Polityka kryminalna

obowiązkowe

w sali

Celem wykładu z polityki kryminalnej jest omówienie podstawowych problemów dotyczących zwalczania oraz zapobiegania przestępczości.

W toku kursu omówiony zostanie szereg zagadnień związanych z bogatą problematyką dotyczącą polityki kryminalnej, m.in.: objaśnione zostaną: pojęcie i przedmiot polityki kryminalnej oraz modele polityki kryminalnej na gruncie paradygmatów kryminologicznych; analizie poddana zostanie dwupłaszczyznowa reakcja na przestępczość (zwalczanie oraz zapobieganie); objaśniona zostanie struktura oraz zakres kompetencyjny organów powołanych do ścigania przestępstw; zaprezentowane zostaną także współczesne tendencje polityki kryminalnej, jak i wybrane, szczegółowe jej problemy (np. przestępca seksualny jako problem polityki kryminalnej). Uczestnicy kursu zapoznają się także z problematyką probacji, w tym wykorzystania środków probacyjnych w praktyce karania.

J. Błachut, A. Gaberle, K. Krajewski, Kryminologia, Gdańsk 2007;

B. Hołyst, Kryminologia, wyd. 10, Warszawa 2009;

J. Czapska, H. Kury (red.), Mit represyjności albo o znaczeniu prewencji kryminalnej, Kraków 2002;

M. Płatek, Systemy penitencjarne państw skandynawskich na tle polityki kryminalnej, karnej i penitencjarnej, Warszawa 2007;

J. Giezek (red.), Przestępstwo – kara – polityka kryminalna. Problemy tworzenia i funkcjonowania prawa. Księga jubileuszowa z okazji 70. Rocznicy urodzin Profesora Tomasza Kaczmarka, Kraków 2006;

V. Konarska Wrzosek, J. Lachowski, J. Wójcikiewicz (red.), Węzłowe problemy prawa karnego, kryminologii i polityki kryminalnej. Księga pamiątkowa ofiarowana Profesorowi Andrzejowi Markowi, Warszawa 2010;

K. Buczkowski, B. Czarnecka-Dzialuk, W. Klaus, A. Kossowska, I. Rzeplińska, P. Wiktorska, D. Woźniakowska-Fajst, D. Wójcik,Społeczno-polityczne konteksty współczesnej przestępczości w Polsce, Warszawa 2013;

T. Przesławski, Służba Więzienna w Polsce. Administracja i podstawy działania, Warszawa 2012;

T. Szymanowski, Przestępczość i polityka karna w Polsce. W świetle faktów i opinii społeczeństwa w okresie transformacji, Warszawa 2012;

T. Szymanowski, Polityka karna i penitencjarna w Polsce w okresie przemian prawa karnego, Warszawa 2004;

J. Utrat-Milecki, Kara. Teoria i kultura penalna. Perspektywa integralnokulturowa, Warszawa 2010;

J. Czapska, W. Krupiarz (red.), Zapobieganie przestępczości w społecznościach lokalnych. Warszawa 1999.

Student:

1. Potrafi zdefiniować, czym jest polityka kryminalna i co obejmuje przedmiot jej zainteresowań;

2. Potrafi opisać modele polityki kryminalnej, w aspekcie zróżnicowanych kryminologicznie uwarunkowań zachowań i zjawisk przestępczych;

3. Potrafi krytycznie analizować środki zwalczania przestępczości w kontekście aktualnego stanu i skali zjawiska;

4. Potrafi zdefiniować cele i sposoby działania podmiotów kontroli społecznej;

5. Potrafi ocenić zasadność stosowania środków o charakterze represyjnym do rozwiązywania problemów społecznych w kontekście zasady „prawo karne jako ultima ratio”;

6. Dostrzega potrzebę racjonalnego wykorzystania środków probacyjnych w praktyce karania;

7. Potrafi dostrzec i ocenić znaczenie zasady humanitaryzmu w kontekście wybranych kierunków i nurtów rozwoju współczesnej polityki karnej.

Ocena ciągła uwzględniająca obecność i aktywność na zajęciach w formie dyskusji (a w przypadku ćwiczeń - także przygotowywane prezentacje)

Egzamin końcowy przeprowadzany w następujących formach:

Egzamin pisemny (3 pytania opisowe, podobnie – w odniesieniu do ćwiczeń) lub egzamin ustny.