Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Nuda

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 2500-PL-PS-FO4-09 Kod Erasmus / ISCED: 14.4 / (0313) Psychologia
Nazwa przedmiotu: Nuda
Jednostka: Wydział Psychologii
Grupy: Fakultety ogólnoakademickie
Psychologia Osobowości, emocji i motywacji oraz różnic indywidualnych
Punkty ECTS i inne: (brak)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Kierunek podstawowy MISMaP:

psychologia

Rodzaj przedmiotu:

fakultatywne

Założenia (opisowo):

Trzeba umieć czytać po angielsku czasem, jakkolwiek nie w skali wyczynowej, bo chociaż prawie cała literatura jest po angielsku, to jest jej mało.


kryterium selekcji: losowe

Tryb prowadzenia:

w sali

Skrócony opis:

Nuda jest treścią życia wielu ludzi, niekiedy dominującą. Nie jest więc warta lekceważenia jako banalny problem osób niedojrzałych z powodu wieku lub niedojrzałych pomimo jego upływu. Może, choć nie musi, łączyć się z poważnymi emocjonalnymi, tożsamościowymi, poznawczymi, szkolno-wychowawczymi, rodzinnymi, zawodowymi, klinicznymi itd. (A może też łączy się z twórczością? Może w ogóle miewa czasem jakieś dobre strony?) Zajęcia poświęcone są w miarę kompleksowemu, aczkolwiek wstępnemu, omówieniu fenomenu nudy tak w sensie pojęciowym, teoretycznym, jak i w sensie jej funkcjonalnego znaczenia, uwarunkowań indywidualnych i środowiskowych oraz metod pomiaru.

Pełny opis:

1. Nuda i zjawiska pokrewne (melancholia, acedia, alienacja, osobowość chwiejna emocjonalnie typu borderline itd.).

2. Nuda a funkcjonowanie życiowe (zdrowotne, emocjonalne, szkolne, zawodowe itd.).

3. Starsze koncepcje nudy (Daviesa; McDowalla i Wellsa; Fenichela; Greensona): monotonia, zakłócenia przepływu krwi, zahamowanie popędu życia.

4. Nuda w ujęciu neobehawioryzmu. Kontrowersja dotycząca pobudzenia (Berlyne vs Hebb).

5. Nowsze koncepcje nudy (Zuckermana; Farmera i Sundberga): indywidualne skłonności do nudzenia się.

6. Współczesne definicje, teorie i typologie nudy, jak też badania (Goetza, Frenzel i współpracowników oraz Eastwooda, Fahlman i współpracowników).

7. Problematyka kwestionariuszowego pomiaru nudy.

8. Zaliczenie.

Literatura:

Bigelow, P. (1983). The ontology of boredom: a philosophical essay. Man and World, 16, 3, 251‒265.

Bench, S. W. i Lench, H. C. (2013). On the function of boredom. Behavioral Sciences, 3, 459‒472.

Bunge, J. (2007). Acedia ‒ duchowa depresja. Nauka duchowa Ewagriusza z Pontu o acedii. Kraków: „Tyniec” Wydawnictwo Benedyktynów.

Chruszczewski, M. H. (2015). Psychologiczne koncepcje nudy. Ruch Pedagogiczny, 76, 2, 15-31.

Eastwood, J. D., Frischen, A., Fenske, M. J. i Smilek, D. (2012). The unengaged mind: defining boredom in terms of attention. Perspectives on Psychological Science, 7, 482‒495.

Fahlman, S. A. (2008). Development and validation of the Multidimensional State Boredom Scale. Niepublikowana rozprawa doktorska, Faculty of Graduate Studies, York University, York (Kanada).

Farmer, R. i Sundberg, N. D. (1986). Boredom proneness ‒ the development and correlates of a new scale. Journal of Personality Assessment, 50, 1, 4‒17.

Leong, F. T. i Schneller, G. R. (1993). Boredom proneness: temperamental and cognitive components. Personality and Individual Differences, 14, 1, 233‒239.

Mann, S. i Cadman, R. (2014). Does being bored make us more creative? Creativity Research Journal, 26, 2, 165‒173.

Smith, R. P. (1981). Boredom: a review. Human Factors: The Journal of the Human Factors and Ergonomics Society, 23, 3, 329‒340.

Vodanovich, S. J. (2003). Psychometric measures of boredom: a review of literature. The Journal of Psychology, 137, 6, 569‒595.

Efekty uczenia się:

Znajomość teorii dotyczących zjawiska nudy. Rozumienie wpływu nudy na funkcjonowanie życiowe w różnych sferach. Wiedza na temat metod pomiaru nudy i jej składowych.

Metody i kryteria oceniania:

sprawdzian na ostatnim spotkaniu

Praktyki zawodowe:

nie dotyczy.

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.