Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Nauki pomocnicze historii średniowiecza - ćwiczenia 3104-LZNPHSR
Ćwiczenia (CW) Semestr zimowy 2020/21

Informacje o zajęciach (wspólne dla wszystkich grup)

Liczba godzin: 30
Limit miejsc: (brak limitu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Literatura:

M. Handelsman, Historyka, oprac. P. Węcowski, Warszawa 2010.

Jak czytać rękopis średniowieczny, red. P. Géhin, tłum. B. Spieralska, Warszawa 2008.

W. Semkowicz, Encyklopedia nauk pomocniczych historii, oprac. B. Wyrozumska, Kraków 1999.

J. Szymański, Nauki pomocnicze historii, Warszawa 2002 (i następne wydania).

Tradycje i perspektywy nauk pomocniczych historii w Polsce, red. M. Rokosz, Kraków 1995.

Vademecum historyka mediewisty, red. J. Nikodem, D.A. Sikorski, Warszawa 2012.

Efekty uczenia się:

WIEDZA. Po ukończeniu studiów absolwent:

Zna tematykę i wzajemne powiązania poszczególnych nauk pomocniczych historii;

rozpoznaje miejsce konkretnych nauk pomocniczych w warsztacie badawczym historyka;

rozumie zależności między naukami pomocniczymi a źródłoznawstwem i metodologią historii.

UMIEJĘTNOŚCI. Po ukończeniu studiów absolwent:

Dobiera narzędzia badawcze adekwatne do typu analizowanego przekazu źródłowego;

osadza analizowane źródła historyczne we właściwym kontekście społeczno-kulturowym;

dociera do specjalistycznej literatury z zakresu wybranej dziedziny nauk pomocniczych historii.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE. Po ukończeniu studiów absolwent:

Szanuje interdyscyplinarny charakter warsztatu naukowego historyka;

dba o prawidłowe posługiwanie się terminologią naukową w badaniach historycznych;

akceptuje istnienie wielu sposobów analizy i interpretacji zjawisk historycznych.

Metody i kryteria oceniania:

Ocenie podlega udział w zajęciach, świadczący o znajomości źródeł i literatury przedmiotu. Przewiduję również krótkie kolokwia z formularza dyplomatycznego i chronologii. W przypadku braku aktywności podstawą do zaliczenia zajęć będzie kolokwium ustne w trakcie dyżuru. Dopuszczam trzy nieobecności. Jedna nieobecność nie wymaga zaliczenia, pozostałe będą musiały być zaliczone indywidualnie w trakcie dyżuru.

Zakres tematów:

1. Typologia źródeł, definicja nauk pomocniczych historii, miejsce źródłoznawstwa w warsztacie historyka.

M. Koczerska, Nauki pomocnicze historii średniowiecznej w Polsce – stan i perspektywy badawcze, w: Pytania o średniowiecze. Potrzeby i perspektywy badawcze polskiej mediewistyki, red. W. Fałkowski, Warszawa 2001, s. 167-185.

W. Semkowicz, Encyklopedia nauk pomocniczych historii, oprac. B. Wyrozumska, Kraków 1999, s. 9-13.

J. Szymański, Charakter nauk pomocniczych historii, w: tegoż, Nauki pomocnicze historii, Warszawa 2002 (i następne wydania), s. 7-22.

2. Dzieje pisma łacińskiego, kultura piśmienna.

A. Gieysztor, Zarys dziejów pisma łacińskiego, Warszawa 1973, s. 51-60, 101-112, 140-153.

A. Semkowicz, Paleografia łacińska, Kraków 2002, s. 402-434.

J. Szymański, Nauki pomocnicze historii, Warszawa 2002 (i następne wydania), podrodziały 8.1.; 8.2.; od 8.4.3.5.-8.4.8.5.

3. Dokument, kultura kancelaryjna i chronologia.

T. Jurek, Stanowisko prawne dokumentu w średniowiecznej Polsce, „Studia Źródłoznawcze”, 40, 2002, s. 1-18.

T. Jurek, K. Skupieński, Wprowadzenie do dyplomatyki, w: Dyplomatyka staropolska, red. T. Jurek, Warszawa 2015, s. 17-48.

B. Włodarski, Chronologia polska, dowolne wydanie, roz. Kalendarz w rozwoju historycznym, Podział roku, Kalendarz kościelny i jego budowa.

4. Sfragistyka.

M. Andrałojć, M. Andrałojć, Bulle księcia Bolesława Krzywoustego, „Roczniki Historyczne”, 75, 2009, s. 25-42.

M. Gumowski, M. Haisig, S. Mikucki, Sfragistyka, Warszawa 1960, s. 11-14, 65-72, 79-84, 95-98, 125-129, 135-152.

Z. Piech, Ikonografia pieczęci Piastów, Kraków 1993, s. 7-16, 19-22.

5. Heraldyka.

J. Bieniak, Heraldyka polska przed Długoszem, w: tegoż, Sztuka i ideologia XV wieku, red. P. Skubiszewski, Warszawa 1978, s. 165-210.

R. Kiersnowski, Tworzywo historyczne polskich legend herbowych, „Rocznik Polskiego Towarzystwa Heraldycznego” 2 (13), 1995, s. 11-25.

S.K. Kuczyński, Polskie herby ziemskie. Geneza, treści, funkcje, Warszawa 1993, s. 11-28.

6. Kodykologia i malarstwo książkowe.

E. Potkowski, Problemy kodykologii, w: Tradycje i perspektywy nauk pomocniczych historii w Polsce, red. M. Rokosz, Kraków 1995, s. 195-207.

Z. Rozanow, Mieszczańskie uniwersum Kodeksu Baltazara Behema, w: Sztuka miast i mieszczaństwa XV-XVIII wieku w Europie środkowowschodniej, red. J. Harasimowicz, Warszawa 1990, s. 205-216.

P. Wiencierz, Kodeks Baltazara Behema jako kopiariusz. Nowe dyskusje i nowe ustalenia, „Rocznik Krakowski”, 84, 2018, s. 7-32.

Metody dydaktyczne:

Ocenie podlega udział w zajęciach, świadczący o znajomości źródeł i literatury przedmiotu. Przewiduję również krótkie kolokwia z formularza dyplomatycznego i chronologii. W przypadku braku aktywności podstawą do zaliczenia zajęć będzie kolokwium ustne w trakcie dyżuru. Dopuszczam trzy nieobecności. Jedna nieobecność nie wymaga zaliczenia, pozostałe będą musiały być zaliczone indywidualnie w trakcie dyżuru.

Grupy zajęciowe

zobacz na planie zajęć

Grupa Termin(y) Prowadzący Miejsca Akcje
1 (brak danych), (sala nieznana)
Piotr Okniński 12/ szczegóły
Wszystkie zajęcia odbywają się w budynku:
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.