Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Pragmatyka lingwistyczna-przedmiot fakultatywny

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 3200-M1-PF-PRL Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Pragmatyka lingwistyczna-przedmiot fakultatywny
Jednostka: Wydział Lingwistyki Stosowanej
Grupy:
Punkty ECTS i inne: 2.00
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

fakultatywne

Założenia (opisowo):

Znajomość języka polskiego (A) na poziomie C2. Znajomość języka angielskiego na poziomie przynajmniej B2. Student posiada podstawową wiedzę w zakresie językoznawstwa ogólnego oraz analizy dyskursu.

Tryb prowadzenia:

w sali

Skrócony opis:

Celem zajęć jest znaczne pogłębienie wiedzy studenta o podstawowych mechanizmach komunikacji językowej, do czego służy przedstawienie najbardziej wpływowych teorii pragmatycznych.

Wymiar: 30 godzin w semestrze.

Pełny opis:

Celem zajęć jest znaczne pogłębienie wiedzy studenta o podstawowych mechanizmach komunikacji językowej, do czego służy przedstawienie najbardziej wpływowych teorii pragmatycznych.

Między innymi, rozpatrywane są pragmatyka Grice’s, pragmatyka pogrice’owska i anty-grice’owska, jak również pragmatyka dyskursu.

Nakład pracy studenta:

Wykład: 30 godz.

Samodzielne przygotowanie do każdych zajęć: ok. 1 godz. tygodniowo (łącznie: 15 godz.);

Przygotowanie do zaliczenia: 10 godz.

Razem: ok. 55 godz.

TREŚCI KSZTAŁCENIA:

- podstawowe mechanizmy ludzkiej komunikacji; nieokreśloność znaczeń w języku, rola kontekstu, amplifikacja i specyfikacja znaczeń;

- zasady P.Grice'a jako układ zapewniający powstanie implikatur;

- typy implikatur wg sposobu ich powstania; skalarne implikatury;

- zasada sposobu i ikoniczność; rola ikoniczności w budowie gramatycznej wyrazu, w morfoskładni i ogólnej strukturze tekstu;

- problem implicitur; problem konotacji;

- struktura tematyko-rematyczna zdania: szyk wyrazów i intonacja jako źródło implikatur;

- problem tzw. silnych implikatur;

- pragmatyka pogrice'owska (L. Horn, S. Levinson i inni);

- pragmatyka anty-grice'owska (Teoria relewancji. D. Sperber, D. Wilson. R. Carston);

- pragmatyka dyskursu: gatunek, intencja autorska, główny przekaz;

- pragmatyka dyskursu: związki anaforyczne i ich wykładniki; wykorzystanie rozmaitości potencjalnych wykładników do stwarzania dodatkowych efektów pragmatycznych;

- pragmatyka dyskursu: relacje dyskursywne; związek narracji, uszczególowienia, przyczyny, wyjaśnienia, kontrastu itd.;

- wewnętrzna hierarchizacja dyskursu i jej wykładniki; teoria tranzytywności jako teoria hierarchizacji dyskursu narracyjnego; środki hierarchizacji w innych typach dyskursu, np. w tekście lirycznym.

FORMY PRACY: Wykłady

Literatura:

Student może wg swojego wyboru przestudiować 5 prac naukowych. Za jedną pracę uważa się jeden artykuł lub rozdział z książki.

Ariel M. Referring and accessibility // Journal of Linguistics. 1988. Vol. 24. P. 65-87.

Ariel M. Accessibility marking: Discourse functions, discourse profiles, and processing cues // Discourse Processes. 2004. Vol. 37. N 2. P. 91-116.

Ariel M. Pragmatics and Grammar. Cambridge, 2008.

Arnold J.E. Reference Form and Discourse Patterns. Dissertation. Stanford, 1998.

Asher N., Denis P. Names and Pops and Discourse Structure // Sidner C., Harpur J., Benz A., Kühnlein P. (eds.). Constraints on Discourse. Maynooth, 2006. P. 11-18.

Asher N., Lascarides A. Logics of Conversation. Cambridge, 2003.

