Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Translatorium, poziom B2+ (język angielski)

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 3001-13B1KTR-ANG Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Translatorium, poziom B2+ (język angielski)
Jednostka: Instytut Literatury Polskiej
Grupy: Konwersatoria translatologiczne B2+ - filologia polska, studia zaoczne 2-go stopnia
Punkty ECTS i inne: 3.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: angielski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe
translatoria

Założenia (opisowo):

Wymagana jest znajomość języka angielskiego na poziomie B2+.

Tryb prowadzenia:

w sali

Skrócony opis:

Zajęcia mają charakter warsztatowy. Zostaną poświęcone próbom przekładu wybranych tekstów krytycznych i eseistycznych.

Pełny opis:

Za sprawą dwudziestowiecznej refleksji nad nieprzezroczystością języka teoretycznoliterackim truizmem stało się przekonanie o niemożliwości pełnego i wiernego przekładu tekstu artystycznego. Zintegrowana z danym systemem językowym, literatura pozostaje związana ściśle z jego strukturami oraz zapisanymi w nich wzorcami kulturowymi. Tym samym przekład nie może stać się dokładnym powtórzeniem dzieła oryginalnego. Jego powtórzenie w innym idiomie i w innym paradygmacie kulturowym osiągalne jest tylko za cenę wprowadzenia zniekształcającej go różnicy. Tak zasadniczej, że rezultatem pracy przekładowej może być wyłącznie twór nowy, związany oczywiście z tekstem pierwotnym, poddający jednak jego literę szeregowi nieuchronnych deformacji. Mimo że transfer z jednego systemu językowego do innego nie może pozostać bezstratny, na naszych zajęciach tezę o niemożliwości przekładu spróbujemy sfalsyfikować próbkami własnych tłumaczeń. Nawet jeśli przekład naznacza niemożliwość, nie znaczy to bowiem, że należy rezygnować z uporczywego podejmowania jego prób i szlifowania translatologicznego warsztatu. Przeciwnie. Za Jerzym Jarniewiczem można by powtórzyć, że literaturę warto spolszczać nie mimo, a dlatego właśnie, że pozostaje ona nieprzekładalna.

Na zajęciach poruszmy problemy krytyki przekładu, zastanowimy się nad warunkami jego (nie)możliwości i przeanalizujemy kryteria jego językowej sprawności. Przyjrzymy się ograniczeniom wynikającym z przekładu tekstów naukowych i artystycznych. Usiłując odpowiedź na pytanie o filologiczną rzetelność tłumaczenia, przeczytamy teksty jego polskich i zagranicznych teoretyków. Omówimy translatologiczne kiksy na przykładach wybranych tekstów kultury. Przyglądając się przekładowym porażkom, zastanowimy się także na szeregiem doraźnych problemów pojawiających się przy próbach spolszczeń.

Zajęcia mają charakter przede wszystkim ćwiczeniowy. Najwięcej czasu poświęcimy poszerzeniu kompetencji przekładowych i bezpośredniej pracy na tekstach. Na warsztat weźmiemy teksty amerykańskich literaturoznawczyń Marjorie Perloff i Mirandy Hickman. W dalszej części zmierzymy się z eseistyką poetów problematyzujących kwestię transmisji kulturowej i przekładoznawczą logikę „powtórzenia i różnicy”. Wśród tłumaczonych propozycji znajdzie się eseistyka anglosaskich klasycystów, Ezry Pounda i T.S. Eliota. Zwłaszcza przekład esejów tego pierwszego, operującego wieloma rejestrami angielszczyzny jednocześnie, łączącego precyzję akademickiego wywodu z idiomem kolokwialnym czy wręcz rynsztokowym, wydaje się doskonałym wyzwaniem do podjęcia na naszym translatorium.

Skany przekładanych tekstów i literatury przedmiotowej zostaną przesłane uczestnikom drogą mejlową.

Literatura:

Literatura (wybór):

T.S. Eliot, The Frontiers of Criticism, “The Sewanee Review” 1956, nr 4, t. 64.

T.S. Eliot, Ziemia jałowa, [w:] tegoż, T.S. Eliot, W moim początku jest kres, przeł. Adam Pomorski, Świat Książki, Warszawa 2007.

Miranda B. Hickman, The Geometry of Modernism. The Vorticist Idiom in Lewis, Pound, H.D., and Yeats, University of Texas Press, Austin 2005.

Jerzy Jarniewicz, Król Rybak u pani Tumidaj, czyli cały Eliot, [w:] tegoż, Gościnność słowa. Szkice o przekładzie literackim, Wydawnictwo Znak, Kraków 2012.

Marjorie Perloff, Awangardowy Eliot, [w:] tejże, Modernizm XXI wieku. „Nowe” poetyki, przeł. Kacper Bartczak, Tomasz Cieślak-Sokołowski, Universitas, Kraków 2012.

Marjorie Perloff, The Futurist Moment. Avant-Garde, Avant Guerre, and the Language of Rupture, The University of Chicago Press, Chicago 1986.

Adam Pomorski, Komentarze i przypisy, [w:] T.S. Eliot, W moim początku jest kres, przeł. Adam Pomorski, Świat Książki, Warszawa 2007.

Ezra Pound, ABC of Reading, Faber and Faber, Londyn 1961.

Efekty uczenia się:

Student potrafi dokonać przekładu tekstu o charakterze naukowym i eseistycznym; odszukuje główną myśl tekstu i poszczególnych akapitów; potrafi przeprowadzić krytyczną lekturę analizowanego tekstu; rozumie ograniczenia związane z praktyką translatologiczną.

