Taktyki przesłuchania

obowiązkowe

Zajęcia mają na celu przestawienie podstaw prawnych, kryminalistycznych i psychologicznych prowadzenia przesłuchania i wykorzystania informacji uzyskanych w jego trakcie w ramach postępowania karnego.

W tracie zajęć naciska położony zostanie przede wszystkim na taktykę przesłuchania oraz ocenę wiarygodności informacji uzyskanych w jego trakcie. Dodatkowo poruszone zostaną zagadnienia związane z wykorzystaniem badań poligraficznych/wariograficznych w ramach postepowania karnego.

Kurs będzie poświęcony jednej z najważniejszych czynności procesowo-kryminalistycznych, jaką jest przesłuchanie. Zajęcia będą miały formę wykładowo - warsztatową.

W czasie wykładów studenci zostaną zapoznani z:

- unormowaniami prawnymi dotyczącymi przesłuchania,

- technikami przesłuchania świadka/podejrzanego,

- psychologicznymi aspektami przesłuchania,

- metodami oceny wiarygodności świadka/podejrzanego (oskarżonego),

- unormowaniami prawnymi dotyczącymi badań poligraficznych/wariograficznych w postępowaniu karnym

- podstawą teoretyczną badań poligraficznych/wariograficznych

Podczas warsztatów studenci będą podzieleni na zespoły i będą mieli okazję wcielić się w rolę przesłuchujących i przesłuchiwanych i w czasie ćwiczeń wykorzystać wiedzę nabytą w czasie wykładów.

Gadomska-Radel, A. (2015). Przesłuchanie dziecka jako ofiary i świadka przestępstwa w procesie karnym. Wolters Kluwer.

Gruza, E. (2003). Ocena wiarygodności zeznań świadków w procesie karnym. Problematyka kryminalistyczna. Kraków: Kantor Wydawniczy Zakamycze.

Hanausek, T. (2005). Kryminalistyka. Zarys wykładu, Kraków.

Konieczny, J. (2009). Badania poligraficzne. Podręcznik dla zawodowców. Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne.

Memon A, Vrij A., Bull R. (2003) Prawo i psychologia .GWP

Vrij, A. (2009). Wykrywanie kłamstw i oszukiwania. Psychologia kłamania i

konsekwencje dla praktyki zawodowej. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagielońskiego.

Wojciechowski, B. W. (2016). Analiza i ocena zeznań świadków. Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553)

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555)

Student wie, jak przeprowadzić przesłuchanie świadka, biegłego i podejrzanego. Umie interpretować zeznania i wyjaśnienia, potrafi zaprojektować i przeprowadzić badania przy użyciu poligrafu, z poszanowaniem godności ludzkiej.

K_W15: Student rozumie kontekst stosowania i respektowania nauk prawnych w perspektywie korzystania z metodologii kryminalistycznej;

K_W16: Student zna metodologię nauk prawnych i potrafi odnieść ją do stosowania w kryminalistyce;

K_W17: Student zna znaczenie dowodu jako podmiotu badań psychologicznych w kontekście kryminalistyki ;

K_W19: Student zna skutki zastosowania badań fizycznych oraz jej ogranicznienia, jakie mogą mieć wpływ na kształtowanie się kryminalistyki jako nauki;

K_W20: Student zna podstawowe relacje między zasadami fizyki a kryminalistyką w aspekcie praktycznym i naukowym;

K_W22: Student Zna uwarunkowania i ograniczenia nauk biologicznych w perspektywie wnioskowania w kryminalistyce;

K_U03: Student potrafi wykorzystać posiadaną wiedzę do kreatywnego rozwiązywania problemów zarówno teoretycznych jak i praktycznych;

K_U04: Student potrafi wykorzystać posiadaną wiedzę z obszaru nauk kryminalistycznych do rozwiązywania i interpretowania złożonych zadań i zagadnień kryminalistycznych dotyczących strategii i taktyk efektywnego postępowania;

K_K03: Student odpowiedzialnie wykorzystywać zdobytą wiedzę z zakresu kryminalistyki, do ochrony społeczeństwa przed zagrożeniami, rozpoznając zagrożenia dla państwa prawa i wykonując czynności wykrywające i zwalczające przestępczość, a także zapobiegając im;

K_K04: Student wypełniać zobowiązania społeczne poprzez działanie w środowisku lokalnym na rzecz wykrywania i zapobiegania przestępczości;

K_K06: Student potrafi rzetelnie prowadzić badania kryminalistyczne, dzięki czemu wykonuje pracę na rzecz ofiar i ich rodzin. Zna zasady etyczne nauk sądowych. Jest gotów uczciwie pełnić funkcje zawodowe.

Obecność i aktywne uczestnictwo w zajęciach wykładowych oraz ćwiczeniach.

Kolokwium na zakończenie zajęć.