Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Dyplomatyka średniowieczna 3104-M3K2-DYPSR
Semestr letni 2019/20
Konwersatorium, grupa nr 1

powiększ
plan zajęć przedmiotu
zaznaczono (na zielono) terminy
aktualnie wyświetlanej grupy
To jest strona grupy zajęciowej. Jeśli szukasz opisu przedmiotu, zobacz stronę przedmiotu
Przedmiot Dyplomatyka średniowieczna 3104-M3K2-DYPSR
Zajęcia Semestr letni 2019/20 (2019L) (w trakcie)
Konwersatorium (KON), grupa nr 1 [pozostałe grupy]
Termin i miejsce:
każdy piątek, 13:15 - 14:45
sala 21
Budynek Pomuzealny jaki jest adres?
Terminy najbliższych spotkań:
2020-04-17 13:15 : 14:45 sala 21
Budynek Pomuzealny
2020-04-24 13:15 : 14:45 sala 21
Budynek Pomuzealny
2020-05-15 13:15 : 14:45 sala 21
Budynek Pomuzealny
2020-05-22 13:15 : 14:45 sala 21
Budynek Pomuzealny
2020-05-29 13:15 : 14:45 sala 21
Budynek Pomuzealny
Część spotkań jest ukryta - pokaż terminy wszystkich spotkań.
Liczba osób w grupie: 5
Limit miejsc: 15
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Prowadzący: Marcin Pauk
Literatura:

A.ADAMSKA, Średniowiecze na nowo odczytane. O badaniach nad kulturą pisma, „Roczniki Historyczne” 65, 1999, s. 129 – 154; M. C. CLANCHY, From Memory to Written Record. England 1066 – 1307, London 1977 (wyd. III, 2013); G. KOZIOL, The Politics of Memory and Identity in Carolingian Royal Diplomas. The West Frankish Kingdom (840 – 987), Turnhout 2012; Dyplomatyka staropolska red. T. Jurek, Warszawa 2015; Dyplomatyka wieków średnich, opr. K. Maleczyński, M. Bielińska, A. Gąsiorowski, Łódz 1971; M. MOSTERT, New Approaches to Medieval Communication?, w: New Approaches to Medieval Communication, red. M. Mostert, (Utrecht Studies to Medieval Communication), Turnhout 1999. ORIGINALE – FÄLSCHUNGEN – KOPIEN. Kaiser- und Königsurkunden für Empfänger in „Deutschland“ und „Italien“ (9.–11. Jahrhundert) und ihre Nachwirkungen im Hoch- und Spätmittelalter (bis ca. 1500), wyd..: Nicolangelo D’Acunto /Wolfgang Huschner, Sebastian Roebert, Leipzig 2017.

Zakres tematów:

1.Nowsze kierunki w badaniach nad średniowieczną komunikacją pisaną – dokument, gest i rytuał w kulturze prawnej

Dyplom cesarza Konrada II dla klasztoru Obermünster (1029) - MGH Diplomata Conradi II, Hannoverae 1909, nr 139

Dyplom wienny Ottona II dla Teophanu (972) - MGH Diplomata Ottonis II, Hannoverae 1893, nr 21

Medieval Legal Process. Physical, Spoken and Written Performance in the Middle Ages, red. M. Mostert, P. Barnwell, Turnhout 2011

H. Keller, S. Ast, Ostensio cartae. Italienische Gerichtsurkunden des 10. Jahrhunderts zwischen Schriftlichkeit und Performanz, „Archiv für Diplomatik”53, 2007, s. 99 – 122.

2. Formy dyplomatyczne we wczesnym i pełnym średniowieczu – carta i notitia

R. McKitterick, Carolingians and the Written Word, Cambridge 1989, 77 - 115

P. Johanek, Zur rechtlichen Funktion von Traditionsnotiz, Traditionsbuch und früher Siegelurkunde, w: Recht und Schrift im Mittelalter, red. P. Classen (Vorträge und Forschungen 23), Sigmaringen 1977, s. 131–162

P. Classen, Fortleben und Wandel spätrömischen Urkundenwesens im frühen Mittelalter, w: Recht und Schrift im Mittelalter, red. P. Classen, (Vorträge und Forschungen t. 23) Sigmaringen 1977, s. 13 – 54.

3. Dyplomatyka papieska i monarsza wczesnego i pełnego średniowiecza (IX – XIV w.)

Dokumenty królewskie: BHStA München, Reichstift Regensburg - St. Emmeram (www.monasterium.net) nr 1, 3, 10/1, 24, 36; Narodní Archiv Republiky České – Archiv České koruny, nr 3; Archiv kolegiatni kapituly vyšehradské, nr 211

Dokumenty papieskie: Innocenty II: St. Gallen, Stiftsarchiv A.4.B.2; Aleksander III: PP.4.C.2; Innocenty III: BHStA München, Reichstift Regensburg - St. Emmeram, nr 45; Urban V: Archiv kolegiatni kapituly vyšehradské, nr 226

P. Worm, Alte und neue strategien der Begläubigung. Öffentlichkeit und Königsurkunden im frühen Mittelalter, „Frühmittelalterliche Studien” 38, 2004,

