Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Fonologia z patofonetyką

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 3007-L1B1FP Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Fonologia z patofonetyką
Jednostka: Instytut Polonistyki Stosowanej
Grupy: Logopedia ogólna i kliniczna
Logopedia ogólna i kliniczna - I rok II stopnia - stacjonarne
Punkty ECTS i inne: 2.00 LUB 1.00 (zmienne w czasie)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Założenia (opisowo):

ukończenie studiów I stopnia na kierunku logopedia ogólna i kliniczna

Tryb prowadzenia:

w sali

Skrócony opis:

Przedmiotem konwersatorium będą wybrane problemy z zakresu fonologii i fonetyki klinicznej analizowane z wykorzystaniem subiektywnych metod percepcyjnych - audytywnych i wizualnych.

Pełny opis:

Podczas konwersatorium realizowane są następujące zagadnienia:

1. Inwentarze fonologiczne języka polskiego i ich konsekwencje.

2. Artykulacyjna, akustyczna, audytywna i wizualna klasyfikacja dźwięków języka polskiego i zachodzące pomiędzy nimi relacje.

3. Współczesne modele percepcji mowy.

4. Znaki międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA (International Phonetic Alphabet), jej rozszerzenia ExtIPA (Extensions to the International Phonetic Alphabet) przeznaczone do zapisu realizacji zaburzonych i nietypowych dla systemów fonetycznych rozmaitych języków świata oraz symbole VoQS (Voice Quality Symbols) wykorzystywane w opisie cech głosu.

5. Charakterystyka poszczególnych znaków i ich zastosowań w powiązaniu z nagraniami odpowiadających im dźwięków.

6. Program intensywnego treningu słuchowego powiązanego z transkrypcją odbieranego sygnału mowy za pomocą omówionych wcześniej symboli.

7. Wykonanie nagrania audio (format .wav) i/lub wideo zaburzonej wymowy.

8. Transkrypcja fonetyczna nagrań realizacji zaburzonych w powiązaniu z diagnozą (analiza uwarunkowań funkcjonalnych, anatomicznych i percepcyjnych) i propozycją terapii logopedycznej.

Literatura:

Borowiec A., 2018, Sprzężone zaburzenia w układzie ustno-twarzowym. Zasady współpracy w zespole terapeutycznym: ortodonta - logopeda - fizjoterapeuta [w:] U. Mirecka, A. Domagała (red.) Metody terapii logopedycznej, Lublin: Wydawnictwo UMCS.

Dukiewicz L., 1978, Intonacja wypowiedzi polskich, Wrocław.

Dukiewicz L, Sawicka I., 1995, Fonetyka i fonologia [w:] H. Wróbel (red.) Gramatyka współczesnego języka polskiego, Kraków.

IPA (International Phonetic Association), 1999, Handbook of the International Phonetic Association. A Guide to the Use of the International Phonetic Alphabet, Cambridge: Cambridge University Press.

Jassem W., 2003, Ilustration of the IPA: Polish, „Journal of the International Phonetic Association”, 33(1), s. 103–107.

Klebanowska B., Interpretacja fonologiczna zjawisk fonetycznych w języku polskim, Warszawa 2007, WUW.

Konopska L., 2007, Wymowa osób z wadą zgryzu, Szczecin: Wydawnictwo Media Druk.

Konopska L., 2015, Desonoryzacja w dyslalii. Analiza artykulacyjna, akustyczna i audytywna, Szczecin: Wydawnictwo Uniwersytetu Szczecińskiego.

Krajna E., 2008, 100-wyrazowy Test Artykulacyjny, Gliwice: Komlogo.

Laskowski R., System fonologiczny języka polskiego [w:] Encyklopedia języka polskiego, Wrocław 1999.

Lorenc A., 2015, Wymowa dzieci niesłyszących [w:] Muzyka-Furtak E. (red.), Surdologopedia. Podręcznik akademicki, Gdańsk: Harmonia Universalis, s. 193–211.

Lorenc A., 2016, Transkrypcja wymowy w normie i w przypadkach jej zaburzeń. Próba ujednolicenia i obiektywizacji [w:] Kamińska B., Milewski S. (red.) Logopedia artystyczna, Gdańsk: Harmonia Universalis, s. 107–143.

Lorenc A., 2016, Kryteria diagnostyczne normy wymawianiowej [w:] Kamińska B., Milewski S. (red.) Logopedia artystyczna, Gdańsk: Harmonia Universalis, s. 107–143.

Łobacz P., Polska fonologia dziecięca, Warszawa 1996, Wyd. Energeia.

Sawicka I., 1995, Fonologia [w:] Wróbel H. (red.), Gramatyka współczesnego języka polskiego. Fonetyka i fonologia, Kraków: Wydawnictwo IJP PAN, s. 105–191.

Szpyra-Kozłowska J., Wprowadzenie do współczesnej filologii, 2001.

Wierzchowska B., Fonetyka i fonologia języka polskiego, Wrocław 1980.

