Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Prawo i postępowanie w sprawach o wykroczenia

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 2200-1CWPK26 Kod Erasmus / ISCED: 10.4 / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Prawo i postępowanie w sprawach o wykroczenia
Jednostka: Wydział Prawa i Administracji
Grupy: Wykłady specjalizacyjne i konwersatoria dla III roku studiów prawniczych
Wykłady specjalizacyjne i konwersatoria dla IV roku studiów prawniczych
Wykłady specjalizacyjne i konwersatoria dla V roku studiów prawniczych
Punkty ECTS i inne: (brak)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

nieobowiązkowe

Wymagania (lista przedmiotów):

Prawo karne 2200-1A073

Założenia (lista przedmiotów):

Postępowanie karne 2200-1B115

Założenia (opisowo):

Niezbędna - utrwalona wiedza z zakresu prawa karnego zdobyta na drugim roku studiów; Użyteczna – wiedza z zakresu postępowania karnego

Tryb prowadzenia:

w sali

Skrócony opis:

Prawo wykroczeń stanowi wyspecjalizowany dział prawa karnego sensu largo. Materialne prawo wykroczeń normuje definicje wykroczeń, kary, środki karne i środki oddziaływania wychowawczego stosowane za wykroczenia oraz zasady odpowiedzialności za wykroczenia. Postępowanie w sprawach o wykroczenia określa reguły postępowania organów państwowych w sprawach o wykroczenia, rodzaje postępowań w sprawach o wykroczenia, strony postępowań (ich prawa i obowiązki), postępowania szczególne, postępowania odwoławcze. Wykonawcze prawo wykroczeń określa reguły egzekucji kar i środków karnych orzekanych za wykroczenia.

Prawo wykroczeń wykazuje liczne podobieństwa, a także pewne odrębności w stosunku do prawa przestępstw. Najwięcej odrębności występuje w obrębie materialnego prawa wykroczeń i postępowania w sprawach o wykroczenia. Reguły egzekucji kar i środków karnych orzekanych za wykroczenia określono w Kodeksie Karnym wykonawczym, są one zasadniczo zbieżne ze stosowanymi wobec przestępstw.

Pełny opis:

Program wykładu obejmuje syntetyczną prezentację prawa i postępowania w sprawach o wykroczenia. W ramach wykładu najbardziej szczegółowo omówione zostaną przepisy części ogólnej Kodeksu wykroczeń, w tym: zasady odpowiedzialności za wykroczenia, podstawowe instytucje prawa wykroczeń, kary i środki karne oraz zasady ich wymierzania. Wykład obejmie także charakterystykę części szczególnej kodeksu wykroczeń, w tym analizę wybranych typów najczęściej popełnianych wykroczeń. Prezentację podstaw szeroko rozumianego prawa wykroczeń zakończy analiza zasad i instytucji postępowania w sprawach o wykroczenia.

Systematyka wykładu jest zgodna ze strukturą Kodeksu wykroczeń oraz Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia. Podstawowym założeniem wykładu jest wskazanie słuchaczom specyfiki prawa wykroczeń, omówienie regulacji odmiennych w stosunku do prawa karnego i ich funkcjonalizacja oraz racjonalizacja.

Pierwsze wykłady są poświęcone pojęciu i istocie prawa wykroczeń, źródłom prawa wykroczeń (ze szczególnym akcentem na pozakodeksowe prawo wykroczeń) oraz wzajemnym relacjom pomiędzy prawem karnym wykroczeń a prawem karnym powszechnym.

Trzon wykładu stanowi bardzo szczegółowa, sfunkcjonalizowana prezentacja instytucji i uregulowań swoistych dla materialnego i procesowego prawa wykroczeń, nie występujących w ogóle w prawie karnym powszechnym. Do takich instytucji i uregulowań należą przede wszystkim: ekwiwalencja form winy; eliminacyjny i idealny zbieg czynów karalnych, środki oddziaływania wychowawczego oraz czynności wyjaśniające, postępowanie mandatowe.

