Przedmioty w rejestracji Rejestracja na przedmioty 2023/2024 sem. letni studia I stopnia 3002-2023L-LICWOK

Program wykładu przekazuje całościowy, choć sprowadzony do węzłowych problemów, obraz kultury epok dawnych oraz poszerza zakres materiałowy w stosunku do ćwiczeń z historii kultury tego okresu. Wprowadza elementy historii idei oraz buduje kontekst dla kultury polskiej epok dawnych, wskazując na najważniejsze etapy przemian komunikacyjnych, mentalnościowych i społecznych w Polsce i w Europie do końca XVIII wieku. Omawia także zjawiska „czysto polskie”, takie jak sarmatyzm czy wielowyznaniowość i wielokulturowość Rzeczpospolitej.

Wykład to przegląd ważnych zjawisk w kulturze polskiej od 1795 do 1918 roku z zaznaczeniem pęknięcia między dwoma wymiarami dziewiętnastowieczności: duchowym i codziennym. W ramach cyklu poruszam także problem relacji kultury polskiej ze zjawiskami ówczesnej kultury europejskiej.

Wykład poświęcony jest historii kulturowej Polski XX wieku. Ma na celu zaprezentowanie istotnych przemian kulturowych tego okresu i dominujących wówczas wyobrażeń oraz praktyk społecznych. Osobna uwaga zostanie poświęcona podmiotom, które w dwudziestowiecznej Polsce na nieznaną dotąd skalę zaistniały w przestrzeni publicznej, takim jak: chłop, kobieta czy dziecko. Punktem odniesienia na wykładzie będą globalne zjawiska kulturowe charakteryzujące wiek XX.

Zajęcia skupione są wokół współczesnej kultury litewskiej, łotewskiej i estońskiej.

Są pomyślane jako cykl, w centrum którego są teksty kultury (literatura, film, teatr) oraz publicystyczne w ostatnich lata żywo obecne w krajach bałtyckich.

Celem warsztatów metodologicznych jest zdobycie przez studentów praktycznych umiejętności badawczych w wybranych obszarach problemowych związanych z kulturoznawstwem. Każda grupa pracować będzie z innym materiałem badawczym.

Wykład ma charakter propedeutyczny. Punktem wyjścia stanie się omówienie możliwych definicji teatru, ze szczególnym uwzględnieniem aspektu komunikacyjnego, antropologicznego i społecznego. Akcent położony zostanie na problemach aktorstwa, publiczności i przestrzeni; na sposobach posługiwania się ciałem przez aktora, na zagadnieniu interakcji sceny i widowni, na stosunku dramatu scenicznego do rzeczywistości społecznej (pozateatralnej). Postawione też zostaną pytania o sposoby uprawiania teorii i historii teatru, o trudności związane z analizą przedstawienia teatralnego oraz o możliwości wykorzystania w badaniach teatrologicznych innych dyscyplin humanistycznych.