Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Więź emocjonalna

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 2500-PL-PS-SP302-06 Kod Erasmus / ISCED: 14.4 / (0313) Psychologia
Nazwa przedmiotu: Więź emocjonalna
Jednostka: Wydział Psychologii
Grupy: Psychologia kliniczna dziecka i rodziny
Punkty ECTS i inne: 3.00
Język prowadzenia: polski
Kierunek podstawowy MISMaP:

psychologia

Rodzaj przedmiotu:

fakultatywne
obowiązkowe

Założenia (opisowo):

Zapoznanie się z podejściem interpersonalnym w psychologii klinicznej dziecka.

Skrócony opis:

Kurs poświęcony jest omówieniu zagadnień związanych z teorią więzi. Teoria ta dotyczy wczesnodziecięcej relacji dziecko-opiekun i znaczenia tej relacji dla dalszego rozwoju. Odnosi się zarówno do aspektów rozwojowych, jak i klinicznych. Obecnie teoria przywiązania jest jedną z głównych koncepcji wyznaczających rozwój psychologii klinicznej dziecka. Jej znajomość jest niezbędna dla wszystkich psychologów dziecięcych. Zajęcia będą łączone z zadaniami praktycznymi, które mają na celu pomóc w krytycznym odniesieniu się do prezentowanej wiedzy.

Efekty uczenia się:

Znajomość teorii przywiązania oraz jej zastosowania w praktyce.

Znajomość nowych nurtów badawczych i terapeutycznych wywodzących się z teorii przywiązania.

Znajomość narzędzi badawczych służących do badania więzi.

Opanowanie umiejętności sporządzania protokołów z obserwacji.

Umiejętność interpretowania interakcji rodzic-dziecko z perspektywy teorii przywiązania.

Umiejętność krytycznej analizy literatury przedmiotu.

Nauka zadawania pytań badawczych.

Nauka prowadzenia dyskusji w oparciu o rzetelna wiedzę badawczą.

Metody i kryteria oceniania:

Kolokwium

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2020/21" (w trakcie)

Okres: 2020-10-01 - 2021-01-31
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Seminarium, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: (brak danych)
Prowadzący grup: Diana Senator
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Seminarium - Zaliczenie na ocenę
Pełny opis:

Kurs poświęcony jest omówieniu zagadnień związanych z teorią przywiązania. Teoria ta dotyczy wczesnodziecięcej relacji dziecko-opiekun i znaczenia tej relacji dla dalszego rozwoju. Odnosi się zarówno do aspektów rozwojowych jak i klinicznych. Obecnie teoria przywiązania jest jedną z głównych koncepcji wyznaczających rozwój psychologii klinicznej dziecka. Jej znajomość jest niezbędna dla wszystkich psychologów dziecięcych i psychoterapeutów.

Literatura:

"Beeney, J. E., Wright, A. G. C., Stepp, S. D., Hallquist, M. N., Lazarus, S. A., Beeney, J. R. S., … Pilkonis, P. A. (2017). Disorganized attachment and personality functioning in adults: A latent class analysis. Personality Disorders: Theory, Research, and Treatment, 8(3), 206–216.

Bowlby, J. (2007). Przywiązanie. Warszawa: PWN. Rozdział 18 Wzorce przywiązania oraz ich uwarunkowania, str. 365-383.

C., F. P., Moessner, M., & A., M. P. S. (2017). Beyond The Dyad: The Relationship Between Preschoolers’ Attachment Representations And Family Triadic Interactions: Preschoolers’ Attachment and Triadic Interactions. Infant Mental Health Journal, 38(2), 198–209.

Feldman, R. (2017). The Neurobiology of Human Attachments. Trends in Cognitive Sciences, 21(2), 80–99.

Fonagy, P. (2003). Fonagy and Target’s model of mentalization. (str. 270-283). W. P. Fonagy i M. Target. Psychoanalytic Theories – Perspectives from Developmental Psychopathology.

Garcia Quiroga, M., & Hamilton-Giachritsis, C. (2016). Attachment Styles in Children Living in Alternative Care: A Systematic Review of the Literature. Child & Youth Care Forum, 45(4), 625–653.

Hall, R. A. S., De Waard, I. E. M., Tooten, A., Hoffenkamp, H. N., Vingerhoets, A. J. J. M., & van Bakel, H. J. A. (2014). From the father’s point of view: How father’s representations of the infant impact on father–infant interaction and infant development. Early Human Development, 90(12), 877–883.

Holmes, J. (2001). The search for Secure Base. Attachment Theory and Psychotherapy. (Appendix str. 144-167).

ICD-10/11, DC:0-5

Kilner, J. M., & Lemon, R. N. (2013). What We Know Currently about Mirror Neurons. Current Biology, 23(23), R1057–R1062.

Lieberman, A., Wieder, S., Fenichel, E. (2013). DC:0-3R. Opisy kliniczne dzieci oraz ich rodzin. Warszawa:Oficyna wydawnicza FUNDAMENT. (Rozdz.:150 Zaburzenie związane z deprywacją/ maltertowaniem., 210 Przedłużająca się reakcja żałoby/smutku –Turner i Joey)

Mikulincer, . &, Shaver, P.R. (2019). Attachment orientations and emotion regulation. Current Opinion in Psychology 25:6-10.

Oppenheim, D., Koren-Karie, N., (2002). Mother’s insightfulness regarding their childrens internal world.s: the capacity underlying securechild-mother relationship. Infant Mental Health Journal, 6, str. 593-605.

Senator, D. (2004). Więź w triadzie matka-ojciec-dziecko jako matryca rozwoju psychicznego dziecka. Psychologia Rozwojowa – Rodzina jako środowisko rozwoju dzieci i rodziców, tom 9, nr 2, str. 11-16.

Senator, D. (2005). Neurofizjologiczne mechanizmy wczesnodziecięcej traumy relacyjnej, 2, s. 51-66.

Senator, D. (2005). Wczesnodziecięca trauma relacyjna. Nowiny Psychologiczne, 1, s 5-24.

Senator, D. (2012). Teoria więzi Johna Bowlby’ego. W: B. Tryjarska. „Bliskość w rodzinie. Więzi w dzieciństwie a zaburzenia w dorosłości”, rozdz. 1, 17- 40, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

Senator, D. (2012). Więź z rodzicami a ryzyko zaburzeń rozwoju emocjonalnego dzieci i młodzieży. W: B. Tryjarska „Bliskość w rodzinie. Więzi w dzieciństwie a zaburzenia w dorosłości”, rozdz.2, 43-62, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

Sroufe, L. A. (2005). Attachment and Development: A Prospective, Longitudinal Study from Birth to Adulthood. Attachment & Human Development 7, 4: 349–67.

Tomasello, M., Carpenter, M., Call, J., Behne, T., & Moll, H. (2005). Understanding and sharing intentions: The origins of cultural cognition. Behavioral and Brain Sciences, 28, 675 - 691.

Verhage, M. L., Carlo Schuengel, C., Madigan, S., Fearon R.M. P., Oosterman, M., Cassibba R., Bakermans-Kranenburg, M.J i van IJzendoorn, M.H. (2016). Narrowing the Transmission Gap: A Synthesis of Three Decades of Research on Intergenerational Transmission of Attachment. Psychological Bulletin 142, 4: 337–66.

Zalewska, M. (2002). Narcyz i Liriope – czyli dramat macierzyństwa. W: K. Schier i M. Zalewska, M., Krewni i znajomi Edypa. Kliniczne studia dzieci i ich rodziców. (s. 54 - 65). Warszawa: SCHOLAR

"

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.