Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Wokół Baletów Rosyjskich Siergieja Diagilewa

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 3106-BALROS-OG Kod Erasmus / ISCED: 03.2 / (0215) Muzyka i sztuki sceniczne
Nazwa przedmiotu: Wokół Baletów Rosyjskich Siergieja Diagilewa
Jednostka: Instytut Muzykologii
Grupy: Przedmioty fakultatywne dla studentów studiów stacjonarnych
Przedmioty ogólnouniwersyteckie humanistyczne
Przedmioty ogólnouniwersyteckie Instytutu Muzykologii
Przedmioty ogólnouniwersyteckie na Uniwersytecie Warszawskim
Punkty ECTS i inne: 2.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

ogólnouniwersyteckie

Skrócony opis:

Wykład wprowadza we wszechstronne zjawisko Baletów Rosyjskich Siergieja Diagilewa(1909-1929) – korzenie tańca XX-wiecznego, wyrażające się w synkretycznym widowisku baletowym, łączącym modernistyczną muzykę, choreografię, scenografię i kostiumy.

Pełny opis:

Balety Rosyjskie Siergieja Diagilewa, powołane do życia w 1909 roku w Paryżu, były

autorską, awangardową i synkretyczną wizją petersburskiego prawnika, marszanda, kuratora

sztuki, opery i tańca. Poprzez zderzenie Orientu z Okcydentem – wkroczenie z folklorem

rosyjskim na sceny Paryża, następnie za sprawą redefinicji tradycji etnicznej i narodowej w

modernizmie, aż po neoklasycyzm, stały się spektakularnym wyznacznikiem nowej sztuki

scenicznej – rodzącego się tańca nowoczesnego. Wśród twórców nowego, silnie

awangardowego zjawiska byli przede wszystkim kompozytorzy: Igor Strawiński (m. in.

trylogia Ognisty ptak, Pietruszka, Święto wiosny), ale także Claude Debussy (Preludium do

Popołudnia fauna, Gra), Maurice Ravel (Dafnis i Chloe), Richard Strauss (Legenda o Św.

Józefie), Manuel de Falla (Trójgraniasty kapelusz), Eric Satie (Parada), Francis Poulenc

(Łanie); choreografowie: Michaił Fokin, Wacław Niżyński, Leonid Miasin, Georges

Balanchine, scenografowie: Aleksander Benois, Leon Bakst, Nikołaj Roerich, Pablo Picasso,

Georges Braque, Henri Matisse, tancerze: Wacław Niżyński, Leon Wójcikowski, Bronisława

Niżyńska, Anna Pawłowa. Nowe widowisko taneczne, opierając się na kluczowej i

formującej roli muzyki nowoczesnej, tworzyło unikatowy synkretyzm – jedność pomiędzy

muzyką, choreografią, scenografią a kostiumem. Zajęcia będą okazją do przeanalizowania

fenomenu Baletów Rosyjskich Siergieja Diagilewa (1909-1929), zarówno przez pryzmat,

muzyki, choreografii, jak i inscenizacji. Uczestniczy zajęć poznają zjawiska największych

awangardowych baletów, dzieł muzycznych tworzących trzon widowisk, losy choreografów i

tancerzy, przemiany stylu inscenizacji, koncepcje scenograficzne. Prześledzą także losy

polskich współtwórców Baletów Rosyjskich i ich wpływ na powojenną twórczość teatralno-

muzyczną w Polsce (Teatr Wielki w Warszawie Bohdana Wodiczki). Zajęcia ilustrowane

będą materiałami audiowizualnymi.

Literatura:

Richard Buckle, Diagilew, tł. Ludwik Erhardt i Elżbieta Jasińska-Jędrosz, PWM, Kraków

2014.

Richard Buckle, Nijinsky, 2 Phoenix Giant, London 1998.

Selma Jeanne Cohen, International Encyclopedia of Dance, Oxford University Press, New

York 2004, 6 t.

Ludwik Erhardt, Balety Igora Strawińskiego, PWM (Mała Biblioteka Baletowa, t. 3),

Kraków 1962.

Robert Garis, Following Balanchine, Yale University Press, New Haven - London 1995.

Arnold Haskell, Balet, autoryzowanego przekł. z jęz. angielskiego dokonała Alicja

Bońkowska, PWM, Kraków 1965.

Carol A. Hess, Sacred passions: the live and music of Manuel de Falla, Oxford University

Press, New York 2005.

Vladimir Jankélévitch, Ravel, z jęz. fr. przeł. Maria Zagórska, 2 PWM, Kraków 1977.

Alicja Jarzębska, Strawiński – myśli i muzyka, Musica Iagellonica, Kraków 2002.

Michał Klubiński, Bohdan Wodiczko. Dyrygent wobec nowoczesnej kultury muzycznej,

TAiWPN Universitas, Kraków 2017.

Ernst Krause, Ryszard Strauss. Człowiek i dzieło. Z jęz. niemieckiego przeł. Karol Bula,

PWM, Kraków 1983.

Edward Lockspeiser, Debussy: his life and mind. Vol. 2, 1902-1918, Cambridge University

Press, Cambridge et al. 1978.

Jacek Marczyński, Dziesięciu tańczących facetów, Wydawnictwo Axis Mundi (Biblioteka

Teatru Wielkiego-Opery Narodowej), Warszawa 2014: szkice Szokujące pomysły Wacława

Niżyńskiego, s. 17-29; George Balanchine, jego żony, kochanki, tancerki, s. 31-43.

Jacek Marczyński, Dziesięć tańczących kobiet, Wydawnictwo Axis Mundi (Biblioteka

Teatru Wielkiego-Opery Narodowej), Warszawa 2016: szkice Nieodwzajemniona miłość

Marii Rambert, s. 59-75; Bronisława Niżyńska, kobieta nieposkromiona, s. 183-203.

Bronisława Niżyńska [Bronislava Nijinska], Early memoirs, transl. and ed. Irina Nijinska

and Jean Rawlinson; with an introd. by and consultation with Anna Kisselgoff, Faber and

Faber, London – Boston 1982.

Wacław Niżyński, Dziennik, przeł. z rosyjskiego Grzegorz Wiśniewski, Wydawnictwo Axis

Mundi (Biblioteka Teatru Wielkiego-Opery Narodowej), Warszawa 2011.

Bohdan Pilarski, „Święto wiosny” Igora Strawińskiego, „Muzyka”, 1956 nr 3, s. 77-91.

Marie Rambert, Żywe srebro: życiorys własny, tł. Anna Mysłowska, przedm. opatrzyła

Maria Kuncewiczowa, Czytelnik, Warszawa 1978.

Igor Strawiński, Kroniki mego życia, przekł. Juliusz Kydryński, PWM, Kraków 1974.

Marta Szoka, Tomasz Majewski, red., Święto wiosny. Dwie perspektywy, Akademia

Muzyczna im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi, Łódź 2014.

Richard Taruskin, The Oxford history of western music. Vol. 4, The early twentieth century,

Oxford University Press, New York 2005.

Irena Turska, Krótki zarys historii tańca i baletu, 2 PWM, Kraków 1983 : rozdział: Balety

Diagilewa na Zachodzie Europy, s. 208-218.

Irena Turska, Przewodnik baletowy, 5 PWM, Kraków 2014.

Jan Stanisław Witkiewicz, Leon Wójcikowski. Mistrz tańca, Wydawnictwo Iskry, Warszawa

2007.

Tacjanna Wysocka, Dzieje baletu, PIW, Warszawa 1970: rozdział Balet w wieku XX, s. 142-

216.

Efekty uczenia się:

Uczestnik zajęć pozna genezę i skróconą historię Baletów Rosyjskich – prekursorskiego

zjawiska w historii tańca i muzyki XX wieku. Nabędzie wiedzę o najważniejszych dziełach

muzycznych tworzących ten fenomen (które weszły do kanonu muzyki XX wieku),

postaciach współtworzących ową grupę, ich wpływie na światową i polską kulturę. Będzie

umiał wartościować swoje sądy estetyczne w stosunku do sztuki modernistycznej – jej relacji

z tradycją – na zasadzie korespondencji i opozycji.

Metody i kryteria oceniania:

1. obecność na zajęciach (2 nieobecności usprawiedliwione)

2. aktywny udział w zajęciach (rozmowa na temat wysłuchanych / obejrzanych dzieł)

3. końcowy sprawdzian pisemny - test wyboru oraz pytania otwarte.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/20" (zakończony)

Okres: 2019-10-01 - 2020-01-27
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 30 godzin, 10 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Agnieszka Chwiłek
Prowadzący grup: Agnieszka Chwiłek, Tomasz Nowak, Zbigniew Skowron
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Konwersatorium - Zaliczenie na ocenę
Uwagi:

Zajęcia rozpoczną się 17 października 2019r.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.