Bogusławski A. Problems of the Thematic-Rhematic Structure of Sentences. Warszawa, 1977.

Bolinger D. Pronouns in discourse // Givón T. (ed.). Discourse and Syntax. Syntax and Semantics. Vol. 12. N.Y., etc., 1979. P. 289-309.

Carston R. Thoughts and Utterances. The Pragmatics of Explicit Communication. Oxford, 2002.

Chafe W. Discourse, Consciousness, and Time: The Flow and Displacement of Consciousness in Speaking and Writing. Chicago, 1994.

Contreras H. A Theory of Word Order with Special Reference to Spanish. North-Holland, 1976.

Ducrot O. Dire et ne pas dire. Paris, 1972.

Ducrot O. Les échelles argumentatives. Paris, 1980.

Ducrot O. Le dire et le dit. Paris, 1984.

Erteschik-Shir N. Information Structure. Oxford, 2007.

Fleischman S. Tense and Narrativity: From Medieval Performance to Modern Fiction. Austin, 1990.

Givón T. Negation in language: pragmatics, function, onthology // Cole P. (ed.). Pragmatics. Syntax and Semantics. Vol. 9. N.Y., etc., 1978. P. 69-112.

Givón T. (ed.). Topic Continuity in Discourse: A Quantitative Cross-Language Study. Amsterdam, 1983.

Givón T. Context as Other Minds. Amsterdam, 2005.

Grice, H.P. Logic and Conversation // Syntax and Semantics, vol. 3, ed. by P. Cole and J. Morgan. N.Y., 1975. Reprinted as ch.2 of Grice 1989. P. 22–40. (Przekład polski: Paul Grice: Logika i konwersacja. tłum. J. Wajszczuk // Przegląd Humanistyczny, 1977, z. 6).

Grice, H.P. Further Notes on Logic and Conversation // Syntax and Semantics, vol. 9, ed. by P. Cole. N.Y., etc., 1978. Reprinted as ch.3 of Grice 1989. P. 41–57.

Grice H.P. Presupposition and Conversational Implicature // P. Cole (ed.), Radical Pragmatics. N.Y., 1981. P. 183–198. Reprinted as ch.17 of Grice 1989. P. 269–282.

Grice, H.P. Studies in the Way of Words. Harvard, 1989.

Haiman J. Iconic and economic motivation // Language. 1983. Vol. 59. P. 781-819.

Haspelmath M. Frequency vs. iconicity in explaining grammatical asymmetries // Cognitive Linguistics. 2008. Vol. 19. N 1. P. 1-33.

Hopper P. Aspect and foregrounding in discourse // Givón T. (ed.). Discourse and Syntax. Syntax and Semantics. Vol. 12. N.Y., etc., 1979. P. 213-241.

Hopper P., Thompson S. Transitivity in grammar and discourse // Language. 1980. Vol. 56. № 2. P. 251-299.

Hopper P., Thompson S. (eds.). Studies in Transitivity. Syntax and Semantics. Vol. 15. N.Y., etc., 1982.

Horn L. Toward a new taxonomy for pragmatic inference: Q-based and R-based implicature // Schiffrin D. (ed.). Meaning, Form, and Use in Context. Washington, 1984. P. 11-42.

Horn L. Given as new: When redundant affirmation isn't // Journal of Pragmatics. 1991. Vol. 15. P. 313-336.

Jaeger G. Topic-comment structure and the contrast between stage level and individual level predicates // Journal of Semantics. 2001. Vol. 18. P. 83-126.

Jasinskaja E. Pragmatics and Prosody of Implicit Discourse Relations, Dissertation, Tübingen, 2009.

Krifka M. Approximate interpretation of number words: A case for strategic communication // Bouma G., Kräer I., Zwarts J. (eds.). Cognitive Foundations of Interpretation. Amsterdam, 2005. P. 111-126.

Van Kuppevelt J. Directionality in discourse: Prominence differences in subordination relations // Journal of Semantics. 1996. Vol. 13. P. 363-395.

Levinson S. 2000 – Presumptive Meanings. Cambridge, 2000.

