Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Geomorfologia

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 1900-1-GM Kod Erasmus / ISCED: 07.1 / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Geomorfologia
Jednostka: Wydział Geografii i Studiów Regionalnych
Grupy: Przedmioty obowiązkowe, dzienne studia I stopnia (kierunek Geografia)
Przedmioty obowiązkowe, dzienne studia I stopnia (kierunek Geografia) - sem. 2
Punkty ECTS i inne: 4.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Kierunek podstawowy MISMaP:

geografia

Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Tryb prowadzenia:

w sali

Skrócony opis:

Ocena KOŃCOWA z przedmiotu jest brana pod uwagę przy wyborze specjalności GEOGRAFIA FIZYCZNA STOSOWANA

Na wykładzie przedstawiona jest charakterystyka podstawowych procesów egzogenicznych (wietrzenie, procesy krasowe, denudacyjne, fluwialne, glacjalne, peryglacjalne, eoliczne, litoralne) oraz efekty rzeźbotwórcze.

Pełny opis:

Celem przedmiotu jest przrekazanie wiedzy dotyczącej genezy rzeźby; procesów, które doprowadziły do jej powstania oraz stosowanych metod badawczych.

Wykład rozpoczyna się od zagadnień wprowadzających, mówiących o miejscu geomorfologii wśród nauk przyrodniczych, historii badań nad rzeźbą terenu oraz o współczesnych kierunkach i metodach badań geomorfologicznych. Następnie scharakteryzowane są podstawowe czynniki warunkujące rozwój rzeźby - w tym wpływ litologii na rzeźbę. Kolejne zagadnienie prezentowane w ramach wykładu - to skutki rzeźbotwórcze wybranych procesów endogenicznych. Zjawiska krasowe są omawiane jako procesy uwarunkowane litologiczno - strukturalnie i klimatycznie

Po tym wprowadzeniu rozpoczyna się charakterystyka wybranych procesów egzogenicznych i powstałych w efekcie ich dzialania form. Procesy omawiane są w schemacie: działalność erozyjna, transportująca i akumulacyjna z uwzględnieniem zmieniajacych się warunków klimatycznych. Pierwszym omawianym procesem jest wietrzenie. Wprowadza się też pojęcie stoku, jako powierzchni działania procesów denudacyjnuch. Dalsza charakteystyka obejmuje grawitacyjne ruchy masowe oraz spływ powierzchniowy i jego skutki.

Kolejne omawiane zagadnienia to procesy i formy fluwialne. Prezentowane są między innymi typy dolin rzecznych, przełomy oraz etapy ksztaltowania się rzeźby fluwialno - denudacyjnej.

Następnie przechodzi się do procesów i form glacjalnych. Omawianie rozpoczyna charakterystayka lodowców i lądolodów ( w ujęciu typologicznym), następnie omówione są podstawowe procesy glacjalne kształtujące rzeźbę wysokogórską. Dużo miejsca poświęca się charakterystyce podstawowych procesów glacjalnych i fluwioglacjalnych ksztaltujących rzeżbę Polski w okresie zlodowaceń plejstoceńskich. Kolejne zagadnienie to procesy, struktury i formy peryglacjalne. W ramach tego problemu wprowadza się też pojęcie strefy peryglacjalnej.

Działalność rzeźbotwórcza wiatru pokazana jest poprzez procesy i formy eoliczne (rodzaje wydm, pustynie, powierzchnie lessowe). Następnie charakteryzowana jest rzeźba wybrzeży. Zaczyna się próbą zdefiniowania pojęcia strefy brzegowej, a następnie poprzez omówienie zasiegu i znaczenia falowanie oraz działania prądów przybrzeżnych. dochodzimy do charakterystyki podstawowych form abrazyjnych i akumaulacyjnych, a także do klasyfikacji wybrzeży.

Wykłady kończą się charakterystyką podstawowych typów morfoklimatycznych rzeźby.

Uzupełnienie, poszerzenie i utrwalenie wiedzy zdobytej na wykładzie odbywa się na ćwiczeniach.

