-Waźbińska, Ars epitaphica. Z problematyki łacińskojęzycznych wierszy nagrobnych, Warszawa 2006.

Magdalena Piskała, Boże miłości i wstydliwe dowcipy. Studia nad epigramatyczną twórczością Macieja Kazimierza Sarbiewskiego i Alberta Inesa, Warszawa 2009.

Studia Neolatina. Rozprawy i szkice dedykowane profesor Marii Cytowskiej, red. Mieczysław Mejor, Barbara Milewska-Waźbińska, Warszawa 2003.

Piotr Wilczek, „Polonice et latine: studia o literaturze staropolskiej", Katowice 2007.

Stefan Zabłocki, „Literatura nowołacińska: Średniowiecze-Renesans-Barok", red. nauk. Piotr Urbański, Warszawa 2010

Efekty uczenia się:

Po ukończeniu kursu student

w zakresie wiedzy:

– omawia periodyzację, genologię oraz klasyczne kanony twórców poklasycznego piśmiennictwa łacińskiego (K_W01/P7S_WG);

– omawia najważniejsze aspekty recepcji kanonów klasycznych na grunt łacińskiej literatury europejskiej i polskiej (K_W06/P7S_WG);

– definiuje główne kierunki rozwoju w obszarze studiów nad poklasycznym piśmiennictwem łacińskim oraz jego powiązania z innymi naukami humanistycznymi(K_W08, 09, 13/P7S_WG);

– zna podstawową terminologię w dyscyplinie specjalizacji (K_W11/P7S_WG)

w zakresie umiejętności:

– wyszukuje, analizuje i ocenia informacje z różnych źródeł w zakresie poklasycznej literatury łacińskiej (K_U02/P7S_UW);

– analizuje i interpretuje wybrane utwory poklasycznej literatury łacińskiej (K_U10/P7S_UW);

– umie umiejscowić poznawane utwory w szczegółowym kontekście historyczno-kulturowym (K_U09/P7S_UW);

w zakresie kompetencji społecznych:

– ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się i rozwoju (K_K01/P7S_KK);

– docenia tradycję i dziedzictwo poklasycznej kultury łacińskiej i jego wagę dla kultury europejskiej (K_K04/P7S_KO)

Metody i kryteria oceniania:

2 nieobecności w semestrze) i aktywność. np. 20% lub 40%

Egzamin końcowy 80% lub 60%

Zakres tematów:

1 semestr:

1. Literatura nowołacińska – zakres i znaczenie pojęcia.

2. Obraz literatury łacińskiej po upadku Cesarstwa Rzymskiego.

3. Renesans karoliński i ottoński.

4. Kultura literacka XII wieku.

5. Początki i rozwój renesansu. Europa w wiekach XIV-XVI.

6. Pierwsi włoscy humaniści i ich twórczość nowołacińska.

7. Starożytne gatunki literackie w dobie nowożytnej.

8. Książka drukowana i rękopiśmienna w wieku XV i XVI.

9. Najważniejsi europejscy pisarze łacińscy wieku XVI – przegląd twórczości i podejmowanych tematów.

10. Reformacja a twórczość nowołacińska.

11. Erazm z Rotterdamu.

12. Nowe formy literackie. Narodziny i rozwój emblematyki.

13. Początki renesansu w Polsce. Pierwsi rodzimi pisarze nowołacińscy.

14. Horacjanizm Jana Kochanowskiego.

15. Epigramat renesansowy i jego odmiany.

16. Twórcy późnego renesansu w Polsce - Mikołaj Sęp Szarzyński, Szymon Szymonowic i Sebastian Klonowic.

2. semestr:

17. Między renesansem a barokiem.

18. Nowołacińscy autorzy drugiej połowy wieku XVI.

19. Kontrreformacja i szkoła jezuicka.

20. Lipsjusz i neostoicyzm.

21. Maciej Kazimierz Sarbiewski, klasycyzm XVII w.

22. John Owen i epigramat nowołaciński.

23. Emblemat w dobie baroku.

24. Proza staropolska w wieku XVII.

25. Łacińska twórczość okolicznościowa w XVII-wiecznej Rzeczypospolitej.

26. Poezja kunsztowna.

27. Łacińska epika wieku XVII i XVIII.

28. Łacina jako język nauki.

29. Upadek literatury nowołacińskiej. Poeci łacińscy wieku XIX.

Znaczenie literatury nowołacińskiej.

Metody dydaktyczne:

Wykład konwersatoryjny, wykorzystywany będzie materiał ikonograficzny i tekstowy.

Grupy zajęciowe

zobacz na planie zajęć

Grupa Termin(y) Prowadzący Miejsca Akcje
1 każdy poniedziałek, 13:15 - 14:45, sala 103
Bartłomiej Czarski 0/15 szczegóły
Wszystkie zajęcia odbywają się w budynku:
Budynek dydaktyczny - Krakowskie Przedmieście 1
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.