Konwersatorium literaturoznawcze - Iluzja i prawda w teatrze od Baroku po Romantyzm

fakultatywne

Znajomość podstawowych terminów z zakresu wiedzy o teatrze: struktura klasycznej sztuki, główne gatunki i kategorie, typy postaci.

Na platformie zoom.us spotkania, także praca pisemna w klasie - z włączoną kamerą.

w sali

Konwersatorium literaturoznawcze - Iluzja i prawda w teatrze od Baroku po Romantyzm

Przegląd twórców i gatunków, od XVII po 1. połowę XIX wieku: jak w obrębie trzech tytułowych estetyk, w różnych epokach zorientowana jest teatralna gra? Co mówi nam ona o emocjach, jakie budzi prawda? O jej instrumentalizacji? O miejscu literatury dramatycznej w kulturze? Jaką rolę wyznacza językowi?

Konwersatorium literaturoznawcze - Iluzja i prawda w teatrze od Baroku po Romantyzm

Przegląd twórców i gatunków, od XVII po 1. połowę XIX wieku: jak w obrębie trzech tytułowych estetyk, w różnych epokach zorientowana jest teatralna gra? Co mówi nam ona o emocjach, jakie budzi prawda? O jej instrumentalizacji? O miejscu literatury dramatycznej w kulturze? Jaką rolę wyznacza językowi?

Antropologia literatury (Girard) i antropologia teatru (Szekspir, Corneille, Marivaux, Diderot, Musset,Tischner) teren niejednoznacznej gry prawdy i złudzenia. Teatr w teatrze i jego pochodne - efekt zwierciadlany, autotematyzm, metatekstowość, intertekstualność - mają ukazać swój etyczny, filozoficzny sens.

Szekspir, Sen nocy letniej; Corneille, Illusion comique. Comédie, Molier, Świętoszek, Lesage, Turcaret, Marivaux, Les Acteurs de bonne foi ; Diderot, Le Fils naturel, Entretiens sur Le Fils naturel i Est-il bon, est-il méchant ? ; Schiller, Intryga i milość (+opera Verdiego Luiza Miller), Musset, On ne badine pas avec l’amour.

Oprócz wybranych utworów w/w pisarzy, komentarze (m. in.): Arystoteles, "Poetyka", przełożył i opracował Henryk Podbielski, Wrocław, Ossolineum-DeAgostini, 2006. Stąd: terminologia s. XLVII-XLVIII, mímesisi a katharsis, s. LVIII-CXIV, składniki tragedii s. CXIV-CXXII; E. Auerbach, "Mimesis: rzeczywistość przedstawiona w literaturze Zachodu", t. 2, tłum. Z. Żabicki, PWN, Warszawa 1968 (rozdziały: Świętoszek, Nauczyciel muzyki Muller);Nicolas Boileau, "L’art poétique – Sztuka poetycka", tłum. i oprac. Maria Grzędzielska, Lublin Wyd. UMCS, 1989; Z.Mitosek, Mimesis w literaturze, kulturze i sztuce, Warszawa, PWN, 1992; R. Girard, Prawda powieściowa i kłamstwo romantyczne (przeł. K. Kot), Wyd. KR, Warszawa 2001; Słownik terminów literackich, red. M. Głowiński, T. Kostkiewiczowa, A. i J. Sławińscy, Wrocław, Ossolineum, 1976;Wiliam Szekspir, "Sen nocy letniej. Kupiec wenecki", przeł. S. Barańczak, Poznań, „W drodze”, 1992; J. Tischner, "Filozofia dramatu.Wprowadzenie", Wyd. "Znak", Kraków 2001; Philippe Van Thiegem, Główne doktryny literackie we Francji. Od Plejady do surrealizmu, przeł. M. Wodzyńska, E. Maszewska, PIW, Warszawa 1971; K. Wielechowska, "Cicha wiedza Hippolity – 'Sen nocy letniej' w lekturze René Girarda". Roczniki Kulturoznawcze, IV, 2, s. 97–122.

Student w toku lektury powinien:

1 wykazać się pogłębioną znajomością problematyki związanej z tematem konwersatorium

2 opanować umiejętność analizy materiałów źródłowych

3 wykazać się umiejętnością prezentowania zagadnień szczegółowych oraz animowania dyskusji w grupie konwersatoryjnej

4 konfrontować odmienne interpretacje ustnie i pisemnie

5 przedstawić w formie syntetycznej wybrane zagadnienie z zakresu programu konwersatorium

Warunki zaliczenia: aktywna obecność (znajomość przesłanych wcześniej fragmentów tekstów, jako punktu wyjścia do dyskusji), exposé lub animowanie debaty 10 min. na wybrany z kwestionariusza temat. Praca pisemna w klasie (w połowie semestru) i końcowy test (15 min) dopuszczają do ustnego egzaminu (lista lektur i zagadnienia podane na początku semestru).

Powyżej dwóch nieobecności nieusprawiedliwionych (nie licząc pierwszych zajęć) następuje skreślenie z listy studentów. W razie trudności z połączeniem się na platformie, proszę o równolegly kontakt mailowy pod: i.m.zatorska@uw.edu.pl

Nie dotyczy.