Rehabilitative pedagogy

Przedmiot ma zapoznać studenta z interdyscyplinarnym charakterem wiedzy o resocjalizacji, reintegracji i profilaktyce społecznej. Zadanie to będzie zrealizowane przez omówienie podstawowych pojęć i paradygmatów z zakresu pedagogiki resocjalizacyjnej oraz wskazanie aktualnych tendencji w pracy z nieletnimi i z młodzieżą zagrożoną nieprzystosowaniem społecznym.

Wykład ma za zadanie:

- zapoznać studenta z podstawowymi pojęciami i paradygmatami z zakresu pedagogiki resocjalizacyjnej;

- wskazać miejsce i zadania pedagogiki resocjalizacyjnej w systemie nauk o wychowaniu;

- zapoznać studenta z interdyscyplinarnym charakterem resocjalizacji, reintegracji i profilaktyki społecznej;

- przedstawić systematycznie wiedzę potrzebną do zaliczenia przedmiotu.

W części wstępnej student pozna genezę i rozwój pedagogik resocjalizacyjnej, podstawowe pojęcia i paradygmaty z zakresu tej subdyscypliny. Następnie zaprezentowane zostaną badania nad nieprzystosowaniem społecznym i efektywnością oddziaływania resocjalizującego oraz wzajemne związki między paradygmatem, modelami diagnozowania i resocjalizacji. Ta wiedza pozwoli na szczegółowe omówienie strategii i procedur, metod i technik wychowania resocjalizującego oraz wskazanie współczesnych nurtów i kierunków w resocjalizacji nieletnich w Polsce i za granicą.

Ćwiczenia mają za zadanie:

- pogłębić wiedzę wyniesioną z wykładu;

- dać jej zastosowanie praktyczne;

- mobilizować studentów do systematycznej pracy.

Dyskusja na zajęciach ma za zadanie zapoznać studenta z funkcjami wychowania resocjalizacyjnego (opieka – wychowanie – terapia) w aspekcie aksjologiczno-teleologicznym, teorii wychowania i metodyki wychowania.

Student zapozna się z rzeczywistością wychowawczą z punktu widzenia pedagogiki resocjalizacyjnej: podmiot wychowania, sytuacje (interakcje) wychowawcze, instytucje wychowawcze, systemy wychowawcze oraz innowacyjne metody pracy

Nakład pracy studenta:

60 – godziny kontaktowe

30 – przygotowanie się do zajęć

10 – przygotowanie prezentacji

20 – przygotowanie do zaliczenia

30 – przygotowanie do egzaminu

150 – liczba ogółem

Cz. Czapów, Wychowanie resocjalizujące. Elementy metodyki i diagnostyki. Warszawa 1978.

L. Pytka, Pedagogika resocjalizacyjna. Wybrane zagadnienia teoretyczne, diagnostyczne i metodyczne, Warszawa 2000.

K. Pospiszyl, Resocjalizacja. Teoretyczne podstawy oraz przykłady programów oddziaływań, Warszawa 1998.

K. Sawicki, Diady, kliki, gangi. Młodzież nieprzystosowana społecznie w perspektywie współczesnej pedagogiki resocjalizacyjnej, Kraków 2018.

M. Sztuka, Anachronizm i aktualność. Idea resocjalizacji w sporze o nowoczesność, Kraków 2013.

B. Urban, J. Stanik (red.), Resocjalizacja, t.1 i 2, Warszawa 2007, PWN.

Ustawa o postępowaniu w sprawach nieletnich.

Resocjalizacja Polska, rocznik

Wiedza

1. Potrafią wyjaśniać i interpretować podstawowe pojęcia z zakresu resocjalizacji i profilaktyki społecznej (uzasadnienie z interdyscyplinarnej perspektywy);

2. Potrafią analizować i uzasadniać związki między teoretycznymi ujęciami nieprzystosowania społecznego a modelami diagnozy i terapii;

3. Potrafią argumentować cele, zadania i organizację pracy instytucji wychowania resocjalizującego oraz resocjalizacji w środowisku otwartym w Polsce oraz za granicą.

Umiejętności

1. Potrafią Interpretować modele diagnozy i terapii pod kątem ich przydatności resocjalizacyjnej;

2. Umieją wybierać adekwatne do indywidualnego przypadku/ grupy podejście profilaktyczne, wychowawcze, resocjalizacyjne,

3. Potrafią krytycznie oceniać pracę korekcyjno – wychowawczą z punktu widzenia celów resocjalizacji oraz wymagań diagnostycznych i metodycznych.

Kompetencje społeczne

1. Umieją postępować zgodnie z zasadami etyki wychowawcy;

2. Potrafią weryfikować działania korekcyjno-wychowawcze w zależności od zmieniających się potrzeb indywidualnych i społecznych;

3. Potrafią doceniać różnorodność i uzasadnienie – nawet sprzecznych – opinii.

Wykład interakcyjny.

Egzamin końcowy ustny, do którego student dopuszczony jest na podstawie zaliczenia ćwiczeń