Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Metody diagnozy dzieci – techniki swobodne

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 2500-PL-PS-SP302-07 Kod Erasmus / ISCED: 14.4 / (0313) Psychologia
Nazwa przedmiotu: Metody diagnozy dzieci – techniki swobodne
Jednostka: Wydział Psychologii
Grupy: Psychologia kliniczna dziecka i rodziny
Punkty ECTS i inne: 4.00
Język prowadzenia: polski
Kierunek podstawowy MISMaP:

psychologia

Założenia (opisowo):

Zajęcia są obligatoryjne dla Studentów Specjalizacji- Psychologia Kliniczna Dziecka.

Tryb prowadzenia:

w sali

Skrócony opis:

Celem zajęć jest przedstawienie metod swobodnych w pracy z dzieckiem i rodzicami oraz sposobów ich zastosowania. Analiza będzie dotyczyć źródeł informacji diagnostycznych o dziecku i jego rodzinie oraz form ich interpretacji. W toku zajęć przewiduje się studiowanie literatury oraz analizę materiału klinicznego. Ramy teoretyczne dla przestawianych zagadnień stanowią nurty akcentujące znaczenie relacji dla prawidłowego rozwoju dziecka.

Pełny opis:

1. Przedstawienie problematyki zajęć. Organizacja zajęć.

2. Specyfika diagnozy psychologicznej dziecka. Dziecko jako pacjent. Rodzice jako osoby poszukujące pomocy z uwagi na trudności dziecka oraz własne problemy w relacji z dzieckiem.

3. Wywiad jako metoda diagnozy dziecka, rodziców lub/i relacji w rodzinie. Korzyści i ograniczenia. Wywiad strukturalizowany.

4. Wywiad – analiza materiału klinicznego. Podstawowe zasady interpretacji danych z wywiadu.

5. Rozmowa kliniczna jako metoda diagnozy i pozostawania w kontakcie. Źródła oporu w trakcie rozmowy psychologa z rodzicami. Kompetencje diagnostyczne i terapeutyczne psychologa.

6./ 7. Obserwacja jako metoda diagnozy dziecka. Korzyści i ograniczenia. Zasady wnioskowania diagnostycznego.

8. Zabawa dziecka i zabawa z dzieckiem jako metoda umożliwiająca wnioskowanie o funkcjonowaniu psychicznym dziecka oraz metoda pozostawania w kontakcie z dzieckiem.

9. Metody projekcyjne: Scenotest von Staabs. Korzyści i ograniczenia. Zastosowanie Scenotestu w praktyce klinicznej. Specyfika pozostawania w kontakcie z dzieckiem badanym metodą projekcyjną.

10. Metody projekcyjne: rysunek. Zastosowanie rysunku w pracy z dzieckiem. Korzyści i ograniczenia. Znaczenie rysunku w diagnozie dziecka.

11. Metody projekcyjne: Rysunek rodziny. Korzyści i ograniczenia. Zastosowanie Rysunku rodziny w pracy z dzieckiem. Analiza krytyczna metody.

12./13. Metody projekcyjne: Test CAT-A i Test CAT-H. Korzyści i ograniczenia. Właściwości materiału klinicznego uzyskanego z badania Testem CAT. Kategorie diagnostyczne do zastosowania w analizie danych z badania.

14. Metody projekcyjne: Test Zdań Niedokończonych Rottera. Korzyści i ograniczenia. Zastosowanie testu w diagnozie indywidualnej.

15. Podsumowanie zajęć

Literatura:

Bellak, L., Bellak, S. (1988). Test Apercepcji dla Dzieci (CAT). Podręcznik. Część I. Warszawa: PTP.

Bellak, L., Hurvich, M. S. (1988). Test Apercepcji Dla Dzieci (CAT). Podręcznik. cz. II. Warszawa: PTP.

Czownicka, A., Zalewska, M. (1988) O obserwacji psychologicznej dziecka – zasady wnioskowania diagnostycznego. W: Kościelska M. (red.), Studia z psychologii klinicznej dziecka. Warszawa: WSiP.

Frydrychowicz, A. (1996). Rysunek rodziny. Projekcyjna metoda badania stosunków rodzinnych. Warszawa: CMPPP.

Jaworowska, A., Matczak, A. (2008) RISB - Test Niedokończonych Zdań Rottera. Warszawa: Practest.

Radoszewska, J. (2002). Test Apercepcji dla Dzieci ( CAT – A) jako metoda diagnozy poczucia tożsamości. W: J. Rola, M. Zalewska (red.), Wybrane problemy z psychologii klinicznej dziecka (s. 108 –120). Warszawa: Wydawnictwa Akademii Pedagogiki Specjalnej.

Schier, K., Wąs, M. (2011). Diagnoza funkcjonowania psychicznego dzieci przy użyciu metod projekcyjnych. W: M. Święcicka (red.). Metody diagnozy w psychologii klinicznej dziecka i rodziny (s. 79-96). Warszawa: Wydawnictwo PARADYGMAT.

von Staabs, G. ( 2007). Scenotest. Metoda diagnostyczna i terapeutyczna. Warszawa: PTP.

Winnicott, D. (2011). Zabawa a rzeczywistość. Gdańsk: Wydawnictwo Imago.

Efekty uczenia się:

- Student potrafi określić, na czym polega specyfika pracy z dzieckiem

- potrafi wykorzystać rozmowę i wywiad do analizy sytuacji psychologicznej dziecka, sytuacji rodziny, określenia specyfiki reprezentacji dziecka u rodzica

- zna konstrukcję, ograniczenia i zastosowania testów (Rysunek rodziny, Scenotest, CAT- H, CAT-A; TZN, Rottera)

- zachowuje krytycyzm do uzyskanych danych

- zdaje sobie sprawę z ograniczeń interpretacji

- widzi związek między rzetelnością diagnozy a wiedzą psychologiczną

Metody i kryteria oceniania:

aktywność na zajęciach- 15%

przygotowywanie trzech prac - 85 %

Warunkiem zaliczenia zajęć jest obecność i aktywność na zajęciach (dopuszczane są 2 nieobecności)

Praktyki zawodowe:

brak

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2018/19" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-01-25
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Grażyna Kmita, Katarzyna Schier
Prowadzący grup: Joanna Radoszewska, Katarzyna Schier
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Ćwiczenia - Zaliczenie na ocenę

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/20" (zakończony)

Okres: 2019-10-01 - 2020-01-27
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: (brak danych)
Prowadzący grup: Joanna Radoszewska, Katarzyna Schier
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Ćwiczenia - Zaliczenie na ocenę
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.