Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Klasyka żywa. Teksty i przedstawienia

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 3700-KON120-AL-OG Kod Erasmus / ISCED: 09.2 / (0231) Języki obce
Nazwa przedmiotu: Klasyka żywa. Teksty i przedstawienia
Jednostka: Wydział "Artes Liberales"
Grupy: Przedmioty ogólnouniwersyteckie humanistyczne
Przedmioty ogólnouniwersyteckie na Uniwersytecie Warszawskim
Przedmioty ogólnouniwersyteckie W "AL" UW
Przedmioty ogólnouniwersyteckie wystawiane przez Kolegium Artes Liberales
Punkty ECTS i inne: (brak)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

ogólnouniwersyteckie

Założenia (opisowo):

Ogólna znajomość epok literackich, orientacja we współczesnym życiu kulturalnym (rozpoznawanie najważniejszych postaci świata artystycznego).

Skrócony opis:

Obecnie formuła kursu ewoluuje w kierunku pojęcia „klasyki”, wprowadzając do tematyki kursu takich autorów jak William Szekspir czy Anton Czechow. Wybór konkretnego dramatu do analizy i interpretacji będzie uwzględniał repertuar scen warszawskich (i nie tylko). Co nam dziś mówią teksty formujące polską czy europejską tożsamość od ponad stu lat? W jaką nową formę oblekają święte teksty polszczyzny współcześni reżyserzy? Temu właśnie chcemy się przyjrzeć. Będziemy czytać, oglądać i rozmawiać. Zamierzamy często wspólnie oglądać spektakle w teatrach warszawskich. Kontekstem dla rozmów o teatrze najnowszym będą klasyczne już adaptacje wielkiego repertuaru. Zajęcia prowadzone w dwugłosie przez prof. Marię Kalinowską, znawczynię dramatu i pasjonatkę teatru oraz dra Michała Mizerę, znawcę współczesnego teatru i pasjonata dramatu.

Pełny opis:

Kurs korzysta z doświadczeń prowadzących nabytych w trakcie zajęć poświęconych analizie obecności literatury romantycznej i modernistycznej we współczesnym teatrze, poszerzonych w ubiegłym semestrze o twórczość Stanisława Wyspiańskiego oraz Witkacego. Obecnie formuła kursu ewoluuje w kierunku pojęcia „klasyki”, wprowadzając do tematyki kursu takich autorów jak William Szekspir czy Anton Czechow. Wybór konkretnego dramatu do analizy i interpretacji będzie uwzględniał repertuar scen warszawskich (i nie tylko). Co nam dziś mówią teksty formujące polską czy europejską tożsamość od prawie dwustu lat? W jaką nową formę oblekają święte teksty polszczyzny współcześni reżyserzy? Temu właśnie chcemy się przyjrzeć. Będziemy czytać, oglądać i rozmawiać. Zamierzamy często wspólnie oglądać spektakle w teatrach warszawskich. Kontekstem dla rozmów o teatrze najnowszym będą klasyczne już adaptacje wielkiego repertuaru klasycznego.

Punktem wyjścia do naszych rozważań będzie esej Thomasa S. Eliota Kto to jest klasyk? oraz inne koncepcje definiujące na nowo pojęcie „klasyki”. Ta refleksja terminologiczna oraz metodologiczna będzie nam towarzyszyć w trakcie całego kursu. Zajęcia prowadzone w dwugłosie przez prof. Marię Kalinowską, znawczynię dramatu i pasjonatkę teatru oraz dra Michała Mizerę, znawcę współczesnego teatru i pasjonata dramatu.

Literatura:

Dramaty:

1. A. Czechow, Płatonow, Wujaszek Wania, Trzy siostry

2. P. Demirski, Nie-Boska komedia. Wszystko powiem Bogu (egz. teatralny).

3. A. Fredro, Zemsta (dowolne wydanie)

4. J. W. Goethe, Faust cz. I, tłum. Jacek St. Buras (lub inne tłumaczenie)

5. Z. Krasiński, Nie-Boska komedia (dowolne wydanie)

6. A. Mickiewicz, Dziady, w: tenże, Dzieła. Wydanie Rocznicowe, t. 3. Dramaty, oprac. Zofia Stefanowska, Warszawa 1999.

7. F. Schiller, Zbójcy (różne edycje)

8. J. Słowacki, Fantazy

9. J. Słowacki, Lilla Weneda

10. J. Słowacki, Samuel Zborowski

(dramaty Juliusza Słowackiego polecamy w edycji Dzieła wszystkie w opracowaniu Juliusza Kleinera lub w serii Biblioteki Narodowej)