Mithun M. Is basic word order universal? // Payne D.L. (ed.). Pragmatics of Word Order Flexibility. Amsterdam/Philadelphia, 1992. P. 15-61.

Payne D.L. (ed.). Pragmatics of Word Order Flexibility. Amsterdam/Philadelphia, 1992.

Prince E. Toward a taxonomy of given-new information // Cole P. (ed.). Radical Pragmatics. N.Y., 1981. P. 223-256.

Rosa E., Arnold J. Predictability affects production: Thematic roles can affect reference form selection // Journal of Memory and Language. 2017. Vol. 94. P. 43-60.

Shen Y. On importance hierarchy and evaluation devices in narrative texts // Poetics Today. N 6/4. P. 681-698.

Shen Y. Foregrounding in poetic discourse: between deviation and cognitive constraints // Language and Literature. 2007. Vol. 16, N 2. P. 169-181.

Shen Y., Biberman E. A story told by a picture // Image & Narrative. 2010. Vol. 11. N 2. P. 177-197.

Sperber D., Wilson D. Relevance: Communication and Cognition. 2nd edition. Oxford, 1995.

Talmy L. Attention phenomena // Geeraerts D., Cuyckens H. (eds.). The Oxford Handbook of Cognitive Linguistics. Oxford, 2010. P. 264-293.

Vallduví E. The Informational Component. New York, London, 1992.

Wolf F., Gibson E. Representing discourse coherence: A corpus-based analysis // Computational linguistics. 2005. Vol. 31. N. 2. P. 249-287.

Yokoyama O. Discourse and word order. Amsterdam, 1986.

Грайс П. Логика и речевое общение // Новое в зарубежной лингвистике. Вып. XVI. М., 1985. С. 217-237.

Зельдович Г.М. Прагматика грамматики. М., 2012.

Ирисханова О.К. Игры фокуса в языке. Семантика, синтаксис и прагматика дефокусирования. М., 2014.

Efekty uczenia się:

Po ukończeniu zajęć student:

WIEDZA:

- zna podstawowe teorie tłumaczące generację implikatur;

- zna główne typy implikatur, rozumie różnice pomiędzy implikaturą a innymi typami informacji lingwistycznej;

- posiada wiedzę o składniku pragmatycznym budowy dyskursu, w tym o relacjach anaforycznych, środkach służących do ich ustalenia, o relacjach dyskursywnych i ich względnym nacechowaniu, o wewnętrznej hierarchii dyskursu i jej typowych wykładnikach

UMIEJĘTNOŚCI:

- właściwie kwalifikuje informacje zawarte w tekście wg ich typologii pragmatycznej;

- jest w stanie wytłumaczyć powstanie implikatur różnego typu;

- jest w stanie przeanalizować dyskurs z punktu widzenia relacji anaforycznych i doboru ich konkretnych wykładników;

- jest w stanie przeanalizować dyskurs z punktu widzenia relacji dyskursywnych;

- jest w stanie przeanalizować dyskurs z punktu widzenia jego wewnętrznej hierarchizacji.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE:

- potrafi wykrywać implicytne treści zawarte w tekście.

Metody i kryteria oceniania:

Ocena na podstawie:

- obecności, przygotowania do zajęć i aktywności;

- końcowego zaliczenia semestralnego na stopień (podstawą zaliczenia jest referat poświęcony jednemu z zagadnień pragmatyki).

Kryteria oceny:

Oceniana jest wiedza w zakresie wyżej wymienionych tematów (patrz TREŚCI KSZTAŁCENIA).

99%-100% - 5!

98%-91% - 5

90%-86% - 4,5

85%-76% - 4

75%-71% - 3,5

70%-60% - 3

poniżej - 2 (nzal)

Praktyki zawodowe:

Nie dotyczy

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2019/20" (w trakcie)

Okres: 2020-02-17 - 2020-08-02
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 30 godzin, 10 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Gennadiy Zeldovych
Prowadzący grup: Gennadiy Zeldovych
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Konwersatorium - Zaliczenie na ocenę
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.