Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Wprowadzenie do edytorstwa

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 3007-W1A2WE Kod Erasmus / ISCED: 09.303 / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Wprowadzenie do edytorstwa
Jednostka: Instytut Polonistyki Stosowanej
Grupy: Przedmioty I roku specjalizacji redaktorsko-wydawniczej (II rok studiów) - studia stacjonarne
Przedmioty specjalizacji redaktorsko-wydawniczej - studia stacjonarne
Wszystkie przedmioty polonistyczne - oferta ILP (3001...) , IJP (3003...) i IPS (3007...)
Punkty ECTS i inne: 3.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Założenia (opisowo):

1. Identyczne z wszystkimi zajęciami na I roku studiów kierunkowych w przedmiocie filologia polska.

2. Generalna orientacja w polskim życiu literacko-kulturalnym XIX i XX w. i w jego kontekstach zagranicznych.

Tryb prowadzenia:

w sali

Skrócony opis:

Zajęcia teoretyczno-warsztatowe dotyczą wprowadzenia do wiedzy o edytorstwie jako dyscyplinie nauk filologicznych oraz nauczają wybranych umiejętności edytora dzieła literackiego.

Pełny opis:

Zajęcia teoretyczno-warsztatowe dotyczą wprowadzenia do wiedzy o edytorstwie jako dyscyplinie nauk filologicznych oraz nauczają wybranych umiejętności edytora dzieła literackiego. Obok sprawności tworzenia komentarza filologicznego, rzeczowego i tekstologicznego przekazują również wiedzę o tradycji i stanie współczesnym edytorstwa, włączając do problematyki kwestię rewolucji technologicznej ostatnich dekad. Podstawą działań praktycznych i poznania będą dzieła w pierwodrukach prasowych (nie wydane w formie książkowej) lub inedita dzieł w rękopisie bądź maszynopisie z okresu Młodej Polski (pisma Stanisława Przybyszewskiego) i literatury współczesnej (poezja pokolenia ’56). Zajęcia mają na celu przybliżenie najważniejszych pól problematyki edytorskiej, usytuowanej w kontekście dyscyplin i subdyscyplin filologii. Naświetlają tradycyjny i współczesny stan rozwoju edytorstwa literackiego oraz dokonania jego słynnych przedstawicieli. Biorą pod uwagę również zmiany sposoby istnienia i funkcjonowania literatury po rewolucji cyfrowej. Szczególny nacisk zostanie położony na kształcenie wybranych umiejętności edytorskich – komentarza językowego i rzeczowego oraz tworzenia bibliografii wydań. W finale zajęć nastąpi powrót do refleksji nad fikcją literacką, w której, od czasów Oświecenia, pojawia się figura edytora dzieła, „podawcy” cudzego tekstu, będąca przedmiotem rozmaitych gier twórczych.

Rachunek godzinowy:

ćwiczenia = 30 godzin (1 grupa)

przygotowania do ćwiczeń = 1,5 godz. x tydz. = 45 godzin

przygotowania do egzaminu końcowego = 30 godzin

RAZEM: 105 godzin.

Literatura:

Wybrane opracowania:

Konrad Górski, Sztuka edytorska, 1956.

Zbigniew Goliński, Edytorstwo – tekstologia. Przekroje, 1969.

Konrad Górski, Tekstologia i edytorstwo dzieł literackich, 1975.

Jadwiga Czachowska, Roman Loth, Przewodnik polonisty. Bibliografie, słowniki, biblioteki, muzea literackie, wyd. II uzupełnione, 1981.

Jerzy Starnawski, Warsztat bibliograficzny historyka literatury polskiej (na tle dyscyplin pokrewnych), 1982.

Jerzy Starnawski, Praca wydawcy naukowego, 1992.

Zbigniew Goliński, Edytorstwo naukowe tekstów literackich. Stan

obecny i potrzeby, [w:] Wiedza o literaturze i edukacja. Księga referatów Zjazdu Polonistów, Warszawa 1995, red. Teresa Michałowska, Zbigniew Goliński i Zbigniew Jarosiński, 1996.

Liternet. Literatura i Internet, red. Piotr Marecki, 2002.

