Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Wybrane problemy leksykologii i kultury języka polskiego

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 3007-LSA2LK Kod Erasmus / ISCED: 09.302 / (0232) Literatura i językoznawstwo
Nazwa przedmiotu: Wybrane problemy leksykologii i kultury języka polskiego
Jednostka: Instytut Polonistyki Stosowanej
Grupy: Logopedia ogólna i kliniczna, specjalność logopedia szkolna i dydaktyka polonistyczna
Logopedia ogólna i kliniczna, specjalność logopedia szkolna i dydaktyka polonistyczna - 2 rok I st.
Punkty ECTS i inne: 5.00
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Założenia (opisowo):

Zapoznanie studentów z podstawami metodologicznymi leksykologii oraz kultury języka polskiego jako dyscyplin językoznawczych w związku z głównymi tendencjami komunikacji językowej we współczesnej polskiej wspólnocie etnicznej.

Tryb prowadzenia:

w sali

Skrócony opis:

Zapoznanie studentów z podstawami metodologicznymi leksykologii oraz kultury języka polskiego jako dyscyplin językoznawczych w związku z głównymi tendencjami komunikacji językowej we współczesnej polskiej wspólnocie etnicznej. Omówienie najważniejszych zagadnień z tych dwóch działów, ukierunkowane na umiejętności praktyczne, przydatne do tworzenia własnych tekstów i do poprawy tekstów cudzych.

Pełny opis:

Wykład dotyczy podstawowych pojęć leksykologicznych, ze szczególnym uwzględnieniem jednostki leksykalnej oraz relacji między leksemem a wyrazem. Zostaną omówione najważniejsze zależności między składnikami pola semantycznego (synonimia, antonimia, homonimia). Ważnym składnikiem okaże się przegląd współczesnych słowników, przeprowadzony z uwzględnieniem tła historycznego. Drugim blokiem zagadnień będą główne tendencje rozwojowe współczesnego języka polskiego w zakresie ortografii, interpunkcji, wymowy, fleksji, składni oraz słownictwa. Nacisk jest położony na wyjaśnienie genezy błędów. Ważnym zagadnieniem jest różnica między normą (dwupoziomową) a uzusem, zwłaszcza – inteligenckim. Studenci poznają najważniejsze terminy językoznawstwa normatywnego oraz najaktualniejsze kodyfikacje normy językowej.

Ćwiczenia dotyczą przede wszystkich praktycznych umiejętności posługiwania się poprawną polszczyzną w różnych sytuacjach komunikacyjnych. Studenci poznają najważniejsze typy błędów i usterek językowych, identyfikują i rozumieją ich mechanizmy, formułują i uzasadniają oceny rozwiązań językowych.

Literatura:

S. Dubisz, Język – historia – kultura, Warszawa 2007.

H. Jadacka, Kultura języka polskiego. Fleksja, słowotwórstwo, składnia, Warszawa 2005.

T. Karpowicz, Kultura języka polskiego. Wymowa, ortografia, interpunkcja,

Warszawa 2009.

A. Markowski, Kultura języka polskiego. Teoria. Zagadnienia leksykalne,

Warszawa 2005.

Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN pod red. prof. Andrzeja

Markowskiego, Warszawa 2003.

materiały przygotowane przez prowadzącego ćwiczenia

Efekty uczenia się:

WIEDZA

Student:

– zna najważniejsze relacje semantyczne, rozumie ich naturę i dostrzega wykorzystanie ich w praktyce komunikacyjnojęzykowej;

– rozpoznaje typy błędów i usterek językowych;

– rozumie mechanizmy ich powstawania;

– rozpoznaje najważniejsze tendencje rozwojowe współczesnej polszczyzny w zakresie ortografii, interpunkcji, wymowy, fleksji, składni i słownictwa.

UMIEJĘTNOŚCI

Student:

– używa polszczyzny zgodnie z normą językową;

– opisuje genezę błędu językowego z wykorzystaniem terminów podstawowych dla językoznawstwa normatywnego;

– uzasadnia swoje opinie o języku;

– odwołuje się do najważniejszych i najnowszych wydawnictw normatywnych.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE

Student:

– dostosowuje dobór środków języka do sytuacji i typu kontaktu słownego oraz uwzględnia możliwości odbiorcy i jego status społeczny;

– posługuje się językiem zgodnie z zasadami etykiety językowej;

– przejawia postawę troski o język i jest wyczulony na jego wulgaryzację.

Metody i kryteria oceniania:

metoda podawcza; procentowy udział poprawnych odpowiedzi w kolokwiach i na egzaminie

Sposób zaliczania: obecność na ćwiczeniach (dopuszczalne 2 nieobecności), obecność na wykładach (dopuszczalne 2 nieobecności), kolokwium cząstkowe, końcowy egzamin pisemny w formie testu, z towarzyszącymi pytaniami otwartymi, polegającymi na podaniu poprawnych wersji zdań.

Praktyki zawodowe:

Nie dotyczy.