Ćwiczenia poświęcone są rozpoznaniu głównych form rzeźby oraz określeniu cech metrycznych wybranych form w oparciu o mapy topograficzne. W ramach zajęć realizowane są zagadnienia z zakresu m.in. rzeźby: glacjalnej, fluwialnej, eolicznej, strukturalnej, krasowej, antropogenicznej. Wyniki analizy form wzbogacone o wiedzę zdobytą na wykładzie i podczas studiowania poleconych podręczników pozwalają studentom na określanie typów procesów morfogenetycznych kształtujących dany obszar.

Do każdego ćwiczenia, zależnie od tematu, student otrzymuje zestaw niezbędnych materiałów składających się z map topograficznych, map i przekrojów geologicznych, fotografii, zdjęć lotniczych. Każde ćwiczenie składa się z dwóch części: graficznej i opisowo-interpretacyjnej.

Nakład pracy studenta:

Wykład = 30 godzin

Samodzielne przygotowanie się do wykładu

(literatura) 0.5 godz. tygodniowo = 7.5 godziny

Ćwiczenia = 30 godzin

Samodzielne przygotowanie się do ćwiczeń

1 godzina tygodniowo = 15 godzin

Przygotowanie się do zaliczenia ćwiczeń i egzaminu = 30 godzin

Razem = 112.5 godziny

Literatura:

1. Galon R., 1979, Formy powierzchni Ziemi. Zarys geomorfologii, WSiP, Warszawa.

2. Migoń P., 2006, Geomorfologia, PWN, Warszawa.

3. Mycielska-Dowgiałło E., Korotaj-Kokoszczyńska M., Smolska E., Rutkowski J.,2001, Geomorfologia dynamiczna i stosowana, UW, Warszawa.

4. Summerfield M.A.,1993, Global geomorphology, New York.Bogacki 5. M, Musiał A, 1979, Ćwiczenia z geomorfologii ogólnej. Wyd. WGiSR UW, Warszawa.

5. Klimaszewski M., 1981 lub 1994, Geomorfologia, PWN, Warszawa.

6. Lindner L., 1992, Czwartorzęd, osady, metody badań, stratygrafia, PAE, Warszawa.

Efekty uczenia się:

Po ukończeniu przedmiotu student:

Wiedza

1.Zna podstawowe teorie oraz problematykę badawczą współczesnej geomorfologii.

2.Zna podstawowe procesy kształtujące rzeźbę.

3.Zna znaczenie procesów rzeźbotwórczych we współczesnym świecie.

Umiejętności

4.Umie wyjaśnić przyczyny, przebieg i skutki podstawowych procesów rzeźbotwórczych.

5.Umie pokazać zależności pomiędzy rozwojem procesów a warunkami środowiska.

6.Umie wykazać związki pomiędzy procesami rzeźbotwórczymi a działalnością człowieka.

Postawy

7.Rozumie na czym polega praca badawcza w terenie, odpowiedzialność za zebrany i zinterpretowany materiał.

8.Rozumie odpowiedzialność za podejmowaną działalność zmierzającą do dostosowania rzeźby do potrzeb człowieka.

Metody i kryteria oceniania:

Ocena KOŃCOWA z przedmiotu jest brana pod uwagę przy wyborze specjalności GEOGRAFIA FIZYCZNA STOSOWANA

Egzamin końcowy pisemny.

Aby przystąpić do egzaminu trzeba mieć zaliczone ćwiczenia.

Ocena ćwiczeń: śródsemestralne pisemne testy kontrolne, końcowe zaliczenie pisemne, cotygodniowe prace zaliczeniowe, kontrola obecności.

Praktyki zawodowe:

Brak.

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2019/20" (zakończony)

Okres: 2020-02-17 - 2020-08-02
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 30 godzin więcej informacji
Wykład, 30 godzin, 130 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Ewa Smolska
Prowadzący grup: Dorota Giriat, Maria Korotaj-Kokoszczyńska, Ewa Smolska, Irena Tsermegas
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Ćwiczenia - Zaliczenie na ocenę
Wykład - Egzamin
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.