Polonistyka w przebudowie. Literaturoznawstwo – wiedza o języku – wiedza o kulturze – edukacja, t. I, red. Małgorzata Czermińska,

Stanisław Gajda, Krzysztof Kłosiński in, 2005 (tamże rozdział „Nowe edytorstwo”).

Roman Loth, Podstawowe pojęcia i problemy tekstologii i edytorstwa naukowego, Warszawa 2006.

Adam Wolański, Edycja tekstów. Praktyczny poradnik, Warszawa 2008.

Łukasz Grabal, Jak wydawać współczesne teksty literackie, Warszawa 2011.

Efekty kształcenia:

W toku zajęć student nabywa podstawowej wiedzy o historii i teorii edytorstwa jako dyscyplinie studiów polonistycznych. Poznaje stosowaną terminologię teoretycznoliteracką i edytorską oraz uczy się patrzenia na literaturę przez pryzmat historii i strategii jej wydań. Ponadto przypatruje się wiedzy historycznoedytorskiej jako pryzmatowi ogniskującemu różnorodne konteksty literaturoznawstwa.

Metody i kryteria oceniania:

Zaliczenie, do którego student dopuszczany jest na podstawie:

1. obecności,

2. aktywności na ćwiczeniach (zagajenia, referaty, robocze prezentacje egzaminu licencjackiego),

3. pisemnego egzaminu końcowego.

Praktyki zawodowe:

brak

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2018/19" (zakończony)

Okres: 2019-02-16 - 2019-06-08
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 30 godzin, 60 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Grzegorz Bąbiak, Dariusz Dziurzyński, Zofia Smuga, Elżbieta Wichrowska
Prowadzący grup: Grzegorz Bąbiak, Dariusz Dziurzyński, Elżbieta Wichrowska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Tryb prowadzenia:

w sali

Skrócony opis:

W trakcie ćwiczeń student nabywa podstawowej wiedzy z następujących obszarów wiedzy: 1. historii edytorstwa literatury polskiej, 2. krytyki tekstu, 3. historii literatury jako historii wydań dzieł literackich. Zdobywa umiejętność z zakresu podstawowych czynności edytorsko-naukowych: ustala podstawę tekstową, poprawia i uzupełnia tekst dzieła literackiego, tworzy komentarz językowy, rzeczowy oraz tekstologiczny, sporządza warianty tekstowe danego dzieła literackiego. Pracując na niewydajnym materiale literackim, ustala luki i nieciągłości w obrazie historii literatury polskiej, tworząc swoistą mapę braków edytorskich. Zdobyta wiedza teoretyczna oraz praktyczna predestynuje go do samodzielnej pracy naukowo-badawczej oraz do pracy w profesjonalnym wydawnictwie (literackim i naukowym).

Pełny opis:

Spis zagadnień:

1. Czym jest edytorstwo? Wprowadzenie do przedmiotu (miejsce edytorstwa wśród nauk filologicznych, przekaz tekstowy dzieła literackiego dawniej i dziś, rola edytora w procesie komunikacji literackiej: fantom autora.)

2. Charakterystyka typów i zawartości wydań (edycja krytyczna, edycja naukowa, edycja naukowo-dydaktyczna, edycja popularna, edycja zbiorowa; aparat krytyczny, komentarz, wstęp, kanon tekstu).

3. „Czasy wydawców” i „czasy edytorów”? (wpływ nowych technologii na przekaz tekstowy: literatura foniczna, tekst w sieci; charakterystyka głównych trendów nowoczesnego edytorstwa; miejsce edytorstwa we współczesnej polityce wydawniczej).

4. Historia literatury jako historia wydań dzieł literackich. Mapa braków i niedostatków. Na przykładzie literatury Młodej Polski i polskiej literatury powojennej.

5. Praca z tekstem modernistycznym. I. Komentarz filologiczny (transkrypcja, transliteracja, wyjaśnianie form językowych, modernizacja tekstu).

6. Praca z tekstem modernistycznym. II. Komentarz rzeczowy (aluzje literackie, odniesienia do kultury umysłowej i artystycznej, odwołania do faktów i postaci historycznych).

7. Figura edytora jako przedmiot gier literackich. O mistyfikacjach literackich i edytorze – bohaterze świata przedstawionego.

Literatura:

Wybrane opracowania (monografie i książki zbiorowe):

Konrad Górski, Sztuka edytorska, 1956.

