Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Prowokacja i perfidia w polityce

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 2100-MON-PPWP Kod Erasmus / ISCED: 14.1 / (0312) Politologia i wiedza o społeczeństwie
Nazwa przedmiotu: Prowokacja i perfidia w polityce
Jednostka: Instytut Nauk Politycznych
Grupy: Monografy i fakultety WNPiSM - semestr zimowy
Punkty ECTS i inne: 3.00
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

fakultatywne

Skrócony opis:

Istota aktów prowokacji: sztuczne wywoływanie zjawisk i postaw ludzkich lub przesądzanie sytuacji.

Repertuar prowokacji: m.in.: Rodzaje nagonki: „sitwiarska” (klikowa); reżymowa, opozycyjno-establishmentowa, „uspołeczniona”. Perfidia – przewrotna, wyrafinowana forma prowokacji: celowe wzbudzanie, a następnie nadużywanie zaufania. Nagonka: „zaszczucie”, izolacja i eliminacja osób lub grup niewygodnych. Nagonka: m.in.: „zaszczucie”, izolacja i eliminacja osób lub grup niewygodnych. Perfidia m.in.: przewrotna, wyrafinowana forma prowokacji: celowe wzbudzanie, a następnie nadużywanie zaufania. Przedmiot skorelowany z przedmiotami: socjotechnika polityczna, techniki manipulacji politycznej, psychologia.

Pełny opis:

1. Obiegowe i teoretyczne pojęcie prowokacji

2. Prowokacja jako (destrukcyjne) narzędzie polityki

3. Rodzaje metod prowokacyjnych

4. Repertuar prowokacji sprawczej

5. Repertuar prowokacji mistyfikacyjnej

6. Repertuar prowokacji dyskredytacyjnej

7. Prowokacja drastyczna

8. Nagonka – „myśliwska” odmiana prowokacji

9. Mechanizm nagonki

10. Rodzaje nagonki

11. Analiza przykładów historycznych i współczesnych

12. Pojęcie i rodzaje perfidii

13. Dialektyka zaufania i podstępności

14. Mechanizm perfidii „bigoteryjnej”

15. Wymyślne wiarołomstwo

16. Mechanizm i repertuar intrygi

17. Metody „koronkowej” zemsty

18. Intryga wielostopniowa (kumulacja knowań)

19. Intryga dezintegracyjna

Literatura:

Literatura podstawowa:

M. Karwat, Sztuka manipulacji politycznej, Wyd. Adam Marszałek, Toruń 1999, rozdział XIII, XIV.

M. Karwat, O perfidii, MUZA, Warszawa 2001.

M. Karwat, Teoria prowokacji. Analiza politologiczna, PWN, Warszawa 2007.

Literatura uzupełniająca

Mirosława Dołęgowska-Wysocka, Poboyowisko, wyd. BGW, Warszawa 1993.

Hans Mathias Kepplinger, Mechanizmy skandalizacji w mediach, Wyd. UJ, Kraków 2008.

Sławomir Koper, Afery i skandale Drugiej Rzeczypospolitej, wyd. Bellona, Rytm, Warszawa 2011.

Peter von Matt, Intryga. Teoria i praktyka podstępu w literaturze, wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2009.

Adam Michnik, W poszukiwaniu utraconego sensu, Warszawa 2007; część II. Gniew Komendanta

Ludwik Stomma, Skandale polskie, wyd. Demart, Warszawa 2008.

Maciej Tramer, Literatura i skandal. Na przykładzie okresu międzywojennego, wyd. UŚ, Katowice 2000.

Maciej Tramer, Rzeczy wstydliwe, a nawet mniej ważne, wyd. UŚ, Katowice 2007.

John B. Thompson, Skandal polityczny. Władza i jawność w epoce medialnej, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2010.

Efekty uczenia się:

Student zna:

* atrybuty, specyfikę i repertuar prowokacji

* powody zapotrzebowania na prowokację, motywy i intencje jej zastosowania

* uwarunkowania i ograniczenia efektywności

* koszty moralne i społeczne stosowania prowokacji

Student potrafi:

* rozpoznać fakt prowokacji, skandalu, nagonki, intrygi

* dokonać diagnozy (kwalifikacji) rodzaju dostrzeżonych prowokacji

* zrekonstruować sposób działania sprawców

* zinterpretować kontekst społeczny poszczególnych aktów prowokacji

* wyjaśnić przyczyny ich skuteczności, rezonansu społecznego, Ew. bezkarności sprawców

Student umie:

* zaplanować działanie prowokacyjne w dobrej wierze (np. promocyjne, mobilizacyjne, aktywizacyjne, demaskatorskie)

* wypracować taktykę obrony przed cudzymi prowokacjami

* uświadamiać otoczeniu prowokacyjny charakter określonych oddziaływań

Metody i kryteria oceniania:

Podstawą oceny jest (a) praca pisemna studenta – studium wybranego przypadku (przykładu prowokacji, nagonki lub intrygi zaczerpniętego z publikacji prasowych, opracowań historycznych lub z filmu dokumentalnego albo fabularnego), (b) wynik testu sprawdzającego znajomość kategorii analizy i umiejętność ich zastosowania w kwalifikacji podanych w teście przykładów

Praktyki zawodowe:

-

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/20" (zakończony)

Okres: 2019-10-01 - 2020-01-27
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Mirosław Karwat
Prowadzący grup: Mirosław Karwat
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Wykład - Zaliczenie na ocenę
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.