Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Wstęp do zaburzeń mowy

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 3007-LSA2WZ Kod Erasmus / ISCED: 12.0 / (0910) Ochrona zdrowia
Nazwa przedmiotu: Wstęp do zaburzeń mowy
Jednostka: Instytut Polonistyki Stosowanej
Grupy: Logopedia ogólna i kliniczna, specjalność logopedia szkolna i dydaktyka polonistyczna
Logopedia ogólna i kliniczna, specjalność logopedia szkolna i dydaktyka polonistyczna - 2 rok I st.
Punkty ECTS i inne: 2.00
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Założenia (opisowo):

Wiedza i umiejętności zdobyte podczas kształcenia na I roku LOiK (specjalność logopedia szkolna i dydaktyka polonistyczna)

Tryb prowadzenia:

w sali

Skrócony opis:

Wykład wprowadza w złożoną problematykę zaburzeń komunikacji językowej spowodowanych różnymi przyczynami. Ukazuje potrzebę ustalania patomechanizmu zaburzeń poprzez dobór metod diagnozowania logopedycznego. Służy przygotowaniu studenta do zgłębiania wiedzy na temat zaburzeń mowy i języka oraz do opisu i interpretacji zachowań językowych badanych osób. Szczególny nacisk podczas zajęć kładziony jest na te typy zaburzenia, które nie są przedstawiane na studiach I stopnia podczas odrębnych zajęć.

Pełny opis:

1. Omówienie wybranych klasyfikacji zaburzeń mowy polskich, jak D. Emilty-Rozji i H. Mierzejewskiej. S. Grabiasa, J. Kani, L. Kaczmarka oraz międzynarodowych, np. klasyfikacji WHO (wersja ICD-10 lub wyższa)

2. Podstawy diagnozy logopedycznej a ustalanie patogenezy i patomechanizmu zaburzeń mowy: wywiad, badanie wstępne i szczegółowe, rodzaje narzędzi wykorzystywanych w diagnozie logopedycznej.

3. Zaburzenia i zakłócenia rozwoju mowy spowodowane przyczynami egzo- i endogennymi (pierwotne i wtórne): zaburzenia wymowy (dyslalia), niedokształcenie mowy spowodowane niedosłuchem, nieprawidłowościami w budowie anatomicznej narządu mowy (np. wadą rozszczepową), niedokształcenie mowy pochodzenia korowego, oligofazja.

4. Niepłynność mówienia - definicje i rodzaje jąkania, pierwszo- i drugoplanowe objawy jąkania, przyczyny jąkania.

5. Zaburzenia mowy spowodowane nieprawidłowościami w budowie i działaniu centralnego układu nerwowego: afazja, pragnozja, choroby otępienne.

6. Zaburzenia mowy spowodowane nieprawidłowościami w budowie i działaniu obwodowego układu nerwowego: dyzartria. Przyczyny upośledzenia motoryki. Pojęcie mechanizmu wykonawczego i programującego dla mowy. Obraz zaburzeń mowy u dzieci z dyzartrią.

7. Zaburzenia ze spektrum autyzmu a rozwój językowy dziecka.

Literatura:

J. Cieszyńska, M. Korendo, 2007, Wczesna interwencja terapeutyczna, Kraków.

E. Czaplewska, S. Milewski, 2011, Diagnoza logopedyczna. Podręcznik akademicki, Sopot.

E. Czaplewska, 2012, Rozumienie pragmatycznych aspektów wypowiedzi przez dzieci z SLI, Gdańsk.

T. Gałkowski, G. Jastrzębowska (red.), 1999, Logopedia. Pytania i odpowiedzi, Opole.

T. Gałkowski, E. Szeląg, G. Jastrzębowska (red.), 2005, Podstawy neurologopedii. Podręcznik akademicki, Opole.

S. Grabias, M. Kurkowski (red.), 2012, Logopedia. Teoria zaburzeń mowy, Lublin.

M. Hortis-Dzierzbicka, E. Stecko (red.), 2005, Mowa pacjenta z rozszczepem podniebienia. Szkice foniatryczno-logopedyczne, Warszawa.

H. Jaklewicz, 1993, Autyzm wczesnodziecięcy. Diagnoza, przebieg, leczenie, Gdańsk.

O. Jauer-Niworowska, 2009, Dyzartria nabyta, Warszawa.

A. Obrębowski (red.), 2012, Wprowadzenie do neurologopedii, Poznań.

D. Pluta-Wojciechowska, 2010, Zaburzenia mowy u dzieci z rozszczepem podniebienia. Badania- teoria -praktyka, Bytom.

I. Styczek, 1983, Logopedia, Warszawa.

Z. Tarkowski, 2010, Jąkanie, Gdańsk.

Efekty uczenia się:

WIEDZA

Student ma wiedzę na temat przyczyn i objawów zaburzeń mowy takich, jak dyslalia, afazja, dyzartria, niedokształcenia mowy o różnej etiologii, niepłynność mówienia.

Wie, jak powinno przebiegać postępowanie logopedyczne.

Jest przygotowany do udziału w zajęciach poświęconych dokładniejszemu omówieniu opóźnionego rozwoju mowy oraz dyslalii.

UMIEJĘTNOŚCI

Student zna i stosuje podstawowe klasyfikacje zaburzeń mowy.

Potrafi postawić sformułować wstępne hipotezy dotyczące rodzaju zaburzenia, na które może cierpieć pacjent, oraz patomechanizmu tego zaburzenia. Są to umiejętności niezbędne do przeprowadzenia dalszej, pogłębionej diagnozy logopedycznej.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE

Student dąży do nawiązania kontaktu z pacjentem, a w razie potrzeby – także z jego opiekunem.

Rozumie potrzeby emocjonalne pacjentów cierpiących z powodu zaburzeń mowy oraz ich bliskich, stara się odpowiadać na te potrzeby.

Zdaje sobie sprawę z konieczności współpracy ze specjalistami z innych dziedzin.

Metody i kryteria oceniania:

Obecność na zajęciach (dopuszczalne są 2 nieobecności), aktywne uczestnictwo w zajęciach, pisemne zaliczenie końcowe.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2018/19" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-01-25
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 30 godzin, 30 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Elżbieta Sadowska, Marzena Stępień
Prowadzący grup: Elżbieta Sadowska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Wykład - Zaliczenie na ocenę

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/20" (w trakcie)

Okres: 2019-10-01 - 2020-01-27
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 30 godzin, 30 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Elżbieta Sadowska, Marzena Stępień
Prowadzący grup: Elżbieta Sadowska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Wykład - Zaliczenie na ocenę
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.