Zbigniew Goliński, Edytorstwo – tekstologia. Przekroje, 1969.

Konrad Górski, Tekstologia i edytorstwo dzieł literackich, 1975.

Jadwiga Czachowska, Roman Loth, Przewodnik polonisty. Bibliografie, słowniki, biblioteki, muzea literackie, wyd. II uzupełnione, 1981.

Jerzy Starnawski, Warsztat bibliograficzny historyka literatury polskiej (na tle dyscyplin pokrewnych), 1982.

Jerzy Starnawski, Praca wydawcy naukowego, 1992.

Zbigniew Goliński, Edytorstwo naukowe tekstów literackich. Stan obecny i potrzeby, [w:] Wiedza o literaturze i edukacja. Księga referatów Zjazdu Polonistów, Warszawa 1995, red. Teresa Michałowska, Zbigniew Goliński i Zbigniew Jarosiński, 1996.

Liternet. Literatura i Internet, red. Piotr Marecki, 2002.

Polonistyka w przebudowie. Literaturoznawstwo – wiedza o języku – wiedza o kulturze – edukacja, t. I, red. Małgorzata Czermińska, Stanisław Gajda, Krzysztof Kłosiński in, 2005 (tamże rozdział „Nowe edytorstwo”).

Roman Loth, Podstawowe pojęcia i problemy tekstologii i edytorstwa naukowego, Warszawa 2006.

Adam Wolański, Edycja tekstów. Praktyczny poradnik, Warszawa 2008.

Łukasz Grabal, Jak wydawać współczesne teksty literackie, Warszawa 2011.

Maryla Hopfinger, Literatura a kontekst audiowizualny, [w:] Problemy wiedzy o kulturze. Prace dedykowane Stefanowi Żółkiewskiemu, red. Alina Brodzka, Maryla Hopfinger, Janusz Palewicz, Wrocław 1986.

Co dalej, literaturo? Jak zmienia się współcześnie pojęcie i sytuacja literatury?, red. Alina Brodzka-Wald, Hanna Gosk, Andrzej Werner, Warszawa, IBL 2008.

Małgorzata Bogaczyk-Vormayr, Wszystko jest Tekstem? Hipertekstualność jako nowe doświadczenie literatury, „Teksty Drugie”, nr 1-2.

Intersemiotyczność. Literatura wobec innych sztuk, red. Stanisław Balbus, Andrzejn Hejmej i Janusz Niedźwiedź, Kraków 2004.

Seweryna Wysłouch, Poezja na ekranie: nowy gatunek filmowego dokumentu, [w:] tejże, Literatura i semiotyka, Warszawa 2001.

Prezentacja etiud filmowo-poetyckich ze zbiorów Biura Literackiego we Wrocławiu (www.biuroliterackie.pl).

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2019/20" (jeszcze nie rozpoczęty)

Okres: 2020-02-17 - 2020-06-10
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 30 godzin, 54 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Sławomir Buryła, Dariusz Dziurzyński, Zofia Smuga, Elżbieta Wichrowska
Prowadzący grup: Sławomir Buryła, Dariusz Dziurzyński, Elżbieta Wichrowska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Tryb prowadzenia:

w sali

Skrócony opis:

W trakcie ćwiczeń student nabywa podstawowej wiedzy z następujących obszarów wiedzy: 1. historii edytorstwa literatury polskiej, 2. krytyki tekstu, 3. historii literatury jako historii wydań dzieł literackich. Zdobywa umiejętność z zakresu podstawowych czynności edytorsko-naukowych: ustala podstawę tekstową, poprawia i uzupełnia tekst dzieła literackiego, tworzy komentarz językowy, rzeczowy oraz tekstologiczny, sporządza warianty tekstowe danego dzieła literackiego. Pracując na niewydajnym materiale literackim, ustala luki i nieciągłości w obrazie historii literatury polskiej, tworząc swoistą mapę braków edytorskich. Zdobyta wiedza teoretyczna oraz praktyczna predestynuje go do samodzielnej pracy naukowo-badawczej oraz do pracy w profesjonalnym wydawnictwie (literackim i naukowym).

Pełny opis:

Spis zagadnień:

1. Czym jest edytorstwo? Wprowadzenie do przedmiotu (miejsce edytorstwa wśród nauk filologicznych, przekaz tekstowy dzieła literackiego dawniej i dziś, rola edytora w procesie komunikacji literackiej: fantom autora.)

2. Charakterystyka typów i zawartości wydań (edycja krytyczna, edycja naukowa, edycja naukowo-dydaktyczna, edycja popularna, edycja zbiorowa; aparat krytyczny, komentarz, wstęp, kanon tekstu).

3. „Czasy wydawców” i „czasy edytorów”? (wpływ nowych technologii na przekaz tekstowy: literatura foniczna, tekst w sieci; charakterystyka głównych trendów nowoczesnego edytorstwa; miejsce edytorstwa we współczesnej polityce wydawniczej).

4. Historia literatury jako historia wydań dzieł literackich. Mapa braków i niedostatków. Na przykładzie literatury Młodej Polski i polskiej literatury powojennej.

5. Praca z tekstem modernistycznym. I. Komentarz filologiczny (transkrypcja, transliteracja, wyjaśnianie form językowych, modernizacja tekstu).

6. Praca z tekstem modernistycznym. II. Komentarz rzeczowy (aluzje literackie, odniesienia do kultury umysłowej i artystycznej, odwołania do faktów i postaci historycznych).

7. Figura edytora jako przedmiot gier literackich. O mistyfikacjach literackich i edytorze – bohaterze świata przedstawionego.

Literatura:

Wybrane opracowania (monografie i książki zbiorowe):

Konrad Górski, Sztuka edytorska, 1956.

Zbigniew Goliński, Edytorstwo – tekstologia. Przekroje, 1969.

Konrad Górski, Tekstologia i edytorstwo dzieł literackich, 1975.

Jadwiga Czachowska, Roman Loth, Przewodnik polonisty. Bibliografie, słowniki, biblioteki, muzea literackie, wyd. II uzupełnione, 1981.

Jerzy Starnawski, Warsztat bibliograficzny historyka literatury polskiej (na tle dyscyplin pokrewnych), 1982.

Jerzy Starnawski, Praca wydawcy naukowego, 1992.

Zbigniew Goliński, Edytorstwo naukowe tekstów literackich. Stan obecny i potrzeby, [w:] Wiedza o literaturze i edukacja. Księga referatów Zjazdu Polonistów, Warszawa 1995, red. Teresa Michałowska, Zbigniew Goliński i Zbigniew Jarosiński, 1996.

Liternet. Literatura i Internet, red. Piotr Marecki, 2002.

Polonistyka w przebudowie. Literaturoznawstwo – wiedza o języku – wiedza o kulturze – edukacja, t. I, red. Małgorzata Czermińska, Stanisław Gajda, Krzysztof Kłosiński in, 2005 (tamże rozdział „Nowe edytorstwo”).

Roman Loth, Podstawowe pojęcia i problemy tekstologii i edytorstwa naukowego, Warszawa 2006.

Adam Wolański, Edycja tekstów. Praktyczny poradnik, Warszawa 2008.

Łukasz Grabal, Jak wydawać współczesne teksty literackie, Warszawa 2011.

Maryla Hopfinger, Literatura a kontekst audiowizualny, [w:] Problemy wiedzy o kulturze. Prace dedykowane Stefanowi Żółkiewskiemu, red. Alina Brodzka, Maryla Hopfinger, Janusz Palewicz, Wrocław 1986.

Co dalej, literaturo? Jak zmienia się współcześnie pojęcie i sytuacja literatury?, red. Alina Brodzka-Wald, Hanna Gosk, Andrzej Werner, Warszawa, IBL 2008.

Małgorzata Bogaczyk-Vormayr, Wszystko jest Tekstem? Hipertekstualność jako nowe doświadczenie literatury, „Teksty Drugie”, nr 1-2.

Intersemiotyczność. Literatura wobec innych sztuk, red. Stanisław Balbus, Andrzejn Hejmej i Janusz Niedźwiedź, Kraków 2004.

Seweryna Wysłouch, Poezja na ekranie: nowy gatunek filmowego dokumentu, [w:] tejże, Literatura i semiotyka, Warszawa 2001.

Prezentacja etiud filmowo-poetyckich ze zbiorów Biura Literackiego we Wrocławiu (www.biuroliterackie.pl).

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.