Efekty uczenia się:

WIEDZA

- świadomość różnic wynikających z interpretacji systemu fonologicznego polszczyzny,

- znajomość modeli percepcji mowy,

- znajomość międzynarodowej klasyfikacji artykulacyjnej samogłosek i spółgłosek oraz symboli IPA, ExtIPA i VoQS.

UMIEJĘTNOŚCI

- wykonanie nagrania sygnału mowy,

- interpretacja słuchowa nagrań sygnału mowy z użyciem symboli transkrypcji międzynarodowej IPA, ExtIPA, VoQS,

- wskazanie przyczyn zaburzeń segmentalnych i suprasegmentalnych: anatomicznych, funkcjonalnych, percepcyjnych

- opracowanie strategii terapeutycznych w odniesieniu do analizowanych zaburzeń.

Metody i kryteria oceniania:

- ocena ciągła (bieżące przygotowanie do zajęć i aktywność)

- zaliczenie ustne - prezentacja podczas zajęć własnego nagrania audio i/lub wideo osoby z zaburzeniami wymowy i/lub głosu i/lub cech prozodycznych mowy wraz z jego interpretacją fonetyczną

- zaliczenie pisemne - diagnoza logopedyczna (analiza i opis dokumentacji wideo) osoby z wybranym zaburzeniem wymowy i/lub głosu i/lub cech prozodycznych mowy wraz z transkrypcją nagrania audio i/lub wideo oraz propozycją terapi

Praktyki zawodowe:

brak

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2018/19" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-01-25
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 30 godzin, 42 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Anita Lorenc, Marzena Stępień
Prowadzący grup: Anita Lorenc
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Konwersatorium - Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Przedmiotem konwersatorium będą wybrane problemy z zakresu fonologii i fonetyki klinicznej analizowane z wykorzystaniem subiektywnych metod percepcyjnych - audytywnych i wizualnych.

Pełny opis:

Podczas konwersatorium realizowane są następujące zagadnienia:

1. Inwentarze fonologiczne języka polskiego i ich konsekwencje.

2. Artykulacyjna, akustyczna, audytywna i wizualna klasyfikacja dźwięków języka polskiego i zachodzące pomiędzy nimi relacje.

3. Współczesne modele percepcji mowy.

4. Znaki międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA (International Phonetic Alphabet), jej rozszerzenia ExtIPA (Extensions to the International Phonetic Alphabet) przeznaczone do zapisu realizacji zaburzonych i nietypowych dla systemów fonetycznych rozmaitych języków świata oraz symbole VoQS (Voice Quality Symbols) wykorzystywane w opisie cech głosu.

5. Charakterystyka poszczególnych znaków i ich zastosowań w powiązaniu z nagraniami odpowiadających im dźwięków.

6. Program intensywnego treningu słuchowego powiązanego z transkrypcją odbieranego sygnału mowy za pomocą omówionych wcześniej symboli.

7. Wykonanie nagrania audio (format .wav) i/lub wideo zaburzonej wymowy.

8. Transkrypcja fonetyczna nagrań realizacji zaburzonych w powiązaniu z diagnozą (analiza uwarunkowań funkcjonalnych, anatomicznych i percepcyjnych) i propozycją terapii logopedycznej.

Literatura:

Dukiewicz L., 1978, Intonacja wypowiedzi polskich, Wrocław.

Dukiewicz L, Sawicka I., Fonetyka i fonologia, [w:] Gramatyka współczesnego języka polskiego, red. H. Wróbel, Kraków 1995.

IPA (International Phonetic Association), 1999, Handbook of the International Phonetic Association. A Guide to the Use of the International Phonetic Alphabet, Cambridge: Cambridge University Press.

Jassem W., 2003, Ilustration of the IPA: Polish, „Journal of the International Phonetic Association”, 33(1), s. 103–107.

Klebanowska B., Interpretacja fonologiczna zjawisk fonetycznych w języku polskim, Warszawa 2007, WUW.

Konopska L., 2007, Wymowa osób z wadą zgryzu, Szczecin: Wydawnictwo Media Druk.

Konopska L., 2015, Desonoryzacja w dyslalii. Analiza artykulacyjna, akustyczna i audytywna, Szczecin: Wydawnictwo Uniwersytetu Szczecińskiego.

Krajna E., 2008, 100-wyrazowy Test Artykulacyjny, Gliwice: Komlogo.

Laskowski R., System fonologiczny języka polskiego [w:] Encyklopedia języka polskiego, Wrocław 1999.

Lorenc A., 2015, Wymowa dzieci niesłyszących [w:] Muzyka-Furtak E. (red.), Surdologopedia. Podręcznik akademicki, Gdańsk: Harmonia Universalis, s. 193–211.

Lorenc A., 2016, Transkrypcja wymowy w normie i w przypadkach jej zaburzeń. Próba ujednolicenia i obiektywizacji [w:] Kamińska B., Milewski S. (red.) Logopedia artystyczna, Gdańsk: Harmonia Universalis, s. 107–143.

Lorenc A., 2016, Kryteria diagnostyczne normy wymawianiowej [w:] Kamińska B., Milewski S. (red.) Logopedia artystyczna, Gdańsk: Harmonia Universalis, s. 107–143.