W ramach wykładu szczególna uwaga zostanie poświęcona czynom zabronionym przepołowionym, tj. czynom zabronionym zdefiniowanym co do zasady analogicznie w prawie wykroczeń i w prawie przestępstw, zawierającym w swoich znamionach tzw. kryterium przepoławiające (należą do nich m.in. kradzież, przywłaszczenie).

Instytucje występujące zarówno w prawie wykroczeń, jak i w prawie karnym, ale uregulowane w znacząco odmienny sposób, zostaną zaprezentowane w ujęciu porównawczym, ze szczególnym akcentem na różnice i ich uzasadnienie. Do takich instytucji i regulacji należą przede wszystkim: środki karne, warunkowe zawieszenie wykonania kary aresztu, oskarżyciel publiczny i oskarżyciel posiłkowy w sprawach o wykroczenia.

Instytucje w pełni „bliźniacze” zostaną jedynie zasygnalizowane.

Literatura:

LITERATURA PODSTAWOWA:

M. Błaszczyk, W.J. Jankowski, M. Zbrojewska, Prawo i postępowanie w sprawach o wykroczenia. Skrypt, Warszawa 2013

M. Błaszczyk, A. Zientara, Prawo wykroczeń. Diagramy, Warszawa 2015

A. Zientara, Prawo wykroczeń. Minirepetytorium, Warszawa 2014

M. Iwański, J. Konieczny, A. Kościuk, A. Krysta, U. Łabuz, Sz. Rogulski, Prawo wykroczeń. Repetytorium, Warszawa 2008

T. Grzegorczyk, W. Jankowski, M. Zbrojewska, Kodeks wykroczeń. Komentarz, Warszawa 2013

T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia, Komentarz, Warszawa 2012

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:

A. Marek, Prawo wykroczeń (materialne i procesowe), Warszawa 2012

M. Bojarski, W. Radecki, Kodeks wykroczeń. Komentarz, Warszawa 2010

T. Bojarski (red.), Kodeks wykroczeń. Komentarz, Warszawa 2015

P. Daniluk (red.) Kodeks wykroczeń. Komentarz, Warszawa 2016

K. Dąbkiewicz, Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia, Komentarz, Warszawa 2017

A. Sakowicz (red.), Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia, Komentarz, Warszawa 2017

W. Kotowski, B. Kurzępa, Wykroczenia pozakodeksowe. Komentarz, Warszawa 2006

Efekty uczenia się:

Po ukończeniu przedmiotu student:

WIEDZA:

1) zna źródła prawa wykroczeń; zna i rozumie powiązania prawa wykroczeń i postępowania w sprawach o wykroczenia z prawem karnym i postępowaniem karnym

2) prawidłowo definiuje wszystkie podstawowe instytucje prawa wykroczeń

UMIEJĘTNOŚCI:

1) prawidłowo stosuje i umie sfunkcjonalizować instytucje prawa wykroczeń

2) argumentuje posługując się prawidłowo prawniczą terminologią

POSTAWY:

1) rozumie i ocenia zasadność istnienia określonych instytucji prawa wykroczeń

2) jest otwarty na alternatywne interpretacje przepisów

Metody i kryteria oceniania:

Kontrola obecności (możliwe 2 nieobecności: obecności warunkują dopuszczenie do egzaminu) oraz obowiązkowy egzamin pisemny (opcyjnie ustny)

Egzamin pisemny – test jednokrotnego wyboru; 30 pytań (każde - 1 pkt.); do opracowania w ciągu 30 min.; zalicza 16 pkt. (50% + 1 pkt.)

Opcyjnie (przede wszystkim dla słuchaczy V roku studiów) – egzamin ustny (po 3 pytania z zakresu materialnego i procesowego prawa wykroczeń)

Obowiązuje wyłącznie materiał zaprezentowany na wykładzie; słuchacze otrzymają komplet materiałów do wykładu opracowanych przez prowadzącą

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.