Uniwersytet Warszawski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Źródła neołacińskie

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 4018-CW8 Kod Erasmus / ISCED: 08.302 / (0222) Historia i archeologia
Nazwa przedmiotu: Źródła neołacińskie
Jednostka: Wydział "Artes Liberales"
Grupy:
Punkty ECTS i inne: (brak)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Założenia (opisowo):

Aby udział w zajęciach był efektywny student powinien umieć tłumaczyć teksty z jezyka łacińskiego na polski przy pomocy słownika oraz posiadać podstawowe wiadomości z zakresu historii Polski i Europy oraz kultury antycznej.

Skrócony opis:

Ikar w muzyce rockowej? Cezar w serialu? Homer w powieściach dla nastolatek? To wybrane tematy, jakie poruszymy w ramach zajęć zaprojektowanych z nowatorskim ujęciem źródeł neołacińskich – tzn. zajmiemy się poszukiwaniem ich w kulturze najnowszej, w tym w popkulturze. Zajęcia będą miały charakter konwersatorium z elementami eksperymentalnego projektu, którego przebieg będzie zależał od uczestników. Studenci będą mogli zaproponować organizację przedsięwzięcia związanego z popularyzacją kultury antycznej. Podejmiemy się jego realizacji, podczas której uczestnicy zajęć zdobędą nie tylko wiedzę z zakresu pracy na tekstach kutlury jako źródłach, ale też np. kompetencje organizacyjne i redaktorskie.

Pełny opis:

Ikar w muzyce rockowej? Cezar w serialu? Homer w powieściach dla nastolatek? To wybrane tematy, jakie poruszymy w ramach zajęć, w trakcie których zostanie zaproponowane nowatorskie ujęcie źródeł neołacińskich. Zajmiemy się poszukiwaniem ich w kulturze najnowszej, w tym w popkulturze, w XX i XXI w.

Zajęcia będą miały charakter konwersatorium, wzbogaconego o eksperymentalny projekt związany z popularyzacją kultury antycznej, który będą mogli zaproponować sami studenci.

Po określeniu typu projektu, przystąpimy do jego realizacji. Przygotujemy plan, rozdzielimy między siebie zadania. Celem projektu będzie przedstawienie sposobów funkcjonowania i roli źródeł neołacińskich w naszych czasach, w rozmaitych obiegach kultury – od książek po najnowsze zjawiska internetowe.

W trakcie realizacji projektu uczestnicy zajęć będą zdobywać nie tylko wiedzę z zakresu pracy na tekstach kultury jako źródłach, ale też np. kompetencje organizacyjne i redaktorskie. Poznają sposoby popularyzowania wiedzy o antyku i będą mogli zaprezentować wyniki własnej pracy na źródłach szerszej publiczności. Pomyślna realizacja eksperymentalnej części zajęć zależy od samych studentów i powiedzie się pod warunkiem ich zaangażowania się w projekt.

Literatura:

Podstawowe materiały studenci będą otrzymywać w trakcie zajęć.

Literatura uzupełniająca, nieobowiązkowa:

• Davidson Reid, Jane / Rohmann, Chris: Classical Mythology in the Arts, 1300-1900s, Oxford University Press, Oxford-New York 1993, voll. I-II;

• Marshall W. Fishwick, Cicero, Classicism, and Popular Culture, The Haworth Press, New York – London – Oxford 2007.

• Grafton, Anthony & Most, Glenn W. & Settis, Salvatore, eds.: The Classical Tradition, Belknap/Harvard University Press 2010;

• Grimal, Pierre: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Ossolineum, Wrocław et al. 1990, polska red. nauk. Jerzy Łanowski;

• Kallendorf, Craig W., ed.: A Companion to the Classical Tradition, Blackwell, Malden, MA 2007;

• Moog-Grünewald, Maria, ed.: The Reception of Myth and Mythology, Brill’s New Pauly, Supplements 4, Brill, Leiden–Boston 2010 (transl. D. Smart, orig. in German 2008).

