Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Historia języka węgierskiego

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 3320-HJW5 Kod Erasmus / ISCED: 09.302 / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Historia języka węgierskiego
Jednostka: Katedra Hungarystyki
Grupy: Przedmioty kierunkowe - językoznawcze
Punkty ECTS i inne: 2.00
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Założenia (lista przedmiotów):

Podstawy ugrofinistyki 3320-LF32K-PU
Wstęp do językoznawstwa 3320-WJEZ2

Założenia (opisowo):

Zajęcia przeznaczone dla studentów, którzy opanowali materiał objęty programem następujących przedmiotów: Podstawy ugrofinistyki, Wstęp do językoznawstwa.

Tryb prowadzenia:

w sali

Skrócony opis:

Na zajęciach omawiane są dzieje języka węgierskiego jako systemu językowego i jako narzędzia społecznej komunikacji. Szczególny nacisk jest położony na następujące zagadnienia: dzieje piśmiennictwa węgierskiego, kształtowanie się normy językowej, tendencje rozwojowe podsystemów języka węgierskiego: fonologicznego, morfosyntaktycznego i leksykalnego.

Pełny opis:

Na zajęciach omawiane są dzieje języka węgierskiego jako systemu językowego i jako narzędzia społecznej komunikacji. Szczególny nacisk jest położony na następujące zagadnienia: pochodzenie języka węgierskiego, rozwój języka literackiego i kształtowanie się normy językowej, tendencje rozwojowe podsystemów: fonologicznego, morfosyntaktycznego i leksykalnego.

Realizowane tematy:

1. Zmiany językowe: podstawowe problemy

2. Pochodzenie języka węgierskiego

3. Początki piśmiennictwa i rozwój języka literackiego

4. Historia ortografii węgierskiej

5. Kształtowanie się normy językowej

6. Ruch odnowy języka

7. Rozwój słownictwa węgierskiego. Słownictwo rodzime

8. Rozwój słownictwa węgierskiego. Słownictwo zapożyczone

9. Zmiany znaczeniowe wyrazów

10. Główne tendencje rozwoju systemu fonologicznego

11. Główne tendencje rozwoju systemu morfosyntaktycznego (rzeczowniki)

12. Główne tendencje rozwoju systemu morfosyntaktycznego (czasowniki)

Literatura:

Podręcznik kursowy:

Gerstner Károly (red.): Kis magyar nyelvtörténet. Piliscsaba 2013.

Literatura uzupełniająca:

Bárczi Géza, Benkő Loránd, Berrár Jolán: A magyar nyelv története, Budapest 1989.

Bereczki Gábor: A magyar nyelv finnugor alapjai, Budapest 2003. 4–35.

Honti László: Mítoszok a magyar nyelv eredete körül. Nyelvtudományi Közlemények 101/2004. 137–151.

Madas Edit (red.): Látjátok feleim. Magyar nyelvemlékek a kezdetektől a 16. század elejéig, Budapest 2009.

Pawlas Szymon: Historia ortografii węgierskiej, Perfectum. Badania diachroniczne w Polsce III, red. Bożenna Bojar, Warszawa 2016. 33–48.

Simon Eszter: A restnök, a szaladár és a tevepárduc, Nyest.hu 2010.

Fejes László: Hány finnugor szó van a magyarban? Nyest.hu. 2010.

Záicz Gábor (red): Etimológiai Szótár. magyar szavak és toldalékok története. Budapest 2006.

Dömötör Adrienne: Nyelvtörténeti kérdések és válaszok a magyar mint idegen nyelv tanításában. THL2 2007, 1–2. 5–15.

Efekty uczenia się:

Po zakończeniu zajęć student:

– zna podstawową polską i węgierską terminologię z zakresu badań nad historią języka,

– prezentuje koncepcje pochodzenia języka węgierskiego,

– charakteryzuje mechanizmy zmian językowych,

– opisuje najważniejsze zabytki języka węgierskiego,

– opisuje najistotniejsze zmiany, jakie zaszły w podsystemach fonologicznym, morfosyntaktycznym i leksykalnym,

– potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i użytkować informacje niezbędne do udziału w zajęciach,

– czyta teksty zapisane według dawnych zasad ortograficznych,

– rozpoznaje w tekstach dawne formy gramatyczne,

– rozróżnia słownictwo rodzime od zapożyczonego,

– rozpoznaje źródła zapożyczeń leksykalnych,

– wyjaśnia związek między rozwojem języka a rozwojem kultury narodowej,

– wskazuje podobieństwa i różnice w rozwoju języka węgierskiego i języka polskiego,

– korzysta ze słowników historycznych języka węgierskiego, korpusów historycznych węgierszczyzny oraz witryn językowych poświęconych historii języka węgierskiego,

– wykorzystuje wiedzę z zakresu gramatyki historycznej w praktycznej nauce języka węgierskiego,

– ma nawyk śledzenia współczesnych procesów i zjawisk zachodzących w języku.

Metody i kryteria oceniania:

Warunkiem otrzymania zaliczenia jest uzyskanie min. 51% punktów możliwych do zdobycia w trakcie trwania zajęć.

Metody oceny pracy studenta:

– praca na zajęciach – 50%

– końcowe zaliczenie ustne – 50%

Progi punktowe uwzględniane przy wystawianiu ocen:

51--60%: dostateczny

61--70%: dostateczny plus

71--80%: dobry

81--90%: dobry plus

91--100%: bardzo dobry

W czasie cyklu zajęć studenci otrzymają 10 zadań do wykonania. Za każde wykonane zadanie student otrzymuje 5 punktów.

Końcowe zaliczenie ustne

Należy przygotować krótkie wypowiedzi ustne na trzy podane niżej tematy. W czasie zaliczenia student przedstawia wypowiedź na jeden z nich, wybrany drogą losowania.

1) A magyar nyelv eredete és a nyelvrokonság kérdése

2) A magyar irodalmi nyelv kialakulása

3) A magyar szókincs eredete

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/20" (zakończony)

Okres: 2019-10-01 - 2020-01-27
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 30 godzin, 25 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Anna Grzeszak
Prowadzący grup: Anna Grzeszak
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Konwersatorium - Zaliczenie na ocenę

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2020/21" (jeszcze nie rozpoczęty)

Okres: 2020-10-15 - 2021-01-31
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 30 godzin, 25 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Anna Grzeszak
Prowadzący grup: Anna Grzeszak
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Konwersatorium - Zaliczenie na ocenę
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.