Historia literatury polskiej po 1989 r. 3001-11A3LX
Wykład (WYK) Semestr letni 2025/26

Wiedza: zna podstawowe kategorie krytyczno- i historycznoliterackie stosowane do literatury najnowszej.

Orientuje się w najważniejszych zjawiskach literatury po roku 1989.

Ma podstawową wiedzę o periodyzacji literatury drugiej połowy XX wieku.

Umiejętności: potrafi odróżnić zasadnicze strategie literatury po roku 1989.

Umie interpretować, dyskutować i wyciągać wnioski z analizy wybranych utworów najnowszej literatury. Umie korzystać z zasadniczych książek krytyczno- i historycznoliterackich, by orientować się w rozmaitości literatury współczesnej.

Kompetencje: umie analizować, oceniać, selekcjonować teksty. Jest świadomy etycznego wymiaru najnowszej literatury w jej poszukiwaniach i ocenach współczesności.

Zaliczenie wykładu na stopień. Na ostatnich zajęciach sprawdzian w postaci pisemnej odpowiedzi na kilka pytań tzw. „otwartych”, pozwalających wykazać się znajomością tematów poruszanych na wykładzie. Obowiązuje lista obecności na wykładzie.

Wybrane zagadnienia:

- Wokół przełomu

- Horyzonty (po)nowoczesności

- Starzy mistrzowie w poezji

- „bruLion” i okolice

- Poezja Nowej Fali po latach

- Poezja młodszych roczników

- Efekty prozy na przełomie stuleci

- Radosne fabulacje i inne narracje

- Od nurtu chłopskiego po zwrot ludowy

- "Dorosłe dzieci epoki". Cienie PRLu w narracjach z przełomu stuleci

- Płeć i literatura

- Wokół kultury alternatywnej. Pisarz jako bohater, jako świadek i jako celebryta

- Socrealizm po latach, czyli długi cień epoki w sylwach i rozmowach rzekach

- Narracje diarystyczne i paradiarystyczne

- Fantastyczne utopie i antyutopie

- Złote dekady reportażu

- Dramat po 1989 roku

- Literatura o Zagładzie po 1989

- Krytyka i eseistyka...

Wykład z elementami dyskusji