Najnowsza poezja włoska w kontekście porównawczym: kontynuacje, przecięcia, przeobrażenia.

obowiązkowe

Celem kursu jest przybliżenie osobom uczestniczącym w zajęciach wybranych autorek i autorów, kierunków oraz praktyk poezji włoskiej od lat siedemdziesiątych XX wieku po czasy najnowsze w ujęciu komparatystycznym, w szczególności w odniesieniu do literatury polskiej.

Zajęcia pomyślane są jako przestrzeń wspólnej, aktywnej refleksji nad poezją włoską od lat siedemdziesiątych XX wieku po czasy obecne, osadzonej w szerokiej perspektywie porównawczej. Będziemy interesować się dialogiem, relacjami i przenikaniem się tekstów oraz kontekstów (językowych, kulturowych, medialnych i innych). Zjawiska „na styku”, praktyki, strategie oraz poetyckie dykcje będziemy interpretować z wykorzystaniem metod i narzędzi współczesnej humanistyki, co umożliwi nam uchwycenie miejsca najnowszej poezji włoskiej w ponadnarodowym wymiarze literackim, ze szczególnym uwzględnieniem poezji polskiej. Wśród zagadnień, którym się przyjrzymy, znajdą się: głos i ciało – oralność i performatywność w obszarze współczesnej poezji; „reprezentacja” kobiet w najnowszym „kanonie” poetyckim we Włoszech i w Polsce; relacje między poezją włoską a literaturą Szwajcarii włoskojęzycznej; związki poezji i geografii; poezja a ekologia.

Andrea Afribo, Poesia contemporanea dal 1980 a oggi. Storia linguistica italiana, Carocci, Roma 2007.

Andrea Afribo, Poesia italiana postrema. Dal 1970 a oggi, Carocci, Roma 2017.

Alberto Bertoni, La poesia contemporanea, il Mulino, Bologna 2012.

Maria Borio, Poetiche e individui. La poesia italiana dal 1970 al 2000, Marsilio, Venezia 2018.

Dopo la lirica. Poeti italiani 1960–2000, a cura di Enrico Testa, Einaudi, Torino 2005

Paolo Giovannetti, Dalla poesia in prosa al rap. Tradizioni e canoni metrici nella poesia italiana contemporanea, Interlinea, Novara 2008.

Paolo Giovannetti, La poesia italiana degli anni Duemila. Un percorso di lettura, Carocci, Roma 2017.

Paolo Giovannetti, Modi della poesia italiana contemporanea. Forme e tecniche dal 1950 a oggi, Carocci, Roma 2005.

Niva Lorenzini, La poesia italiana del Novecento, il Mulino, Bologna 1999.

Olga Płaszczewska, Przestrzenie komparatystyki – italianizm, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2010

oraz wybrane teksty literackie, teksty teoretyczne i krytyczne wskazane lub dostarczone przez prowadzącą w trakcie kursu.

Pozycje niedostępne w bibliotekach udostępnia prowadząca.

Wiedza: osoba studiująca zna i rozumie

K_W01 w zaawansowanym stopniu powiązania literaturoznawstwa włoskiego z innymi

dyscyplinami nauk, w szczególności nauk humanistycznych;

K_W02 zaawansowane metody analizy tekstów poetyckich w języku włoskim, w tym metody i narzędzia analizy komparatystycznej;

K_W05 w sposób zaawansowany powiązania poezji włoskiej z procesami historyczno-kulturowymi w ostatnich dekadach XX wieku i w XXI wieku.

Umiejętności: osoba studiująca potrafi

K_U01 zapoznawać się ze zrozumieniem z tekstami poetyckimi w języku włoskim;

K_U02 przedstawić własne poglądy i opinie na temat wybranych zagadnień związanych z najnowszą poezją w języku włoskim w ujęciu komparatystycznym;

K_U03 rozpoznawać różne rodzaje tekstów poetyckich w języku włoskim, umiejscowić je w ogólnym kontekście historyczno-kulturowym oraz przeprowadzić ich analizę z użyciem podstawowej terminologii i właściwych metod, ze szczególnym uwzględnieniem metod komparatystyki;

K_U08 planować i organizować pracę, współdziałać w zespole.

Kompetencje społeczne: osoba studiująca jest gotowa do

K_K01 krytycznej oceny własnej wiedzy i umiejętności związanych z najnowszą włoską poezją w perspektywie porównawczej, rozumie także potrzebę ciągłego doskonalenia się i rozwoju.

- aktywność i bieżące przygotowanie do zajęć;

- przygotowanie pracy pisemnej na wybrany temat.