Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Gramatyka opisowa języka polskiego II

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 3003-13A2GOJP-II Kod Erasmus / ISCED: 09.302 / (0232) Literatura i językoznawstwo
Nazwa przedmiotu: Gramatyka opisowa języka polskiego II
Jednostka: Instytut Języka Polskiego
Grupy: Przedmioty obowiązkowe dla II roku filologii polskiej - niestacjonarne (zaoczne) 1-go stopnia
Punkty ECTS i inne: 4.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Tryb prowadzenia:

w sali

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2018/19" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-01-25
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 20 godzin więcej informacji
Wykład, 20 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Dagmara Banasiak, Marta Chojnacka-Kuraś, Monika Jabłońska
Prowadzący grup: Monika Jabłońska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Ćwiczenia - Zaliczenie na ocenę
Wykład - Zaliczenie

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/20" (zakończony)

Okres: 2019-10-01 - 2020-01-27
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 20 godzin więcej informacji
Wykład, 20 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Marta Chojnacka-Kuraś, Monika Jabłońska
Prowadzący grup: Monika Jabłońska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Ćwiczenia - Zaliczenie na ocenę
Wykład - Zaliczenie
Skrócony opis:

Przedmiot ma na celu wprowadzeniu studentów w zagadnienia związane z mechanizmami powstawania innowacji językowych we współczesnej polszczyźnie. Przedmiotem analizy są zarówno zagadnienia teoretyczne (np. funkcje semantyczne przypadków i przyimków), jak i praktyczne (np. analiza wybranych wyrazów lub konstrukcji). Udział w zajęciach pozwoli wykorzystać studentom wiedzę zdobytą na zajęciach z GOJP 1 i pomoże w przygotowaniu się do samodzielnej pracy badawczej.

Pełny opis:

Celem zajęć jest zapoznanie studentów z powstającymi współcześnie innowacjami językowymi: leksykalnymi, fonetycznymi, słowotwórczymi, fleksyjnymi, składniowymi i frazeologicznymi. Jednym z zagadnień będzie próba odróżnienia innowacji od błędu językowego. Studenci będą mieli też okazję ocenić wybrane innowacje pod kątem zgodności z normą, odwołując się do swojej wiedzy na temat kryteriów poprawności językowej. Kolejnym etapem będzie analiza materiału: przyczyny i mechanizmy powstania danej konstrukcji. Pod koniec zajęć studenci będą mieli okazję samodzielnie, przy użyciu zdobytej wiedzy, przeanalizować wybrane innowacje językowe. Zbierając materiał, będą korzystali z Narodowego Korpusu Języka Polskiego oraz wyszukiwarki Google.

Zagadnienia szczegółowe:

1. Współczesne tendencje rozwojowe języka polskiego.

2. Innowacje leksykalne, fonetyczne, słowotwórcze fleksyjne, składniowe i frazeologiczne.

3. Funkcje semantyczne i syntaktyczne polskich przypadków i wybranych przyimków.

4. Stosowanie kryteriów poprawności językowej w pracy badawczej.

5. Sposoby opisu innowacji językowych.

6. Narzędzia stosowane w pracy badawczej (NKJP, wyszukiwarka Google).

7. Rodzaje zmian znaczeniowych.

8. Samodzielna analiza wybranych wyrazów lub konstrukcji.

Literatura:

Anusiewicz J., 1978, Konstrukcje analityczne we współczesnym języku polskim, Wrocław.

Bąba S., 1989, Innowacje frazeologiczne współczesnej polszczyzny, Poznań.

Buttler D., 1976a, Innowacje składniowe współczesnej polszczyzny, Warszawa.

Fliciński P., 2015, Wybrane aspekty nienormatywnej łączliwości frazeologizmów na podstawie danych korpusowych (w:) Nowe zjawiska V w języku, tekście i komunikacji. Frazeologizmy, Olsztyn, s. 35-47.

Heinz A., 1988, Składnia przypadków (w:) Język i językoznawstwo. Wybór prac, Warszawa, s. 283–394.

Majkowska G., 2015, Źródła polskiej frazeologii (w:) j.w., s. 148-167.Przybylska R., 2002, Polisemia przyimków polskich w świetle semantyki kognitywnej, Kraków.

Szpila G., 2000, Język trzeciego tysiąclecia: zbiór referatów z konferencji, Kraków.

Walczak B., 1995, Przegląd kryteriów poprawności językowej, „Poradnik Językowy” 9–10, s. 1–16.

Weinsberg A., 1973, Przyimki przestrzenne w języku polskim, niemieckim i rumuńskim, Ossolineum.

Waszakowa K., 2017, Kognitywno-komunikacyjne aspekty słowotwórstwa, Warszawa.

Wierzbicka-Piotrowska E., 2016, Walencja w ujęciu Danuty Buttler jako inspiracja do badań nad polską składnią semantyczną (w:) Výzkum slovesné valence ve slovanských zemích, red. K. Skwarska, E. Kaczmarska, Praha, s. 59–68.

Laboratorium Językowe UW: http://www.laboratoriumjezykowe.uw.edu.pl

Narodowy Korpus Języka Polskiego: http://nkjp.pl

Obserwatorium Językowe: http://nowewyrazy.uw.edu.pl

Uwagi:

Efekty kształcenia:

Po ukończeniu przedmiotu student:

– zna tendencje rozwojowe języka polskiego;

– potrafi analizować innowacje językowe różnego typu;

– korzystając z poznanych kryteriów poprawności językowych, jest w stanie określić daną formę jako poprawną bądź niezgodną z normą;

– korzysta z NKJP i wyszukiwarki Google w zakresie umożliwiającym zebranie potrzebnego materiału;

– stosując poznane narzędzia analizy, potrafi samodzielnie dostrzec podobieństwa i różnice między innowacją a jej dotychczasowym odpowiednikiem.

Metody i kryteria oceniania:

– referat – 25 pkt.;

– pisemna analiza wybranych konstrukcji – 25 pkt.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.