Łobacz P., Polska fonologia dziecięca, Warszawa 1996, Wyd. Energeia.

Sawicka I., 1995, Fonologia [w:] Wróbel H. (red.), Gramatyka współczesnego języka polskiego. Fonetyka i fonologia, Kraków: Wydawnictwo IJP PAN, s. 105–191.

Szpyra-Kozłowska J., Wprowadzenie do współczesnej filologii, 2001.

Wierzchowska B., Fonetyka i fonologia języka polskiego, Wrocław 1980.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/20" (w trakcie)

Okres: 2019-10-01 - 2020-01-27
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 15 godzin, 36 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Anita Lorenc, Marzena Stępień
Prowadzący grup: Anita Lorenc
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Konwersatorium - Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Przedmiotem konwersatorium będą wybrane problemy z zakresu fonologii i fonetyki klinicznej analizowane z wykorzystaniem subiektywnych metod percepcyjnych - audytywnych i wizualnych.

Pełny opis:

Podczas konwersatorium realizowane są następujące zagadnienia:

1. Inwentarze fonologiczne języka polskiego i ich konsekwencje.

2. Artykulacyjna, akustyczna, audytywna i wizualna klasyfikacja dźwięków języka polskiego i zachodzące pomiędzy nimi relacje.

3. Współczesne modele percepcji mowy.

4. Znaki międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA (International Phonetic Alphabet), jej rozszerzenia ExtIPA (Extensions to the International Phonetic Alphabet) przeznaczone do zapisu realizacji zaburzonych i nietypowych dla systemów fonetycznych rozmaitych języków świata oraz symbole VoQS (Voice Quality Symbols) wykorzystywane w opisie cech głosu.

5. Charakterystyka poszczególnych znaków i ich zastosowań w powiązaniu z nagraniami odpowiadających im dźwięków.

6. Program intensywnego treningu słuchowego powiązanego z transkrypcją odbieranego sygnału mowy za pomocą omówionych wcześniej symboli.

7. Wykonanie nagrania audio (format .wav) i/lub wideo zaburzonej wymowy.

8. Transkrypcja fonetyczna nagrań realizacji zaburzonych w powiązaniu z diagnozą (analiza uwarunkowań funkcjonalnych, anatomicznych i percepcyjnych) i propozycją terapii logopedycznej.

Literatura:

Borowiec A., 2018, Sprzężone zaburzenia w układzie ustno-twarzowym. Zasady współpracy w zespole terapeutycznym: ortodonta - logopeda - fizjoterapeuta [w:] U. Mirecka, A. Domagała (red.) Metody terapii logopedycznej, Lublin: Wydawnictwo UMCS.

Dukiewicz L., 1978, Intonacja wypowiedzi polskich, Wrocław.

Dukiewicz L, Sawicka I., Fonetyka i fonologia, [w:] Gramatyka współczesnego języka polskiego, red. H. Wróbel, Kraków 1995.

IPA (International Phonetic Association), 1999, Handbook of the International Phonetic Association. A Guide to the Use of the International Phonetic Alphabet, Cambridge: Cambridge University Press.

Jassem W., 2003, Ilustration of the IPA: Polish, „Journal of the International Phonetic Association”, 33(1), s. 103–107.

Klebanowska B., Interpretacja fonologiczna zjawisk fonetycznych w języku polskim, Warszawa 2007, WUW.

Konopska L., 2007, Wymowa osób z wadą zgryzu, Szczecin: Wydawnictwo Media Druk.

Konopska L., 2015, Desonoryzacja w dyslalii. Analiza artykulacyjna, akustyczna i audytywna, Szczecin: Wydawnictwo Uniwersytetu Szczecińskiego.

Krajna E., 2008, 100-wyrazowy Test Artykulacyjny, Gliwice: Komlogo.

Laskowski R., System fonologiczny języka polskiego [w:] Encyklopedia języka polskiego, Wrocław 1999.

Lorenc A., 2015, Wymowa dzieci niesłyszących [w:] Muzyka-Furtak E. (red.), Surdologopedia. Podręcznik akademicki, Gdańsk: Harmonia Universalis, s. 193–211.

Lorenc A., 2016, Transkrypcja wymowy w normie i w przypadkach jej zaburzeń. Próba ujednolicenia i obiektywizacji [w:] Kamińska B., Milewski S. (red.) Logopedia artystyczna, Gdańsk: Harmonia Universalis, s. 107–143.

Lorenc A., 2016, Kryteria diagnostyczne normy wymawianiowej [w:] Kamińska B., Milewski S. (red.) Logopedia artystyczna, Gdańsk: Harmonia Universalis, s. 107–143.

Łobacz P., Polska fonologia dziecięca, Warszawa 1996, Wyd. Energeia.

Sawicka I., 1995, Fonologia [w:] Wróbel H. (red.), Gramatyka współczesnego języka polskiego. Fonetyka i fonologia, Kraków: Wydawnictwo IJP PAN, s. 105–191.

Szpyra-Kozłowska J., Wprowadzenie do współczesnej filologii, 2001.

Wierzchowska B., Fonetyka i fonologia języka polskiego, Wrocław 1980.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.