11. W. Szekspir, Burza, Hamlet, Makbet, Otello, Król Lear

12. S. I. Witkiewicz, Matka

13. S. Wyspiański, Akropolis

14. S. Wyspiański, Wesele

15. S. Wyspiański, Wyzwolenie

16. S. Wyspiański, Klątwa

Opracowania:

1. Z. Raszewski, Słowacki i Mickiewicz wobec teatru romantycznego, „Pamiętnik Literacki” 1959, z. 1-3.

2. M. Janion, Niesamowita Słowiańszczyzna: fantazmaty literatury, Kraków 2006

3. L. Kolankiewicz, Dziady. Teatr święta zmarłych, Gdańsk 1999

4. D. Kosiński, Polski teatr przemiany, Wrocław 2007

5. R. Przybylski, Słowo i milczenie bohatera Polaków: studium o Dziadach, Warszawa 1993.

6. W. Szturc, „Dziadów” Adama Mickiewicza część trzecia – misterium wskrzeszenia nadziei, „Przegląd Humanistyczny” 1986, nr 3-4.

7. A. Ziołowicz, „Misteria polskie”. Z problemów misteryjności w dramacie romantycznym i młodopolskim, Kraków 1996.

8. A. Kowalczykowa, Dramat i teatr romantyczny, Warszawa 1997.

9. Dziady Adama Mickiewicza: poemat – adaptacje –tradycje, pod red. B. Doparta, Kraków 1999.

10. J. Timoszewicz, Dziady w inscenizacji Leona Schillera. Partytura i jej wykonanie, Warszawa 1970.

11. J. Walaszek, Konrad Swinarski i jego krakowskie inscenizacje, Warszawa 1991.

12. Dziady od Wyspiańskiego do Grzegorzewskiego, pod red. T. Kornasia i G. Niziołka, Kraków 1999.

13. D. Kuźnicka, Obszary zwątpień i nadziei: inscenizacje Jerzego Grzegorzewskiego 1966-2005, Warszawa 2006.

14. Z. Majchrowski, Cela Konrada. Powracając do Mickiewicza, Gdańsk 1998.

15. P. Pavis, Współczesna inscenizacja. Źródła, tendencje, perspektywy, Warszawa 2001.

16. E. Miodońska-Brookes, Wawel-Akropolis, Kraków 1980

17. E. Miodońska-Brookes, „Mam ten dar bowiem – patrzę się inaczej”, Kraków 1997

18. M. Prussak, „Po ogniu szum wiatru cichego" : Wyspiański i mesjanizm, Warszawa 1993

19. M. Prussak, Wyspiański w labiryncie teatru, Warszawa 2005

20. G. Sinko, Opis przedstawienia teatralnego. Problem semiotyczny, Wrocław 1982.

21. I. Sławińska, Odczytywanie dramatu, Warszawa 1988.

22. J. Tischner, Filozofia dramatu (wiele wydań).

23. A. Ubersfeld, Czytanie teatru I, przeł. J. Żurowska, Warszawa 2002

oraz wybrane recenzje i eseje na temat poszczególnych spektakli.

Efekty uczenia się:

Po ukończeniu zajęć student:

K_W15 ma podstawową wiedzę na temat współczesnego życia kulturalnego w Polsce i Europie;

K_U01 potrafi selekcjonować oraz interpretować informacje pochodzące z różnych źródeł tekstowych, ikonograficznych, elektronicznych;

K_U02 potrafi dokonywać analizy tekstów artystycznych, filozoficznych i socjologicznych za pomocą odpowiednich narzędzi badawczych oraz prezentować wyniki swych prac

K_U06 potrafi zastosować uzyskaną wiedzę teoretyczną w działaniach kulturowych o charakterze społecznym;

K_K09 czynnie uczestniczy w życiu kulturalnym i społecznym, wyzyskując wszelkie formy medialne, artystyczne i naukowe.

Metody i kryteria oceniania:

- Aktywność na zajęciach.

- Każdy semestr kończy się ustnym kolokwium zaliczeniowym, podczas którego student formułuje ustną wypowiedź na temat wybranego przez siebie przedstawienia i podejmuje rozmowę z prowadzącymi na temat tego tekstu i spektaklu.

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.