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2018/19" (zakończony)

Okres: 2019-02-16 - 2019-06-08
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 30 godzin, 30 miejsc więcej informacji
Wykład, 30 godzin, 30 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Stanisław Dubisz, Tomasz Karpowicz, Marta Piasecka, Marzena Stępień
Prowadzący grup: Stanisław Dubisz, Tomasz Karpowicz
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Skrócony opis:

Zapoznanie studentów z podstawami metodologicznymi leksykologii oraz kultury języka polskiego jako dyscyplin językoznawczych w związku z głównymi tendencjami komunikacji językowej we współczesnej polskiej wspólnocie etnicznej. Omówienie najważniejszych zagadnień z tych dwóch działów, ukierunkowane na umiejętności praktyczne, przydatne do tworzenia własnych tekstów i do poprawy tekstów cudzych.

Pełny opis:

Wykład dotyczy podstawowych pojęć leksykologicznych, ze szczególnym uwzględnieniem jednostki leksykalnej oraz relacji między leksemem a wyrazem. Zostaną omówione najważniejsze zależności między składnikami pola semantycznego (synonimia, antonimia, homonimia). Ważnym składnikiem okaże się przegląd współczesnych słowników, przeprowadzony z uwzględnieniem tła historycznego. Drugim blokiem zagadnień będą główne tendencje rozwojowe współczesnego języka polskiego w zakresie ortografii, interpunkcji, wymowy, fleksji, składni oraz słownictwa. Nacisk jest położony na wyjaśnienie genezy błędów. Ważnym zagadnieniem jest różnica między normą (dwupoziomową) a uzusem, zwłaszcza – inteligenckim. Studenci poznają najważniejsze terminy językoznawstwa normatywnego oraz najaktualniejsze kodyfikacje normy językowej.

Ćwiczenia dotyczą przede wszystkich praktycznych umiejętności posługiwania się poprawną polszczyzną w różnych sytuacjach komunikacyjnych. Studenci poznają najważniejsze typy błędów i usterek językowych, identyfikują i rozumieją ich mechanizmy, formułują i uzasadniają oceny rozwiązań językowych.

Literatura:

S. Dubisz, Język – historia – kultura, Warszawa 2007.

H. Jadacka, Kultura języka polskiego. Fleksja, słowotwórstwo, składnia, Warszawa 2005.

T. Karpowicz, Kultura języka polskiego. Wymowa, ortografia, interpunkcja,

Warszawa 2009.

A. Markowski, Kultura języka polskiego. Teoria. Zagadnienia leksykalne,

Warszawa 2005.

Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN pod red. prof. Andrzeja

Markowskiego, Warszawa 2003.

materiały przygotowane przez prowadzącego ćwiczenia

Uwagi:

Brak

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2019/20" (jeszcze nie rozpoczęty)

Okres: 2020-02-17 - 2020-06-10

Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 30 godzin, 30 miejsc więcej informacji
Wykład, 30 godzin, 30 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Tomasz Karpowicz, Marta Piasecka, Marzena Stępień, Milena Wojtyńska-Nowotka
Prowadzący grup: Tomasz Karpowicz, Milena Wojtyńska-Nowotka
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Skrócony opis:

Zapoznanie studentów z podstawami metodologicznymi leksykologii oraz kultury języka polskiego jako dyscyplin językoznawczych w związku z głównymi tendencjami komunikacji językowej we współczesnej polskiej wspólnocie etnicznej. Omówienie najważniejszych zagadnień z tych dwóch działów, ukierunkowane na umiejętności praktyczne, przydatne do tworzenia własnych tekstów i do poprawy tekstów cudzych.

Pełny opis:

Wykład dotyczy podstawowych pojęć leksykologicznych, ze szczególnym uwzględnieniem jednostki leksykalnej oraz relacji między leksemem a wyrazem. Zostaną omówione najważniejsze zależności między składnikami pola semantycznego (synonimia, antonimia, homonimia). Ważnym składnikiem okaże się przegląd współczesnych słowników, przeprowadzony z uwzględnieniem tła historycznego. Drugim blokiem zagadnień będą główne tendencje rozwojowe współczesnego języka polskiego w zakresie ortografii, interpunkcji, wymowy, fleksji, składni oraz słownictwa. Nacisk jest położony na wyjaśnienie genezy błędów. Ważnym zagadnieniem jest różnica między normą (dwupoziomową) a uzusem, zwłaszcza – inteligenckim. Studenci poznają najważniejsze terminy językoznawstwa normatywnego oraz najaktualniejsze kodyfikacje normy językowej.

Ćwiczenia dotyczą przede wszystkich praktycznych umiejętności posługiwania się poprawną polszczyzną w różnych sytuacjach komunikacyjnych. Studenci poznają najważniejsze typy błędów i usterek językowych, identyfikują i rozumieją ich mechanizmy, formułują i uzasadniają oceny rozwiązań językowych.

Literatura:

S. Dubisz, Język – historia – kultura, Warszawa 2007.

H. Jadacka, Kultura języka polskiego. Fleksja, słowotwórstwo, składnia, Warszawa 2005.

T. Karpowicz, Kultura języka polskiego. Wymowa, ortografia, interpunkcja,

Warszawa 2009.

A. Markowski, Kultura języka polskiego. Teoria. Zagadnienia leksykalne,

Warszawa 2005.

Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN pod red. prof. Andrzeja

Markowskiego, Warszawa 2003.

materiały przygotowane przez prowadzącego ćwiczenia

Uwagi:

Nie ma możliwości eksternistycznego zaliczania zajęć. Dopuszczalne są dwie nieobecności na zajęciach.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.