Th. Frenz, Papsturkunden des Mittelalters und der Neuzeit, Stuttgart 2000

K. Maleczyński, W sprawie autentyczności bulli gnieźnieńskiej, w: idem, Studia nad dokumentem polskim, Wrocław 1971, s. 170 – 188

S. Patt, Studien zu den ‚Formulae imperiales‘. Urkundenkonzeption und Formulargebrauch in der Kanzlei Kaiser Ludwigs des Frommen (814–840), Monumenta Germaniae Historica - Studien und Texte, Wiesbaden 2017

4. Początki dyplomatyki w Europie Środkowej

Dokument króla Węgier Kolomana I dla klasztoru mniszek w Veszprém z 1109 r. - Diplomata Hungariae Antiquissima, t. 1: 1000 – 1131, wyd. G. Györffy, Budapest 1992, nr 136/I

Czeskie dokument fundacyjne ołtarzy z 1165 r. - Codex diplomaticus et epistolaris Regni Bohemiae, t. 1, wyd. G. Friedrich, Pragae 1904, nr 229, 230.

Dyplomy i notycje kapituły wyszehradzkiej XI – XII w - CDB t. 1, nr 111 oraz nr 288 i 100 ( www.monasterium.net )

A. Adamska, “ From the memory to Written Record in the Periphery of Medieval Latinitas: The Case of Poland in the 11th and 12th Ceturies, w: Charters and the Use of the Written World in Medieval Society, ker, Turnhout 2000, s. 83 – 100.

E. Patleagean, Une donation royale hongroise redigée en grec: la charte de Veszprém, w: Europa barbarica – Europa christiana. Studia mediaevalia Carolo Modzelewski dedicata, Warszawa 2008, s. 127 – 133

5. Treści ideowe elementów dyktatu – arenga.

Dokument króla Henryka II dla biskupa strasburskiego (1003) – MGH Heinrici II et Arduini diplomata, Hannoverae 1900-1903, nr 34

A. Adamska, Arengi w dokumentach Władysława Łokietka. Formy i funkcje, Kraków 1999

T. Nowakowski, Idee areng dokumentów książąt polskich do połowy XIII wieku, Bydgoszcz 1999

H. Hoffmann, Eigendiktat in den Urkunden Ottos III und Heinrichs II, „Deutsches Archiv für Erforschung des Mittelalters” 44, 1988, s. 390 – 423.

S. Zwierlein, Studien zu den Arengen in den Urkunden Kaiser Ludwigs des Frommen (814–840), Monumenta Germaniae Historica - Studien und Texte,60, Wiesbaden 2016

6. Formy przekazu dokumentów – liber traditionum, kartularz, kronika typu kartularzowego, formularz

Cozroh – Codex (BayHStA HL Freising 3a) : https://www.bayerische-landesbibliothek-online.de/encozroh (Prolog, älteste Traditionen)

Miniatury z Liber traditionum klasztoru Formbach - Heinrich der Löwe und seine Zeit. Herrschaft und Repräsentation der Welfen 1125 – 1235. Katalog der Ausstellung, t. 2, München 1995, s. 18, 20 , 21.

Der Codex Eberhardi des Klosters Fulda, t. 1-2, wyd. H. Meyer zu Ermgassen, Marburg 1995

Liber fundationis claustri sancte Marie virginis in Heinrichow czyli Księga Henrykowska, wyd. R. Grodecki, Wrocław 1991

S. Molitor, Das Traditionsbuch. Zur Erforschungsgeschichte einer Quellengattung und zu einem Beispiel aus Südwestdeutschand, „Archiv für Diplomatik, Schriftgeschichte, Siegel-und Wappenkunde” 36, 1990

Documentary Culture and the Laity in the Early Middle Ages. Red. W. Brown, P. J. Geary. Phantoms of Remembrance. Memory and Oblivion at the End of the First Millenium, Princeton 1994, s. 81 – 107.

G. Declercq, Originals and Cartularies: The Organization of Archival Memory (Ninth – Eleventh Centuries), w: Charters and the Use of the Written Word in Medieval Society, red. K. Heidecker, Turnhout 2000, s. 147 - 170

Ch. Sauer, Fundatio und Memoria. Stifter und Klostergründer im Bild 1100 bis 1350, Göttingen 1993, s. 66 – 86.

7. Formy, funkcje i technika powstawania falsyfikatów średniowiecznych

Falsyfikat klasztoru ostrovskiego z 1205 roku - Codex diplomaticus et epistolaris Regni Bohemiae, t.2, wyd. G. Friedrich, Pragae 1912 , nr 359.

Falsyfikat tyniecki: Codex diplomaticus monasterii Tincensis, wyd. F. Smolka, Lwów 1875, nr 1

8. Notariat publiczny w późnym średniowieczu

Przywilej Henryka V dla Spiry (1111): Urkunden zur Geschichte der Stadt Speyer, wyd. A. Hilgard, Strassburg 1885, nr 14. `(dostępne on-line)

K. Skupieński, Notariat publiczny w średniowiecznej Polsce, Lublin 1997

Metody dydaktyczne:

Lektura tekstów źródłowych, dyskusja, indywidualne krótkie referaty i komunikaty z lektur.

Metody i kryteria oceniania:

Ocena ciągła aktywności.

Uwagi:

dr hab. Marcin Pauk

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.