Efekty uczenia się:

W wyniku ukończenia konwersatorium student zdobywa następujące efekty kształcenia:

Wiedza:

• zna mechanizmy recepcji tekstów starożytnych;

• zna najważniejsze postaci i zjawiska kultury antycznej, recypowane w kulturze współczesnej;

• zna podstawowe metody interpretacji tekstów kultury, czerpiących z tradycji antycznej;

• wyjaśnia związki między charakterem recepcji antyku a przemianami społecznymi, politycznymi i kulturowymi, które zachodzą obecnie w różnych regionach;

• zna i rozumie podstawowe zasady z zakresu prawa autorskiego;

• rozumie specyfikę popularyzowania antyku;

• ma orientację w bieżących wydarzeniach kulturalnych, odnoszących się do recepcji antyku, w Polsce i na świecie.

Umiejętności:

• potrafi przeprowadzać efektywne kwerendy źródłowe i w sposób precyzyjny przedstawiać ich wyniki;

• szybko znajduje potrzebne informacje, wykorzystując różne źródła, i potrafi weryfikować ich wiarygodność;

• potrafi interpretować tekst nawiązujący do dziedzictwa antyku;

• potrafi opracować i przedstawić recepcję dzieła kultury antycznej w kulturze współczesnej;

• potrafi wykorzystywać wiedzę i metody właściwe różnym dyscyplinom zajmujących się badaniami nad antykiem i jego recepcją;

• aktywnie uczestniczy w dyskusji na tematy kulturoznawcze, formułuje logiczną argumentację i krytyczne wnioski; potrafi odnieść się do poglądów innych osób i tez badaczy;

• potrafi adekwatnie wybrać i zastosować metody i narzędzia badawcze w celu krytycznego opracowania i interpretacji wybranego zagadnienia związanego z recepcją antyku;

• potrafi przygotować prezentację ustną na temat recpecji antyku z uwzględnieniem różnych potrzeb potencjalnych odbiorów;

• potrafi korzystać z najważniejszych dla kulturoznawstwa narzędzi wyszukiwawczych, w szczególności internetowych, baz danych i czasopism.

Kompetencje społeczne:

• rozumie potrzebę współpracy interdyscyplinarnej;

• rozumie potrzebę konsultowania się ze specjalistami;

• potrafi pracować w grupie, szanując poglądy jej członków;

• uczestnicząc w dyskusji, szanuje poglądy partnerów i używa argumentów merytorycznych;

• potrafi pracować pod presją czasu i z przestrzeganiem ustalonych terminów;

• wykazuje inicjatywę w opracowywaniu projektu;

• rozumie konieczność dostosowywania dyskursu do różnych kręgów odbiorców i publiczności;

• ma świadomość znaczenia dziedzictwa antyku w kulturze współczesnej;

• ma poczucie odpowiedzialności za przechowanie i popularyzację dziedzictwa antyku;

• jest świadomy konieczności podejmowania wysiłków, by popularyzować kulturę z należytą starannością, unikając powierzchowności, błędów i uproszczeń;

• ma świadomość konieczności ciągłej aktualizacji stanu wiedzy.

Metody i kryteria oceniania:

Zaliczenie zajęć składa się z dwóch elementów:

1. pracy w trakcie zajęć (aktywność, bieżące przygotowanie do zajęć) – 60%;

2. prezentacji w trakcie finalizacji projektu – 40%.

Praktyki zawodowe:

Możliwość pracy nad projektem związanym ze studiami nad obecnością i funkcją źródeł neołacińskich w (pop)kulturze da uczestnikom szansę na zdobycie cennych dla przyszłych pracodawców doświadczeń: studenci będą mieli okazję wykazać się i rozwinąć umiejętności organizacyjne, redaktorskie, interpersonalne. Będą uczyć się terminowości i odpowiedzialności za realizację zadań, których podejmą się w ramach zajeć.

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski.