Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Teoria poradnictwa

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 3401-PS1-2TPd Kod Erasmus / ISCED: 14.9 / (0319) Programy i kwalifikacje związane z naukami społecznymi, gdzie indziej niesklasyfikowane
Nazwa przedmiotu: Teoria poradnictwa
Jednostka: Instytut Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji
Grupy: Przedmioty Instytutu Profilaktyki i Resocjalizacji
Punkty ECTS i inne: 1.00
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Tryb prowadzenia:

w sali

Skrócony opis:

Przedmiot ma dostarczyć syntetycznej wiedzy na temat teoretycznych podstaw poradnictwa, jego rodzajów oraz formalnych wymogów, jak i praktycznych rozwiązań w tym zakresie.

W sposób praktyczny przedstawione zostaną metody pracy doradcy oraz bariery i trudności, na jakie napotyka w pracy w różnych obszarach poradnictwa psychopedagogicznego i doradztwa zawodowego. Studenci zostaną zaznajomieni z najbardziej efektywnymi formami pomocy poradniczej przy wykorzystaniu nowoczesnych narzędzi diagnostycznych i doradczych.

Pełny opis:

Celem zajęć jest zapoznanie słuchaczy z podstawowymi tematami wprowadzającymi w teorię i praktykę poradnictwa i doradztwa w zakresie psychopedagogicznych i społeczno-socjalnych oddziaływań:

• antropologiczne przesłanki pomocowych działań w ramach poradnictwa i doradztwa - omówiona zostanie sytuacja potrzeby pomocy i relacja pomagania –realizowanych w ramach interwencji kryzysowej i pomocy krótko oraz długoterminowej;

• formalne i ustawowe regulacje poradnictwa/doradztwa;

• przegląd głównych nurtów i teorii poradnictwa oraz doradztwa;

• formy poradnictwa psychopedagogicznego, wychowawczego, rodzinnego oraz doradztwa zawodowego i socjalnego;

• modele działań terapeuty i doradcy oraz stosowne przez nich metody;

• ukierunkowanie na rozwój kompetencji diagnostycznych w zakresie rozpoznawania potrzeb doradczych i terapeutycznych;

• znaczenie etycznych standardów w stosowaniu metod poradnictwa i doradztwa;

• wymogi charakterystyczne dla poszczególnych instytucjonalnych uwarunkowań;

• egzemplifikacja i praktyczna wiedza umożliwiająca zorganizowanie własnego warsztatu pracy;

• ewaluacja w poradnictwie i doradztwie;

• rodzaje badań diagnostycznych w poradnictwie i doradztwie.

Oprócz wprowadzenia teoretycznych podstaw celem zajęć jest praktyczne aplikacja konkretnych sytuacji społecznych mających znaczenie dla poradnictwa i doradztwa:

• analiza wybranych przypadków z zakresu życia społecznego pod kątem możliwości planowania rodzaju interwencji, metody i nawiązania współpracy ze stosowną instytucją;

• trening w prowadzeniu rozmowy terapeutyczno-doradczej;

• koncepcyjne planowanie procesu pomocy doradczej;

• zasady i przebieg ewaluacji w poradnictwie.

Literatura:

Adamiak K., Kornatowski N. (2005). Akademickie Biura Karier. Poradnik. Warszawa.

Czerkawska, A. Czerkawski, A. (2005). Etyczny wymiar poradnictwa zawodowego. Krajowy Ośrodek Wspierania Edukacji Zawodowej i Ustawicznej. Warszawa.

Drat–Ruszczak, K., Drążekowska–Zielinska, A. (2005). Podręcznik pomagania. Podstawy pomocy psychologicznej. Szkoły i kierunki psychoterapii. Warszawa.

Guchard, J. Huteau, M. (2005). Psychologia orientacji i poradnictwa zawodowego. Kraków.

James R.K., Gilliland,B.E. (2005). Strategie interwencji kryzysowej. Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Warszawa.

Kargulowa A. (2005). O teorii i praktyce poradnictwa: odmiany poradoznawczego dyskursu : podręcznik akademicki. Wydaw. Nauk. PWN. Warszawa.

Paluchowski, W.J. (2007). Diagnoza psychologiczna. Proces, narzędzia, standardy. WAiP. Warszawa.

Paszkowska-Rogacz A., Tarkowska M. (2004). Metody pracy z grupą w poradnictwie zawodowym. Warszawa.

Piorunek M.(2004). Projektowanie przyszłości edukacyjno-zawodowej w okresie adolescencji. Poznań.

Płuska J. (2004). Propozycje scenariuszy zajęć z zakresu doradztwa zawodowego. ODN. Kalisz.

Pocztowski, A. (2007). Zarządzanie zasobami ludzkimi. Warszawa.

Siarkiewicz E. (red.) (2004). Niejednoznaczność poradnictwa. Zielona Góra.

Vcers, E., Bavister, S. (2005). Coaching. Gliwice.

Efekty uczenia się:

Student po zakończeniu zajęć potrafi:

WIEDZA

• Nazwać i przedstawić teoretyczne nurty poradnictwa/doradztwa;

• Uzasadnić dobór metod i instytucjonalnych rozwiązań.

UMIEJĘTNOŚCI

• Potrafi zakwalifikować różne sytuacje z życia codziennego do charakterystycznych form poradnictwa i jego instytucjonalnych wymogów.

• Wskazać praktyczne, jak i metodyczne rozwiązania poradnictwa/doradztwa;

• Samodzielnie dokonać wstępnej diagnozy na użytek psychopedagogicznej i społecznej interwencji.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE

• Samodzielnie poszukiwać i korzystać z materiałów poszerzających wiedzę wyniesioną z zajęć.

• Dostrzegać zjawiska wymagające reakcji społecznej.

Metody i kryteria oceniania:

1. Ocena ciągła (na podstawie przygotowania do każdych zajęć - znajomości literatury przedmiotu i aktywności: udział w dyskusji: panelowej i grupowej) – 0,5 oceny końcowej.

2. Portfolio (waluacja samodzielnie dokonanej wstępnej diagnozy na użytek psychopedagogicznej i społecznej interwencji) – 0,5 oceny końcowej.

Nakład pracy studenta:

Godziny kontaktowe – 15 godz

Przygotowanie do każdych zajęć – 10 godz.

Przygotowanie porto folio – 10 godz

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2018/19" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-01-25
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Aneta Ostaszewska
Prowadzący grup: Aneta Ostaszewska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Konwersatorium - Zaliczenie na ocenę
Uwagi:

Przedmiot dla studentów 2 i 3 roku Pracy socjalnej - z USOS rozdzielono rocznikami

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.