Metody i kryteria oceniania:

Zajęcia mają charakter warsztatowy z elementami wykładu.

Obecność i aktywność na zajęciach (dopuszczalne dwie nieobecności w semestrze); warunkiem zaliczenia jest przygotowanie na koniec semestru tłumaczenia uzgodnionego wcześniej fragmentu tekstu.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2020/21" (jeszcze nie rozpoczęty)

Okres: 2020-10-15 - 2021-01-31

Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Translatorium, 20 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Zbigniew Jazienicki
Prowadzący grup: Zbigniew Jazienicki
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Translatorium - Zaliczenie na ocenę
Rodzaj przedmiotu:

translatoria

Skrócony opis:

Zajęcia mają charakter warsztatowy. Zostaną poświęcone próbom przekładu wybranych tekstów krytycznych i eseistycznych.

Pełny opis:

Za sprawą dwudziestowiecznej refleksji nad nieprzezroczystością języka teoretycznoliterackim truizmem stało się przekonanie o niemożliwości pełnego i wiernego przekładu tekstu artystycznego. Zintegrowana z danym systemem językowym, literatura pozostaje związana ściśle z jego strukturami oraz zapisanymi w nich wzorcami kulturowymi. Tym samym przekład nie może stać się dokładnym powtórzeniem dzieła oryginalnego. Jego powtórzenie w innym idiomie i w innym paradygmacie kulturowym osiągalne jest tylko za cenę wprowadzenia zniekształcającej go różnicy. Tak zasadniczej, że rezultatem pracy przekładowej może być wyłącznie twór nowy, związany oczywiście z tekstem pierwotnym, poddający jednak jego literę szeregowi nieuchronnych deformacji. Mimo że transfer z jednego systemu językowego do innego nie może pozostać bezstratny, na naszych zajęciach tezę o niemożliwości przekładu spróbujemy sfalsyfikować próbkami własnych tłumaczeń. Nawet jeśli przekład naznacza niemożliwość, nie znaczy to bowiem, że należy rezygnować z uporczywego podejmowania jego prób i szlifowania translatologicznego warsztatu. Przeciwnie. Za Jerzym Jarniewiczem można by powtórzyć, że literaturę warto spolszczać nie mimo, a dlatego właśnie, że pozostaje ona nieprzekładalna.

Na zajęciach poruszmy problemy krytyki przekładu, zastanowimy się nad warunkami jego (nie)możliwości i przeanalizujemy kryteria jego językowej sprawności. Przyjrzymy się ograniczeniom wynikającym z przekładu tekstów naukowych i artystycznych. Usiłując odpowiedź na pytanie o filologiczną rzetelność tłumaczenia, przeczytamy teksty jego polskich i zagranicznych teoretyków. Omówimy translatologiczne kiksy na przykładach wybranych tekstów kultury. Przyglądając się przekładowym porażkom, zastanowimy się także na szeregiem doraźnych problemów pojawiających się przy próbach spolszczeń.

Zajęcia mają charakter przede wszystkim ćwiczeniowy. Najwięcej czasu poświęcimy poszerzeniu kompetencji przekładowych i bezpośredniej pracy na tekstach. Na warsztat weźmiemy teksty amerykańskich literaturoznawczyń Marjorie Perloff i Mirandy Hickman. W dalszej części zmierzymy się z eseistyką poetów problematyzujących kwestię transmisji kulturowej i przekładoznawczą logikę „powtórzenia i różnicy”. Wśród tłumaczonych propozycji znajdzie się eseistyka anglosaskich klasycystów, Ezry Pounda i T.S. Eliota. Zwłaszcza przekład esejów tego pierwszego, operującego wieloma rejestrami angielszczyzny jednocześnie, łączącego precyzję akademickiego wywodu z idiomem kolokwialnym czy wręcz rynsztokowym, wydaje się doskonałym wyzwaniem do podjęcia na naszym translatorium.

Skany przekładanych tekstów i literatury przedmiotowej zostaną przesłane uczestnikom drogą mejlową.

Literatura:

Literatura (wybór):

T.S. Eliot, The Frontiers of Criticism, “The Sewanee Review” 1956, nr 4, t. 64.

T.S. Eliot, Ziemia jałowa, [w:] tegoż, T.S. Eliot, W moim początku jest kres, przeł. Adam Pomorski, Świat Książki, Warszawa 2007.

Miranda B. Hickman, The Geometry of Modernism. The Vorticist Idiom in Lewis, Pound, H.D., and Yeats, University of Texas Press, Austin 2005.

Jerzy Jarniewicz, Król Rybak u pani Tumidaj, czyli cały Eliot, [w:] tegoż, Gościnność słowa. Szkice o przekładzie literackim, Wydawnictwo Znak, Kraków 2012.

Marjorie Perloff, Awangardowy Eliot, [w:] tejże, Modernizm XXI wieku. „Nowe” poetyki, przeł. Kacper Bartczak, Tomasz Cieślak-Sokołowski, Universitas, Kraków 2012.

Marjorie Perloff, The Futurist Moment. Avant-Garde, Avant Guerre, and the Language of Rupture, The University of Chicago Press, Chicago 1986.

Adam Pomorski, Komentarze i przypisy, [w:] T.S. Eliot, W moim początku jest kres, przeł. Adam Pomorski, Świat Książki, Warszawa 2007.

Ezra Pound, ABC of Reading, Faber and Faber, Londyn 1961.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.