Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Kompetencja narracyjna u dzieci zdrowych i u dzieci z różnymi deficytami

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 3007-L-S3EW1 Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Kompetencja narracyjna u dzieci zdrowych i u dzieci z różnymi deficytami
Jednostka: Instytut Polonistyki Stosowanej
Grupy: Logopedia ogólna i kliniczna
Seminaria licencjackie dla logopedii ogólnej i logopedii szkolnej - stacjonarne
Punkty ECTS i inne: 20.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

seminaria licencjackie

Tryb prowadzenia:

w sali

Skrócony opis:

Na fali wzrastającego od ponad ćwierćwiecza zainteresowania badaczy różnych dyscyplin nauk humanistycznych i społecznych problematyką narracyjną współczesne czasy definiuje się często jako czasy narracji (narrative’s moment), człowieka zaś jako istotę narracyjną (homo narrans). Dzieje się tak nie tylko dlatego, że język narracji uznawany jest za podstawowy instrument kontaktów międzyludzkich, ale i dlatego, że życie człowieka w gruncie rzeczy jest narracją. U dzieci zdrowych kompetencja narracyjna rozwija się od 2. do 10. roku życia. Dzieci uczą się najpierw rozumienia, następnie tworzenia opowiadań o przyczynowo i skutkowo ustrukturalizowanej akcji. W przypadku dzieci z różnego typu deficytami dochodzi do zaburzeń w kształtowaniu się kompetencji narracyjnej.

Pełny opis:

1. Kompetencja narracyjna

2. Dyskurs narracyjny tworzony przez dzieci zdrowe

3. Rozwój umiejętności opowiadania u dzieci

4. Tematyka i bohaterowie opowiadań dziecięcych

5. Struktura fabuły opowiadania

6. Kompetencja narracyjna u dzieci z wadami artykulacyjnymi

7. Kompetencja narracyjna u dzieci z niepłynnością mowy

8. Kompetencja narracyjna u dzieci z niedosłuchem

9. Kompetencja narracyjna u dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym

10. Kompetencja narracyjna u dzieci z zespołem Aspergera

11. Kompetencja narracyjna u dzieci z upośledzeniem umysłowym

Literatura:

Demel G., Minimum logopedyczne, Warszawa 1994.

Demel G., Wady wymowy, Warszawa 1979.

Grabias S., Mowa i jej zaburzenia, „Audiofonologia” 1997, t. 10.

Grabias S., Typologia zaburzeń mowy. Narastanie refleksji logopedycznej, „Logopedia” 1996, nr 23.

Herzyk A., Wprowadzenie do neuropsychologii klinicznej, Warszawa 2005.

Jastrzębowska G., Gałkowski T. (red.) Logopedia – pytania i odpowiedzi. Podręcznik akademicki, Opole 2003.

Jastrzębowska G., Podstawy logopedii dla studentów logopedii, psychologii, pedagogiki, filologii, Opole 1996.

Jastrzębowska G., Podstawy teorii i diagnozy logopedycznej, Opole 1998.

Kaczmarek B. L. J., Mózg, język, zachowanie, Lublin 1995.

Kaczmarek B. L. J., Mózgowa organizacja mowy, Lublin 1995.

Kaczmarek L., Rewalidacja dzieci i młodzieży z zaburzeniami mowy [w:] Pedagogika rewalidacyjna, Hulek A. (red.), Warszawa 1981.

Krasowicz-Kupis G. (red.), Diagnoza dysleksji. Najważniejsze problemy, Gdańsk 2009.

Laurence B. Leonard, SLI – specyficzne zaburzenie rozwoju językowego, Gdańsk 2006.

Lindsay D., Dobre rady dla piszących teksty naukowe, Wrocław 1995.

Maćkiewicz J., Jak pisać teksty naukowe, Gdańsk 1996.

Majchrzak J., Mendel T., Metodyka pisania prac magisterskich i dyplomowych, Poznań 1995.

Maruszewski M., Mowa a mózg. Zagadnienia neuropsychologiczne, Warszawa 1970.

Oszwa U., Diagnoza pisemnej ekspresji językowej dzieci z dysleksją rozwojową [w:] A. Maciejewska A. (red.), Zaburzenia komunikacji językowej w czytaniu i pisaniu, Siedlce 2007.

Piaget J., Mowa i myślenie u dziecka, Warszawa 1992.

Porayski-Pomsta J. (red.), Diagnoza i terapia w logopedii, Warszawa 2008.

Stachowiak Z., Metodyka i metodologia pisania prac kwalifikacyjnych, Warszawa 2001.

Styczek I., Logopedia, Warszawa 1980.

Sztumski J., Wstęp do metod i technik badań społecznych, Katowice 2005.

Urban S., Ładoński W., Jak napisać dobrą pracę magisterską, Wrocław 2001.

Wygotski L. S., Myślenie i mowa, Warszawa 1989.

Zaczyński W., Poradnik autora prac seminaryjnych, dyplomowych i magisterskich, Warszawa 1995.

Efekty uczenia się:

Student, który ukończył zajęcia:

WIEDZA

01 zna standardy diagnozowania i terapii trudności w opanowywaniu przez dziecko systemu językowego (kompetencji językowej)

02 zna specyficzne i niespecyficzne przejawy uszkodzeń mózgu u osób dorosłych

03 zna typologie i klasyfikacje zaburzeń mowy u osób ze specyficznymi zaburzeniami komunikacji językowej

04 zna zasady różnicowania zaburzeń mowy o podłożu neurologicznym i psychicznym

05 zna zasady diagnozy różnicowej zaburzeń mowy w chorobach neurologicznych

UMIEJĘTNOŚCI

01 potrafi ocenić przydatność narzędzi diagnostycznych i terapeutycznych

02 krytycznie analizuje literaturę przedmiotu

03 rozpoznaje różnice w przedstawianiu interesującej go problematyki (różne podstawy teoretyczne, określone aspekty badawcze)

04 dostrzega różnice jakościowe i ilościowe zachodzące między różnymi formami zaburzeń mowy i języka

05 stawia hipotezy badawcze i potrafi je zweryfikować poprzez dobór właściwych narzędzi badawczych

KOMPETENCJE SPOŁECZNE

01 konstruktywnie komunikuje się z pacjentem, jego rodziną oraz zespołem terapeutycznym

02 potrafi aktywnie uczestniczyć w sprawowaniu opieki nad pacjentem z zaburzeniami mowy i języka

Metody i kryteria oceniania:

– referowanie literatury przedmiotu

– przedstawianie koncepcji i konspektu pracy

– przedstawianie zarysu części teoretycznej

Dopuszczalna liczba nieobecności podlegających usprawiedliwieniu: 2 nieobecności w semestrze

Zajęcia w cyklu "Rok akademicki 2019/20" (w trakcie)

Okres: 2019-10-01 - 2020-06-10
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Seminarium licencjackie, 60 godzin, 15 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Marzena Stępień, Ewa Wolańska
Prowadzący grup: Ewa Wolańska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie
Seminarium licencjackie - Zaliczenie
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.