Analiza dzieła literackiego

fakultatywne

Podczas zajęć omawiane są wybrane zagadnienia, dotyczące złożoności problematyki analizy i interpretacji dzieł literackich.. Szczegółowo omawiane są metody analizy i interpretacji tekstu oraz jego krytyki. Zagadnienia teoretyczne połączone są z praktyką interpretacyjną, mającą na celu ukazanie wielopoziomowości funkcjonowania, a co za tym idzie również rozumienia tekstu literackiego.

Podczas zajęć omawiane są wybrane zagadnienia, dotyczące złożoności problematyki analizy i interpretacji dzieł literackich.. Szczegółowo omawiane są metody analizy i interpretacji tekstu oraz jego krytyki. Zagadnienia teoretyczne połączone są z praktyką interpretacyjną, mającą na celu ukazanie wielopoziomowości funkcjonowania, a co za tym idzie również rozumienia tekstu literackiego. Analiza tekstów prowdzona będzie z perspektywy wybranych nurtów teoretycznoliterackich i metodologicznych (fenomenologia, hermeneutyka, psychoanaliza, formalizm, strukturalizm, semiotyka, narratologia, dekonstrukcja, pragmatyzm, gender i queer studies, postsekularyzm, postkolonializm, ekokrytyka).

Literatura

teksty literackie analizowane w czasie zajęć

 H. Markiewicz, Interpretacja semantyczna dzieł literackich, w: tegoż, Prace wybrane, t. IV: Wymiary dzieła literackiego, Kraków 1996.

J. Sławiński, Analiza, interpretacja i wartościowanie dzieła literackiego, w: tegoż, Próby teoretycznoliterackie, Warszawa 1992.

U. Eco i in., Interpretacja i nadinterpretacja, red. S. Collini, Kraków 1996.

R. Ingarden, Dwuwymiarowa budowa dzieła literackiego oraz Schematyczność dzieła literackiego, w: Problemy teorii literatury, Seria I, red. H. Markiewicz, Wrocław 1967.

H.-G. Gadamer, Wiersz i rozmowa. Rozważania nad próbką tekstu Ernsta Meistra, w: tegoż, Poetica, Warszawa 2001.

S. Freud, Niesamowite, w: tegoż, Pisma psychologiczne, Warszawa 1997

C. G. Jung, Jaźń, w: tegoż, Archetypy i symbole. Pisma wybrane, Warszawa 1976.

B. Eichenbaum, Jak jest zrobiony „Płaszcz” Gogola, w: Rosyjska szkoła stylistyki (Antologia), Warszawa 1970.

V. Propp, Morfologia bajki (przekł. skrócony), „Pamiętnik Literacki” 1968, z. 4.

A. Burzyńska, M.P. Markowski, Teorie literatury XX wieku. Antologia, Kraków 2006.

E. W. Said, Wprowadzenie, w: tegoż, Orientalizm, Warszawa 1991, s. 23-57

Wiedza: 

- student zna w zaawansowanym stopniu specyfikę przedmiotową i metodologiczną badań literaturoznawczych

- student zna i posługuje się w zaawansowanym stopniu terminologią literaturoznawczą

- student zna i rozumie w zaawansowanym stopniu wybrane fakty, zjawiska i teksty literackie oraz dotyczące ich metody i teorie wyjaśniające złożone zależności między nimi, ich strukturę i znaczenie w kontekście literatury i kultury europejskiej

Umiejętności: 

- student potrafi formułować i analizować problemy badawcze z zakresu literaturoznawstwa, dobierać metody i narzędzia badawcze w odniesienu do konkretnego tekstu

- student potrafi posługiwać się terminami, paradygmatami badawczymi i pojęciami właściwymi dla literaturoznawstwa i poszczegołnych metod badawczych

- student potrafi rozpoznać różne rodzaje wytworów literatury oraz przeprowadzić ich krytyczną analizę i interpretację w szerszym kontekście

- student potrafi potrafi z wykorzystaniem specjalistycznego języka przeprowadzić ustną i pisemną analizę i interpretację złożonych tekstów literackich z różnych epok

Zaliczenie ustne

I. Liczba pytań: 3.

II. Punktacja pytań: od 3 do 0.

III. Przelicznik punktów na oceny:

4,5-5 pkt. – dst (3,0)

5,5-6 pkt. – dst+ (3,5)

6,5-7 pkt. – db (4,0)

7,5-8 pkt. – db+ (4,5)

8,5-9 pkt. – bdb (5,0)

9+ pkt. – bdb! (5!)

Pkt. 3

Student: charakteryzuje zagadnienie z wykorzystaniem różnych wyznaczników przywołuje nazwiska przedstawicieli (również drugoplanowych) wykazuje szczegółową znajomość treści lektur i spektakli, przeprowadza całościową analizę, podaje różne stanowiska badawcze. Wypowiedź ma charakter spontaniczny, całościowy, przemyślany, student szeroko posługuje się terminologią specjalistyczną.

Pkt. 2

Student: charakteryzuje zagadnienie, wykazuje znajomość treści lektur spektakli, przeprowadza analizie. Wypowiedź ma charakter płynny, student posługuje się terminologią specjalistyczną.

Pkt. 1

Student: w ograniczonym zakresie, po zadaniu pytań dodatkowych charakteryzuje zagadnienie, wykazuje podstawową znajomość treści lektur i spektakli, przeprowadza analizę na poziomie podstawowym (odwołując się jedynie do treści), wymienia jedynie niektórych przedstawicieli, wskazuje jedynie konstytutywne cechy. Wypowiedź jest urywana; składa się z informacji niepowiązanych ze sobą, student wymaga naprowadzania przez egzaminatora.

Wymogi na ocenę 5!

- 3 pkt. za każde pytanie,

- spełnienie wymogów za 3 pkt. oraz dodatkowo: wiedza i umiejętności spoza programu nauczania, znajomość lektur spoza listy lektur, odwołania do literatury światowej.

Student ma prawo do 2 nieusprawiedliwionych nieobecności, każda następna wymaga złożenia usprawiedliwienia. O uznaniu nieobecności decyduje wykładowca. Przekroczenie nieobecności usprawiedliwionych i nieusprawiedliwionych na 50% zajęć może być podstawą do niezaliczenia przedmiotu. Warunki zaliczenia przedmiotu w terminie poprawkowym są takie same jak w terminie I.

W przypadku braku możliwości prowadzenia zajęć w formie stacjonarnej zajęcia będą odbywać się przy użyciu narzędzi komunikacji na odległość, najprawdopodobniej Google Meet oraz innych zalecanych przez UW.

nie dotyczy