Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Film jako medium współczesnych artystów

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 3105-LFJM-SP Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Film jako medium współczesnych artystów
Jednostka: Instytut Historii Sztuki
Grupy:
Punkty ECTS i inne: (brak)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: (brak danych)
Skrócony opis:

Konwersatorium ma za zadanie przekazanie podstawowej wiedzy o filmach współczesnych artystów oraz podstawowej umiejętności ich opisu, analizy i interpretacji. Omawiane będą filmy realizowane na świecie i w Polsce od lat 70-tych, ze szczególnym naciskiem na wydarzenia współczesne (skrótowo również podana będzie również problematyka tego pola w I poł. XX w.), w tym problemy techniczne ich realizacji, recepcja, dystrybucja oraz problemy krytyki.

Pełny opis:

Od czasu wynalezienia zapisu kinematograficznego film stał się medium dla artystów. Początkowo używany był przez nich sporadycznie, głównie w praktykach awangardowych. Jednak od lat 70-tych stawał się ich medium podstawowym, i jako taki od tego czasu funkcjonuje w polu sztuki (w przestrzeni galeryjnej), zdarza się również, zwłaszcza intensywnie w ostatnich kilku latach, że artyści pracują z powodzeniem w polu kinematografii (realizują długometrażowe formy filmowe przeznaczone do tradycyjnej projekcji filmowej). Faktem również stało się także wprowadzenie w struktury uczelni artystycznych wydziałów nowych mediów, gdzie studenci mają możliwość zdobycia specjalnie dla nich sprofilowanej wiedzy i umiejętności dotąd zarezerwowanych dla studentów uczelni filmowych.

Naturalną reakcją na te zjawiska winno być wprowadzenie do kształcenia historyków sztuki wiedzy o filmie jako medium artystów – jako że wobec współczesnej jego „eksplozji” tradycyjna postawa badająca filmy artystów jako składową ich oevres jest niewystarczająca. Posiadają one bowiem własną historię i problematykę, a badanie wielu zagadnień wymaga badań interdyscyplinarnych, głównie umiejętności „wchodzenia” na teren tradycyjnie zarezerwowany dla filmoznawstwa. Ponadto filmy artystów są często ukryte na obrzeżach dyskursów artystycznych i w „zakamarkach” historii kultury; umiejętność ich rozpoznania i analizy jest dziś ważnym narzędziem historyka sztuki

Stałym elementem zajęć będzie prezentacja materiału audiowizualnego, który zostanie poddany w drugiej części zajęć dyskusji.

Formą przygotowania się studentów do zajęć będzie zapoznanie się z ok. godzinnym materiałem audiowizualnym przekazywanym drogą mailową lub ze wskazaniem adresu w internecie.

Literatura:

szczególnie polecane:

1. Ł. Ronduda, Piotr Uklański, Sztuka polska lat 70-tych. Awangarda, CSW Warszawa, 2009.

2. 1,2,3... Avant-Gardes. Film/Art between Experiment and Archive, katalog wystawy, kuratorzy: Ł. Ronduda, F Zeyfang, Centrum Sztuki Współczesnej, Warszawa 2007

3. Polska Nowa Fala, red. Ł. Ronduda, B. Piwowarska, Centrum Sztuki Współczesnej, Warszawa 2007

4. R.W. Kluszczyński, Film – sztuka Wielkiej Awangardy, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa – Łódź 1990

5. R.W. Kluszczyński, Sztuka interaktywna. Od dzieła-instrumentu do interaktywnego spektaklu, Wydawnictwo Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2010

6. P. Sitkiewicz, Małe wielkie kino, słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2009 (rozdział 7 - Film eksperymentalny i abstrakcyjny, oraz rozdział 8 - Animacja i propaganda, str. 176-255)

podstawowe powiązane lektury:

7. U. Czartoryska, Walerian Borowczyk, czyli kino fotograficzne, „Fotografia”, 1961, nr 11.

8. A. Kossakowski Polski film animowany 1944 – 1974, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1978.

9. K. Krubski, M. Miller, Z. Turowska, W. Wiśniewski, Filmówka. Powieść o łódzkiej Szkole Filmowej, Prószyński i S-ka, Warszawa 1998.

10. T. Lubelski, Strategie autorskie w polskim kinie fabularnym lat 1945-61, Rabid, Kraków 2000.

11. M. Porębski Uwagi o genezie twórczości filmowej Borowczyka i Lenicy, „Kwartalnik Filmowy” 1964, nr 4.

12. Ł. Ronduda, Polskie filmy asemblingowe lat 70, Archiwum Polskiego Filmu Eksperymentalnego, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, http://csw.art.pl/archfilm/polasembling.html

13. Ł. Ronduda, Strategie subwersywne w sztukach medialnych, Rabid 2006.

Efekty uczenia się:

1. podstawowa umiejętność rozpoznawania strategii artystycznych w formie filmowej

2. podstawowa wiedza o strategiach artystów realizujących formy filmowe

3. podstawowa wiedza o historii filmu jako medium artystów

4. podstawowa wiedza o specyfice filmu jako medium artystów w Polsce

5. podstawowa wiedza o instytucjach powiązanych z realizacją filmów przez artystów

6. podstawowa wiedza o współczesnym dyskursie filmowym

7. podstawowa wiedza o procesie powstawania filmu na różnych etapach realizacji

8. podstawowa wiedza o technikach filmowych i ich historii

9. podstawowa wiedza o obszarach dystrybucyjnych/recepcji filmów artystów

10. podstawowa wiedza o pozyskiwaniu przez artystów funduszy na realizację filmów

11. umiejętność dokonania bazowego opisu, analizy i interpretacji filmów artystów

12. podstawowa wiedza o problematyce krytyki filmów artystów

Metody i kryteria oceniania:

Zaliczenie na podstawie frekwencji, aktywności na zajęciach oraz tekstu, będącego syntetycznym opisem, analizą i interpretacją wybranego przez studenta materiału audiowizualnego (do 5 000 znaków).

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.